The Scream - Let It Scream (1991)

Deze band werd een grote toekomst voorspelt. Maar zanger John Corabi verliet na dit de band voor een (achteraf geflopte) carriere bij Motley Crue.

Nooit meer wat van gehoord, zonde.

John Corabi heeft na Mötley Crüe de band Union opgericht samen met Bruce Kulick. Deze band viel na twee redelijke studio albums al weer uitelkaar. Daara heeft John met name op talloze overbodige tribute albums wat nummers ingezongen.

Nu is hij de zanger van Love/Hate en zo nu en dan doet hij wat losse optredens met ESP (Eric Singer Project).

Maar inderdaad, de grote carriere is nooit echt van de grond gekomen.

inderdaad, Corabi heeft het nog wel geprobeerd. Dat hij tegenwoordig bij Love/Hate wist ik overigens niet.

Sowieso hebben de mannen van Love/Hate er een handje van om uitgerangeerde zangers aan te trekken, maar Wasted In America blijft een top album.

Maar waarop ik doelde was de band Scream, dat we daar nooit meer wat van gehoord hebben.

Heb de geremasterde versie vandaag gekocht voor € 1,99. Blijft een heerlijke plaat en puur voor de kwaliteit is het erg vreemd dat het bij deze is gebleven.

Een aanrader voor elke hardrock fan.

Heb dit album afgelopen weekend weer eens geluisterd in de auto. Wat een geweldig album is en blijft dit toch! Wat me weer opviel was de variatie. Van strakke beukers (Outlaw) tot folkachtige country (Never loved her anyway) en van hartverscheurende ballads (Father, mother, son en You're all I need) tot Stones achtige stadionrockers (I believe in me en Love's got a hold on me) werkelijk alles beheerst(e) deze band. Ik ben sowieso erg gecharmeerd van de stem van Corabi. Stiekem is het album dat Crue met hem heeft opgenomen het beste wat ze ooit gedaan hebben. Ik wist trouwens helemaal niet dat er een remaster van dit album bestaat. Is het de moeite waard qua geluid of....?

Sterk sleazmetal album. Outlaw is de meebruller van de eeuw. Lekker nummer. Man in the Moon en Father, Mother, Son zijn behoorlijk a la Tesla. Rest van de tracks zijn meer dan redelijk.
Er is trouwens wel een tweede album gemaakt, maar nooit uitgebracht. De stijl is meer richting RHCP (zie track: Tell Me Why)
MP3's van het niet uitgebrachte album: Takin' It To The Next Level zijn van de Racer X Website te halen.

Latere werk van Corabi sprak me weinig aan,helaas (union / twenty 4 seven)

Ook het album dat hij met Motley Crue heeft gedaan? Dat vind ik veruit zijn sterkste werk. Al komt deze van The Scream er vlak achteraan.

Hij is ook gewoon nog zanger van de dead daisies
Hebben een paar albums uitgebrand, geweldige albums ook!

Nee hoor, daar is ie sinds kort bij weg. De reden weet ik niet. Wel dat hij wordt vervangen door krijsert Glenn Hughes...

Zoooo jammer dat hier nooit een vervolg op is gekomen. Daarnaast erg jammer dat Coraby nooit echt doorgebroken is als zanger. Zowel hier als bij Crue en Dead Daisies laat hij horen een geweldige zanger te zijn. Heb de Daisies 2x live gezien, ook een goede frontman. Hij heeft/had een vaste plek bij een goede band verdiend, al heb ik begrepen dat zijn vertrek bij de Daisies zijn eigen keuze is geweest.

Wat heeft die John Corabi toch een lekkere stem voor het hardere rockgenre, hoewel hij ook met andere genres uit de voeten kan. The Scream was zijn eerste band (hoewel hij met Angora al eerder wat demo opnamen op de wereld had losgelaten ergens midden jaren 80). De laatste jaren is Corabi voornamelijk bekend vanwege The Dead Daisies. Met The Scream kreeg hij wat bredere bekendheid, de schijf telt frisse hardrock songs, kent een heerlijke productie en het songmateriaal swingt bij vlagen als een malle. Zo lust ik ze graag. Hoewel zeker niet alles evengoed is en de heren zich ook niet altijd weten te onderscheiden van veel andere bands in hetzelfde genre van destijds, ademt de plaat een fijn soort charme. Mede ingegeven door de ruige vocalen van Corabi, die zich als een vis in het water zou hebben gevoeld met dit songmateriaal. Sterkste nummers; de swingende rockers; Give It Up, Outlaw en I Don't Care.

Dit plaatje heb ik toch enigszins tekort gedaan door er enkele jaren geleden een ruime voldoende voor te geven. Let It Scream is natuurlijk een uitstekend album. De sleazy bluesy hardrock zit vol met fraaie gitaarsolo's, funky breaks, swingt de pan uit en kent in John Corabi een zanger met een wereldstrot.
De productie is ook nog eens om door een ringetje te halen.
In het genre vormt het geen inventieve schijf maar bovenstaande elementen zorgen ervoor dat Let It Scream wat mij betreft niet onder doet voor de betere hardrock platen die begin jaren 90 uitkwamen.

Er schijnen wel opnames (demo's) te liggen voor een tweede album. Echter tot nu toe nooit iets mee gedaan. En volgens Corabi gaat er qua live optredens in ieder geval nooit meer iets gebeuren omdat Walt Woodward inmiddels helaas is overleden. Totdat er iemand met een zak geld langs komt uiteraard