Brand X - Moroccan Roll (1977)

Kijk eens aan ik wist niet eens dat Philly Boy een jazzdrummer was! De n00b die ik ben. Ik lees dat hij nog een gewaardeerd jazzdrummer is ook. Leuk.

Philly Boy is inderdaad een goede jazzdrummer en zijn Brand-X project is echt de moete waard. En Moroccan Roll sowieso ...de beste plaat van Brand-X.

jammer dat de meeste mensen Phil vooral kennen van zijn zang. Terwijl hij met zijn drummen nog veel getalenteerder is. Phil had altijd liever dat hij als drummer werd gezien dan als zanger.
Bij Genesis deed hij al voortreffelijk werk achter de drums. Maar bij Brand-X laat hij zien dat hij nog meer in huis heeft. Phil heeft bij Brand-X echt zijn beste drumwerk ooit geleverd!

Overigens heeft hij met zijn Big Band ook goed jazzdrumwerk geleverd.

Inderdaad, voor iemand die nooit les heeft gehad en geen noten kan lezen, kun je Collins met recht een supertalent noemen . Ik wist niet dat hij ook de techniek van het jazz slagwerk beheerst, maar gelet op zijn talent verbaast het mij ook niet.

Ik heb zelfs nog nooit iets gehoord van Brand X.

Wikipedia helpt mij niet echt uit de brand, maar begrijp ik dat er niet wordt gezongen op de albums van Brand X, ook niet door Phil C.?

Mijn volgende vraag is dan gelijk: als je niet specifiek een liefhebber bent van jazz is dit dan toch onder een bredere stroming in te delen en derhalve aardig om aan te schaffen?

Het is gewoon Jazz-rock ook wel fusion.
Typisch jaren 70 verschijnsel wat vaak emotieloze platen heeft opgeleverd.
Op deze plaat wordt nog wel wat gezongen , door Collins, maar niet op de bekende Collins manier.
Als je van het solowerk van Collins houdt en niet van de oude Genesis moet je dit zeker laten liggen.

Ik hou wél van de oude Genesis maar de symfo van deze band verhoudt zich naar mijn idee niet al te best met jazz-rock/fusion.

Tenzij je zegt dat dat erg meevalt en liefhebbers van het oude Genesis zich waarschijnlijk wel kunnen vinden in Brand X.

Ik ga er van uit dat Collins idd anders zingt dan zoals hij dat solo doet en deed met Genesis in de jaren 80. Hopelijk meer op de wijze als op A trick of the tail en Wind & wuthering. Maar ja, dat is wel oude Genesis symfo natuurlijk, hoewel uit dezelfde periode als Moroccan Roll.

Mooie spelfout op de hoes. Zeer competent groepje trouwens, leuke jazz-rock.

edit: is een reissue-hoes, op het origineel staat de titel wel goed gespeld. Correctie ingestuurd.

Ze hebben een album of zes. zeven gemaakt en als je van de (oude) jazzrock/ fusion houdt is een toevoeging aan je verzameling.

IK heb de lp gehad en was destijds behoorlijk geschrokken na mijn blinde aankoop. Ik had een Genesisachtige groep verwacht maar dit was compleet anders. Experimentele jazz werd het toen genoemd. Afijn . Na een tijdje kon ik de muziek toch wel waarderen. Dat het nooit een topgroep werd heeft vooral te maken met het hobby-achtige karakter en de vrijblijvende composities.

Fijn jazzrockalbum. Alleen 'Why Should I Lend You Mine (When You've Broken Yours Already)' is al voldoende om dit album zo nu en dan te beluisteren, maar ook de overige tracks zijn OK. Vroeger wel vinyl van Brand X bezeten (Masques), maar volgens mij is dat niet met Phil Collins op drums.
Mooie gedeelde 37e plaats in de OOR jaarlijst 1977.
4*

Brand-X werd vaak minachtend het hobby-bandje van Phil Collins genoemd. Maar daarmee doe je dus ook de overige muzikanten erg te kort. Dat hoor je wel op deze plaat. Stuk voor stuk supermuzikanten die hele bijzondere dingen doen op hun instrument. Dus niet alleen het inderdaad fantastische drumwerk. Maar ook het roffelen op de fretloze bas en de mooie akkoordjes en geluiden op de keyboards. En tenslotte nog erg knap aanvullend gitaarwerk. Dit is sowieso ook mijn favoriete Brand-X. En dan waarschijnlijk ook vanwege de subtiel in jazzrock verweven oosterse invloeden. Ook al heeft de titel het subtiel over een andere muziekstroming.