Le Butcherettes - bi/MENTAL (2019)

Een nieuwe van Le Butcherettes de band rond 'leading lady' Teri Gender Bender, klinkt op het eerste gehoor weer iets toegankelijker dan zijn voorganger. Iets meer verfijnd en ook wel iets meer geproduceerd, maar met genoeg rauwheid die goed past bij een Post Punk act. Alhoewel dit officieel onder Alternative Rock valt (Punk Rock, Garage aldus Wikipedia) zijn hier weer licht Psychedelische invloeden te horen, al past psychopathisch misschien wel beter. Het spookt nog steeds in het hoofd van onze Mexicaanse leading lady, ook dat hoor je nog steeds in de teksten en in de manier waarop het gezongen wordt.

Op het vorige album Le Butcherettes - A Raw Youth (2015) werd ze op een tweetal nummers bijgestaan door Iggy Pop en John Frusciante. Ook ditmaal zijn er acts met klinkende namen uit de alternatieve scene die een bijdrage leveren. Hiervan spreekt het licht demonische nummer met inbreng van Alice Bag het meest aan.

in/THE END is licht zoetig en een beetje melancholisch gezongen, het minst intense nummer van deze act maar daarom niet minder.

Met afsluiter /BREATH lijkt ze afscheid te willen nemen van iets (een periode?), beginnend als een slaapliedje verandert het van energie en tempo om dan abrupt te eindigen.

De eerste beluistering valt goed.

Einde van de maand is ze weer in Amsterdam voor een optreden, nu in de Paradiso. Hopelijk is die indringende blik in Teri's ogen waarmee ze haar publiek aankijkt gebleven, hiermee werd haar optreden in de Melkweg Upstairs tot iets maakte dat je blijft herinneren. Naast een geweldige 'Rockshow' die niet onderdoet voor die van grotere acts en eerder aansluit bij Post Punk acts in intensiteit.

Het duurde even voordat dit album wilde landen. Het openingsnummer 'spider/WAVES' vond ik al een hele knallende single met grote beloftes, maar het had even nodig voordat ik wist of die beloftes wel ingelost werden. Eigenlijk worden ze dat gewoon. Dit is denk ik de sterkste plaat van Teri Gender Bender & Co. Wat blijft ze ook een geweldige zangeres. Krijsen, schreeuwen, maar ook gewoon heel mooi zingen. Vooral op 'mother/HOLDS' wordt er enorm gekrijst en vocaal herrie gemaakt (of is dat Alice Bag, die ik verder niet ken overigens?), gepaard met een sterk thema en een interesse-wekkende tekst.