Snapped Ankles - Stunning Luxury (2019)
mijn stem
12 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock / Electronic
Label: The Leaf
-
Pestisound (Moving Out) (3:54)
-
Tailpipe (4:23)
-
Letter from Hampi Mountain (4:14)
-
Rechargeable (5:17)
-
Delivery Van (4:04)
-
Three Steps to a Development (4:54)
-
Skirmish in the Suburbs (4:59)
-
Dial the Rings on a Tree (4:56)
-
Drink and Glide (4:09)
-
Dream and Formaldehyde (3:18)
0
geplaatst: 19 februari 2019, 11:40 uur
Live was Snapped Ankles een apart verschijning en best goed genietbaar een jaar of wat geleden.
Twee singles uit: Drink and Glide heeft een bewerkt geluidje dat Ministry fans wel zullen herkennen van een 'hit' van Uncle Al's band. De tweede helft van het nummer heeft een lekker drive, en hun geluid wekt herinnering op aan DEVO. Dat is nog sterker bij de tweede single Rechargeable.
Twee singles uit: Drink and Glide heeft een bewerkt geluidje dat Ministry fans wel zullen herkennen van een 'hit' van Uncle Al's band. De tweede helft van het nummer heeft een lekker drive, en hun geluid wekt herinnering op aan DEVO. Dat is nog sterker bij de tweede single Rechargeable.
0
geplaatst: 1 maart 2019, 12:16 uur
Op hun Bandcamp pagina noemen ze het Art Wave / Experimental / Krautrock / Post-Punk net als hun voorgaande release. Toch is er enige ontwikkeling: er heerst minder 'gekte', iets minder experimenteel.
Gemengde gevoelens na de eerste beluistering.
Er staan genoeg energieke nummers op het nieuwe album, dus een beetje vreemd dat 'het gaspedaal' niet meteen ingedrukt wordt op het openingsnummer Pestisound (Moving Out), persoonlijk zou ik Letter from Hampi Mountain als opener gekozen hebben. Ook zou ik Tailpipe niet op plek 2 hebben gezet, klinkt als een mindere variant van de single Drink and Glide. Er zit een wat rommelige opbouw op dit album, jammer want de twee singles leken de voorbodes van een leuk feestje. Nu voelen de eerste nummers als een valse start.
De single edit van Rechargeable mist de donkere intro die gemakkelijk met de The Cure geassocieerd had kunnen worden. Best nummer op het album.
Three Steps to a Development met die dominante synths doet denken aan het nieuwe album van De Staat, alleen heeft het minder tekst en lijkt meer bedoelt voor de Club / dansvloer.
Dial the Rings on a Tree is het meest interessante nummer na de singles, Tribal en Indie Rock invloeden - en ergens doet het denken aan Secret Machines.
De ingetogen instrumentale afsluiter Dream and Formaldehyde doet z'n titel recht aan. Het analoge synth / Ambient-sfeertje van 70s albums herleeft hier.
Ben geneigd om te zeggen dat ze de tracks in omgekeerde volgorde hebben gerangschikt. Er zit hier een heerlijke EP in verscholen of met andere woorden: er zouden 2 a 3 nummers minder op moeten staan.
Favoriete nummers: de singles Rechargeable en Drink and Glide en Dial the Rings on a Tree
Gemengde gevoelens na de eerste beluistering.
Er staan genoeg energieke nummers op het nieuwe album, dus een beetje vreemd dat 'het gaspedaal' niet meteen ingedrukt wordt op het openingsnummer Pestisound (Moving Out), persoonlijk zou ik Letter from Hampi Mountain als opener gekozen hebben. Ook zou ik Tailpipe niet op plek 2 hebben gezet, klinkt als een mindere variant van de single Drink and Glide. Er zit een wat rommelige opbouw op dit album, jammer want de twee singles leken de voorbodes van een leuk feestje. Nu voelen de eerste nummers als een valse start.
De single edit van Rechargeable mist de donkere intro die gemakkelijk met de The Cure geassocieerd had kunnen worden. Best nummer op het album.
Three Steps to a Development met die dominante synths doet denken aan het nieuwe album van De Staat, alleen heeft het minder tekst en lijkt meer bedoelt voor de Club / dansvloer.
Dial the Rings on a Tree is het meest interessante nummer na de singles, Tribal en Indie Rock invloeden - en ergens doet het denken aan Secret Machines.
De ingetogen instrumentale afsluiter Dream and Formaldehyde doet z'n titel recht aan. Het analoge synth / Ambient-sfeertje van 70s albums herleeft hier.
Ben geneigd om te zeggen dat ze de tracks in omgekeerde volgorde hebben gerangschikt. Er zit hier een heerlijke EP in verscholen of met andere woorden: er zouden 2 a 3 nummers minder op moeten staan.
Favoriete nummers: de singles Rechargeable en Drink and Glide en Dial the Rings on a Tree
0
geplaatst: 2 maart 2019, 13:57 uur
Het album in omgekeerde volgorde luisteren geeft inderdaad een betere luisterbeleving 
0
geplaatst: 12 maart 2019, 14:08 uur
Ik vind de eerste 2 tracks sowieso irritant, veels te veel gefocust op vocalen. Zo wist ik niet wat de singles waren, maar dat leken me geschikte kandidaten, omdat ze zo irritant aanwezig zijn en gestructureerder dan de rest van het album. Drink & Glide is een vrij logische single, maar klinkt wel gelijk een pak rauwer.
Sowieso klinkt de 2e helft van het album rauwer en meer ritmisch, minder zeurderig of zo en meer gefocust op instrumentatie. Hoewel Letter from Hampi Mountain met zijn oosterse synth riffje en lekkere percussie ong wel fijn tegendraads is, al vind ik de zang daar ook te overheersend.
Sowieso klinkt de 2e helft van het album rauwer en meer ritmisch, minder zeurderig of zo en meer gefocust op instrumentatie. Hoewel Letter from Hampi Mountain met zijn oosterse synth riffje en lekkere percussie ong wel fijn tegendraads is, al vind ik de zang daar ook te overheersend.
* denotes required fields.
* denotes required fields.