Triumph - Surveillance (1987)
mijn stem
31 stemmen
Canada
Rock
Label: MCA
-
Prologue: Into the Forever (1:01)
-
Never Say Never (3:26)
-
Headed for Nowhere (6:07)
met Steve Morse
-
All the King's Horses (1:47)
met Steve Morse
-
Carry on the Flame (5:14)
-
Let the Light (Shine on Me) (5:33)
-
Long Time Gone (5:10)
-
Rock You Down (3:57)
-
Prelude: The Waking Dream (1:13)
-
On and On (3:49)
-
All over Again (3:57)
-
Running in the Night (3:51)
0
geplaatst: 28 februari 2019, 09:46 uur
De laatste met Emmett? Dat doet me nu al pijn. Surveillance is absoluut niet het beste album, maar All The Kings Horses/Carry On The Flame brengen de oude magie toch echt wel weer terug. Niet per se de sound, maar wel qua compositie. Wat gigage hier boven zegt: het lijkt wat op Kansas' Power (ook een album dat paste binnen het tijdsbeeld).
Toch is het niet allemaal goud wat blinkt, want de uiteindelijke sound is toch nog steeds meer AOR dan de symfo/hardrock van voorheen en een aantal songs (vooral degenen met Moore op zang) doen me gewoon niet veel. Nog steeds ook te zoet. De voorganger was wel beduidend beter. Dat zoveel mensen dit als een wederopleving zien verbaast me dan weer wel.
Tussenstand:
1. Allied Forces
2. Triumph
3. Never Surrender
4. Progressions Of Power
5. Rock & Roll Machine
6. Just A Game
7. The Sport Of Kings
8. Surveillance
9. Thunder Seven
Toch is het niet allemaal goud wat blinkt, want de uiteindelijke sound is toch nog steeds meer AOR dan de symfo/hardrock van voorheen en een aantal songs (vooral degenen met Moore op zang) doen me gewoon niet veel. Nog steeds ook te zoet. De voorganger was wel beduidend beter. Dat zoveel mensen dit als een wederopleving zien verbaast me dan weer wel.
Tussenstand:
1. Allied Forces
2. Triumph
3. Never Surrender
4. Progressions Of Power
5. Rock & Roll Machine
6. Just A Game
7. The Sport Of Kings
8. Surveillance
9. Thunder Seven
2
geplaatst: 3 maart 2019, 23:39 uur
Ha! Hier mag ik eindelijk eens positiever zijn dan Lennert! Komt niet vaak voor mensen. Geniet ervan.
Dit album vind ik juist wel erg lekker. Mooie sound van de late jaren tachtig. Erg gelikt, maar Triumph klinkt eindelijk weer eens geïnspireerd en komt tegen de verwachtingen in met een pak leuke nummers. Het is iets minder volgens de formules en juist wat creatiever. Het materiaal is, zeker op de eerste helft, best sterk. Het geluid is nog steeds glad en commercieel, maar wel weer wat steviger. Inderdaad een opleving wat mij betreft.
Tussenstand:
1. Triumph
2. Allied Forces
3. Rock & Roll Machine
4. Surveillance
5. Just A Game
6. Never Surrender
7. Thunder Seven
8. The Sport Of Kings
9. Progressions Of Power
Dit album vind ik juist wel erg lekker. Mooie sound van de late jaren tachtig. Erg gelikt, maar Triumph klinkt eindelijk weer eens geïnspireerd en komt tegen de verwachtingen in met een pak leuke nummers. Het is iets minder volgens de formules en juist wat creatiever. Het materiaal is, zeker op de eerste helft, best sterk. Het geluid is nog steeds glad en commercieel, maar wel weer wat steviger. Inderdaad een opleving wat mij betreft.
Tussenstand:
1. Triumph
2. Allied Forces
3. Rock & Roll Machine
4. Surveillance
5. Just A Game
6. Never Surrender
7. Thunder Seven
8. The Sport Of Kings
9. Progressions Of Power
0
geplaatst: 23 oktober 2020, 18:11 uur
Was Sports Of Kings nog teleurstellend, Surveillance doet een halfslachtige poging om beter voor de dag te komen. Even is nog het oude vuur van weleer te bespeuren bij de nummers Headed For Nowhere en All The King's Horses/Carry On The Flame. Maar dan heb je het wel gehad. Opmerkelijk voor mij vind ik wel dat de single Let The Light Shine On Me nog heel behoorlijk is. Maar die deed het niet goed in de charts, net zo als het album. En zoals zo vaak ontstaan er dan spanningen tussen de bandleden. Na een korte tour verliet Emmett dan ook de band voor een solo carrière.
* denotes required fields.
* denotes required fields.