Stereo Honey - What Makes a Man EP (2018)

De 4 recente singels, keurig verzameld op een EP, van deze band uit London.
Weer een opvallende zangstem, met strakke Drum/Bas/Gitaar begeleiding. Voor mijn oren is dit heel prettige Britse Indie met lekker veel dynamiek, binnen de zorgvuldig gecomponeerde songs.

Nu ook A Place Called Home gehoord. en weer zo raak.

Voor mijn oren klopt alles. 4 Dwingende songs, Stem, Swing, Feel.
Hoe overtuigend goed kan je OoeOooo zingen.

Indie uit London. Mijn favo zangstemmen zijn zonder uitzondering laag, dus had ik effe nodig om me over te geven aan de zang van Pete. Die zo hoog durft te zingen dat je je eerst afvraagt of dit wel prettig is om naar te luisteren. Maar vooral als hij als een sirene uithaalt ben ik om. Nu helpt het wel als de basis dynamisch songmateriaal is, met een stuwende sound. En sologitaar, basgitaar en drums zijn strak op elkaar ingespeeld. Het klinkt vreselijk goed, geconstateerd bij recente optredens.
Wellicht zijn er oren die dit veel te poppie vindt en te weinig rock.
Maar als kritiekloze fan heb ik daar geen last van.
Na 2 geslaagde EP’s op naar een heel album.

Erg fijn EP'tje dit. Nog nooit eerder van gehoord maar zo ontdek je nog es wat.
Icarus gaat in m'n (Spotify) lijstje met favoriete songs van 2018.