Platinum Breakz (1996)

Goed, ik ga maar weer eens poging doen om mijn mening over een album te beschrijven .

Dit album was - samen met Goldie's Timeless - er mede de oorzaak van dat ik een lange tijd helemaal gek van drum&bass was (of jungle, een term die destijds meer werd gebezigd). Eigenlijk is de d&b nooit meer beter geweest dan op dit album.

Muziek die dansbaar is maar ook prima als luistermuziek dient, soms donker en gejaagd klinkt maar net zo vaak ook soulvol en relaxed is. Vaak bestrijkt één track zelfs het gehele spectrum.

Goed, je moet niet allergisch zijn voor ingewikkelde drumpatronen, maar als je een keer op zoek bent naar iets nieuws, geef dit album dan een kans. Bovendien, het kan dan wel uit 1996 komen, voor veel luisteraars zal deze muziek nog erg vernieuwend in de oren klinken. Goldie en zijn mannen waren hun tijd ver vooruit .

Voor mij was het vooral het spul van Photek, Source Direct en Optical waardoor het drum & bass-virus op me oversloeg. Inderdaad een beestachtige verzamelaar dit, in de positieve zin van het woord.

Ook niet echt de minste namen die er op staan

Ok, dansen kon ik niet op... OK, 10 seconden dan, voordat ik hijgend richting bar vertrok, om vervolgens met een biertje in mijn hand min of meer jaloers te gaan staan kijken naar mensen die dat wel konden... Maar er gebeurde weer eens wat spannend binnen de dansmuziek, iets wat het de laatste tijd naar mijn mening ontbeert. En inderdaad waren dit album en Timeless, samen met Jacob's Optical Stairway (een alias van 4Hero) en Black Secret Technology van A Guy Called Gerald voor mij echte eye-openers.

Ben het nu weer aan het luisteren en dit blijft toch staan als een huis.

Ben benieuwd hoe mensen die bijvoorbeeld Burial geweldig vinden hierover denken. Dit is natuurlijk alweer 12 jaar oud, maar het gevoel is onmiskenbaar en vergelijkbaar Londens.

Deze verzamelaar, (Artcore Vol.4 - Drum 'n' Bass Technology), onlangs toegevoegd en weer aan het luisteren. Misschien niet zo'n mijlpaal als Platinum Breakz, maar gezien het bovenstaande wellicht ook het beluisteren waard.

Ben benieuwd, bedankt voor de tip. Deze begon ik echt geweldig te vinden bij vaker luisteren. Tweedehands is 'ie goed te krijgen.

Inderdaad wel één van de beste, als niet, de beste drumn 'n bass verzamelaar allertijden van het beste drum 'n bass label en artiesten. Heb wel een gemixt gevoel over deze plaat want ik vindt CD1 echt erg goed met sfeervolle prachtige melodieën als Peshay -Psychosis, Lemon D - This is LA, Hidden Agenda - The Flute Tune en vooral Wax Doctor - The Spectrum, maar ik vindt CD2 niet so interessant. Het is een geluid van een genre dat 'toen' leefde maar nog steeds fris klinkt.

Hoe dan ok, beter worden ze niet gemaakt in dit drum n bass genre waarin toch al erg weinig klassiekers worden gemaakt. Ik kocht deze plaat in '96 en raakte 'em jaren kwijt nadat ik 'em uit had geleend. Weken geleden aangeschaft en draai 'em nog steeds vaak. Zo goed klonk drum 'n bass toenm en zo goed zal het nooit meer klinken.

Deze plaat al zo vaak voorbij zien komen, maar nooit echt tijd of zin gehad om deze goed te beluisteren. Nu ik de gehele toplijst Dance hier af ga (ik mis er nog 4 van de 50 en deze staat momenteel op nummer 35) kan ik er niet meer omheen. De beschrijvingen hierboven maken mij nieuwsgierig en een eerste aanblik van de tracklist maakt mij al enthousiast. Ik ken een paar tracks, zoals Far Away en die bevalt mij al jaren zeer goed.

Zoals de naam al doet vermoeden is het lekker doorspekt met breaks, wat heerlijk combineert met die diepe drum 'n bass-bassen en driftige junglesounds. Het doet nergens echt gedateerd aan en het swingt aan alle kanten. Fijn dat er een soort trance, zalvende vrouwenstemmen en van die lange warme ambientesque soundscapes doorheen verweven zijn, eigenlijk is het heel melancholisch allemaal. En hard. De bassen zijn ongekend diep en clean. CD1 weet mij over de gehele lengte te boeien (tegen het einde zitten er echt wat minder spannende tracks tussen 12-15 bijv.) en doet me terugverlangen naar die tijd, al was ik te jong om hier op uit te mogen gaan (ik ben geboren in 1987, dus reken maar uit). Kreeg vanaf de zijlijn wel het één en ander mee en bij beluisteren komen allerlei herinneringen boven, vooral van mijn grote neef die dit op zijn spiksplinternieuwe cd-wisselaar draaide. Ik zie dit als de bakermat van het genre, genieten!

Een ruwe score per track:

Rufige Kru - V.I.P. Rider's Ghost (7:27) - 3,5*
Peshay - Psychosis (8:42) - 4*
Doc Scott - Far Away (7:58) - 4,5*
Dillinja - The Angels Fell (5:54) 4 / 4,5*
J Majik - Your Sound (6:11) - 4,5* (bazentrack)
Photek - Consciousness (7:06) - 4*
Hidden Agenda - The Flute Tune (6:09) - 3,5*
Wax Doctor - The Spectrum (8:23) - 3,5*
Alex Reece - Pulp Fiction (6:12) - 4*
Doc Scott - Unofficial Ghost (8:49) - 4,5* (favorietje momenteel)
Lemon D - In My Life (8:20) - 3,5*
Source Direct - A Made Up Sound (6:20) - 3*
Digital - Down Under (7:29) - 3,5*
Asylum - Da Base II Dark (6:06) - 3,5*
J Majik - Daybreak (7:33) - 4*
Dillinja - Armoured D (5:07) - 3,5*
Peshay - The Nocturnal (Back on the Firm) (7:27) - 3,5*

Ik weet niet wat het gemiddelde precies wordt, maar ga voor een zeer stabiele 4*. Erg van genoten en vooral track 2, 5, 11 en 16 zal ik vaker opzetten de komende tijd.