Emily King - Scenery (2019)

Ten tijde van de release van de voorgaande plaat The Switch (2015) was ik bijna verslaafd te noemen. Wat een heerlijke plaat was dat toen zeg. We hebben even op nieuw werk van Emily King moeten wachten, maar hier is het dan en door de eerder uitgebrachte singles is de verwachting niet veel lager dan het was voor de voorganger. Worden deze verwachtingen dan wel ingelost? Met opener Remind Me in ieder geval wel. Een nummer met een goede opbouw. Aanstekelijk en subtiel gezongen. In verhouding daarmee is Teach You wat meer timide, al ook wel even subtiel. Een ontspannen nummer. Can’t Hold Me is dan wel echt fantastisch. Dat zit ‘m in de opbouw, de spanning die er in opgebouwd wordt. Sowieso een blijvertje, Look At Me Now is een meer bombastische song. Gitaren en opsmuk a la Queen, een wat vreemde eend in de bijt. Of in ieder geval in wat we van Emily King kennen. Caliche heeft een bepaalde gedrevenheid in de stem, die goed ondersteund wordt door de productie. Blue Light heeft een spannend sfeertje die ook speels blijft door de productie. Forgiveness is het soort van net geen ballad songs, maar met mooie volle backings. Running is dan wel een echte ballad. Gezongen met die mooie heldere stem die Emily heeft.
Na een interlude horen Marigolds, dat klein en subtiel gehouden wordt. Daar waar 2nd Guess een vrij makkelijk en niet direct een heel opvallend nummer is. Over afsluiter Go Back kunnen we dan nog in ieder geval zeggen dat er genoeg synthesizers gebruikt worden.
Dit album redt het eigenlijk niet bij het fantastische The Switch. Daarvoor gaat het tegen het einde wat bergafwaarts, dat na een wel nog een ijzersterk begin.