Sleaford Mods - Eton Alive (2019)

Muzikaal zit het niet echt bijzonder in elkaar, maar dat is te verwachten bij deze Post-Punk groep. Toch komen ze er af en toe toch mee weg; wegens hun charisma en persoonlijkheid. Uiteindelijk toch een magere voldoende.

Misschien dat vier sterren wat hoog is maar op gezette tijden is de Hiphop/punk van de Sleaford mods gewoon ongelooflijk lekker.En ik vind het ook best knap dat het duo,ondanks hun beperkt muzikaal universum toch elke keer wat nieuwe accenten weet te leggen op de sound.
Daarnaast zorgt het platte Engelse taaltje van Jason Williamson voor een echte meerwaarde en zijn zijn teksten ook erg leuk.En dat geldt eigenlijk voor het image van de Sleaford mods en dan met name tweede man Andrew Fearn.
De opener van Eton alive is nog een beetje tam maar daarna komen er weer heerlijke en vrij minimalistische tracks voorbij als Kebab Spider,Flipside,Discourse,Subtraction en O.B.C.T . voorbij.
Dus ook nu weer een erg geslaagd album voor de jongens uit Nottingham,en al veranderd natuurlijk niet al te veel per plaat,het is en blijft een unieke band.

De goedkoop klinkende muziek, dat maar niet wil deugen, word begeleid door een soort rap/gevloek en getier in een of ander vreemd en gedeeltelijk onverstaanbaar Engels accent. Geld voor al hun albums. Het lijkt er verdacht veel op dat beide heren een nieuw genre hebben uitgevonden.
Op de een of andere manier heb ik er wel een zwak voor. Van elk nieuw album draai ik daarom altijd een track in mijn uitzending.

Plaat staat nu voor de eerste keer op, het is weer vintage Sleaford Mods. Williamson is nog steeds als het rappende neefje van John Lydon en de beats zijn even blikkerig. Prima plaatje dus, maar nieuw publiek zal er niet mee worden bereikt.

Live is het wel echt te gek, het optreden op Best Kept Secret was destijds een hoogtepunt. De podiumpresentatie van Williamson en zijn bierdrinkende maat werkt zeer aanstekelijk.