The KLF - The White Room (1991)

Erg goede house-album. Ik vind -in tegenstelling tot de meesten hier- de single-versie van Justified and Ancient VERSCHRIKKELIJK en de album-versie super (Last Train To Transcentral vond ik trouwens wel een goede versie). Misschien vind ik de ingetogenheid qua beats en zang wel een goede combi. Ik ben namelijk heel erg anti-house en anti-'90's, maar dit album vind ik wel geslaagd. Als er vergelijkbare albums zijn die mijn vooroordelen over dit genre / deze periode kunnen wegnemen, hoor ik het graag. Mijn favo's zijn The White Room en No More Tears.

en natuurlijk vooddoo child van hendrix machtig gebruikt in justified & ancient

Na een paar luisterbeurten ben ik toch ietsje ontnuchterd van de nostalgie. De sterke nummers blijven wel erg lekker. De rest is okay.

KLF was voor mij als jochie dat nauwelijks in de puberteit zat werkelijk een ontdekking. Ik hoorde ooit 3 AM of Last train op de radio in de auto en was verkocht. Helaas wist ik totaal niet wat het was en het duurde een jaar voordat ik erachter was. Dit album kreeg ik gratis van een vriend, die het niks vond. Wel ik vind de singles ook beter, maar ik vond dit toch ook wel meesterlijk.

Fast forward naar enkele jaren geleden. Dankzij het internet nu een heleboel mix versies van de bekende tracks leren kennen.

Het behoort nog steeds tot de muziek die ik het meest afspeel.

Word@Blackadder...
KLF was ook voor mij vroeger helemaal de shit!
Lekker opzwepend en harde beats. Voor mij een stap die uiteindelijk leidt naar de wereld van hiphop...ander straatje maar wel overeenkomsten. Ik heb deze nog op cassette bandje
Ik vind wel dat ze echt hun tijd vooruit waren, de muziek is echt een goede mix van stijlen. What time is love, Make it rain (zangeres heeft aangename stem), 3 AM Eternal, Last train to trancentral, the white room en vooral justified and ancient.
Wat ik ook echt heel mooi vindt is de opbouw van de nummers en de verschillende geluiden die je hoort, het is bijna een film.
4,5*

Had deze cd voor 3 nummers gehaald (eerst had ik hem op tape).
Die drie nummers vielen dan ook in die tijd goed bij mensen die later ook naar de hardcore scene gingen.
Deze nummers deden het supergruwelijk goed.

What Time Is Love? [LP Mix]
Last Train to Trancentral [LP Mix]
Justified and Ancient

Goede herrineringen aan als jochie van 13 destijds

Ik ben geen house-liefhebber maar Last Train to Trancentral, 3 A.M. Eternal, Justified and Ancient en What Time Is Love? vind ik wel goede hitsingles, de sfeer zit er volop in.

Ja die singles zijn geweldig. Wel reuze jammer dat de versies die op deze plaat staan de single-uitvoeringen in de verste verte niet benaderen. Heb geloof ik 6of 7 7 cd-singles aangeschaft om de versies te krijgen die ik wel wil horen. Allemaal nog steeds leuk.

Geen slechte cd maar hij had veel beter kunnen zijn

Veel single versies waren een stuk leuker. Verder hadden er wat meer uptempo tracks op gemogen.

Hoogtepunten zijn natuurlijk Last train to trancentral en Justified & Ancient. Heerlijke dance-anthems.

Zo zie je maar dat meningen erg kunnen verschillen. Ik heb juist een hekel aan de singel-versies en ben blij dat deze monsters niet op het album terug te horen zijn.

Er is nu een cd met bonus tracks en daarbij staan meerdere versies van Justified and Ancient - ik zal die bonustracks nog eens toevoegen - ik vind ze juist erg leuk.

@ Mjuman:

Die heb ik al een tijdje

@ musicfriek
Zijn dat de single-versies van tracks 1, 3, 5 en 9 die als extra's toegevoegd zijn?

Nee, helaas niet. Het zijn gewoon 5 verschillende versies van het nummer Justified and Ancient, wou de tracklist destijds wel aanpassen, maar vond het de moeite niet. Naar mijn gevoel was het gewoon de cd-single van dat nummer eraan 'geplakt'.

Justified and Ancient heeft een veel te irritant koortje dat te vaak herhaald wordt. De Let Them Eat Ice Cream-versie is wel weer erg hip.

Toch maar gekocht voor de verzameling

Al blijf ik het jammer vinden dat de beste versies van de nummers er niet op staan.

Overigens vind ik bij de weinige tracks op het album ook nog wat vullertjes.

De hits die hierop staan zijn leuk.Toch heb ik een voorkeur voor drie niet hits,nl.Build a fire,The White Room en de klapper No more tears.

Tijden naar gezocht en afgelopen zomer in een 2de handszaak in USA voor 2 dollar gekocht. Ik wist dat de albumversies afwijken van de single versies maar dat blijkt niet een probleem te zijn. Dit album klinkt daardoor wat coherenter, de single versies zijn door de remixen wat meer aanwezig dan de meer down to earth versies op dit album. De langzamere nummers verrasten mij enorm en dat bedoel ik positief. Een reissue met daarop als bonus ook de singleversies zou wel leuk zijn maar het schijnt dat de heren KLF daar geen zin in hebben? Dit blijft voor mij wel de leukere jaren '90 (pseudo)house (veel ander werk klinkt intussen alweer verouderd). Last Train to Transcentral blijft een wereldnummer. 3,5*

Een 20th Anniversay Edition van dit album zou niet gek zijn. Het orginele album evt. remasterd met als bonus-cd alle officiële singles (incl. JAMs en Timelords) als 12" én een dvd.blu-ray met alle volledige videoclips, Rites Of Mu, Waiting etc. etc.
Zal wel bij wishful thinking blijven.

Inderdaad zal dat er wel niet van komen. Hadden ze alle masters niet vernietigd juist om dat soort dingen onmogelijk te maken?

Ik moet zeggen dat ik nooit begrepen heb wat hier nu zo geweldig aan is. Waar de hits wel leuk zijn is die maar een soort slap aftreksel. En de extra tracks die ze gemaakt hebben zijn ook nog eens vrij saai en soft.

Bovendien een belachelijk kort album. Hadden ze hier echt niet wat meer en/of nummers op kunnen zetten?

je moet het wel bekijken in de tijd dat het gereleased was, 1991!!!
Overigens vind ik zelf de beste albums 40-45 minuten duren de rest voor mij persoonlijk te lang hehe.

Leg eens uit wat was er voor 1991 dan zo bijzonder aan deze muziek? Ik vind het niet interessanter in elkaar zitten dan wat andere groepen zoals 808 state, The Beatmasters of Meat beat manifesto in die tijd maakten.

Uiteraard was het natuurlijk wel subliem hoe de mannen van The KLF tegen de ingekakte en politiek correcte popmuziekscene zoals die aan de vooravond van de grunge en ravegolf was geworden aan wist te trappen. Maar de muziek op dit album is in tegenstelling tot dat wel erg braaf en bij vlagen slaapverwekkend.

Ik heb trouwens het liefst albums die toch minstens een uur duren. Anders voel ik me een beetje belazerd.

Ze mixten een sound wat toentertijd nog niet veel gedaan werd, ik vind ze zelfs een soort van basis hebben voor Prodigy. Niet als gehele sound, maar de stijl heeft iets van punk met beats over zich. KLF klinkt ook erg bombastisch, soort van explosie van verschillend geluid geen simpele loopjes met een beatje eronder. Ik vind de zangeressen ook een goede stem hebben niet van die computer stemmetjes of typical house zangeresjes.

Ben ik het mee eens. Vond alleen die onzin-teksten altijd een beetje sneu (mumu-land gedoe). Ik had het echt meesterlijk gevonden als ze daar iets anders op hadden gevonden.

Volkomen eens met Sherter. The KLF waren mijn eerste grootste helden buiten het standaard top 40 geluid waar ik tot op dat moment naar luisterde. Uiteindelijk was The KLF ook mijn opstap naar The Prodigy die opkwamen net nadat the KLF stopte. En de clip Everybody in the place gaf mij dezelfde kick als toen ik de eerste keer What time is love hoorde.

The KLF was een unieke act met een unieke sounds. Juist die nietszeggende teksten onderstreepten dat, zeker met dat boek van hun in gedachten "The Manual".

De singles (muv Justified and Ancient) zijn allemaal knallers. Maar ook de albumtracks hebben charme, zoals The white room en No more tears en zeker ook de album versie van Last train kan mij erg bekoren.

Nee, The KLF is voor mij een legendarische act en tevens een springplank gebleken voor mij om de stap van top40 muziek naar niet-top40 muziek te maken.

Want??? Kwantiteit gaat voor kwaliteit?
Eeeh, nee dus. Liever een geweldig album van 40 minuten (ten tijde van The Beatles e.d. was 30-35 minuten voor een album heel gewoon!! LP's konden toen per kant niet meer aan dan ca. 21 minuten) en in de jaren 80 duurden albums ook nooit langer dan een kleine 45 minuten (LP's, MC''s). Pas toen de cd in opmars kwam en de mc/lp uitstierf, werden de albums langer (en veel vaak veeeel te lang, omdat men de 70-75 minuten op zo'n cd vol wilde krijgen, met als gevolg niks zeggende albums met veel prul.

Back 2 The KLF:
Ik had eigenlijk wel gehoopt op een 20th Anniversary Edition van dit album vorig jaar. Beide mixen op 2 cd's, een cd met de 12" single versies (incl. Timelords, JAMs, 2K etc) en een dvd met alle officiële videoclips opnieuw gemasterd en gerestaureerd. Met als bonus een boekwerkje met alle singlehoezen, geschiedenis en achtergrond e.d.

Het is niet of-of maar en-en voor mij.

Ik wil waar voor mijn geld.

Ja, dan is het afwachten (tot we bejaard zijn) op de ultieme box-set voor weinig geld natuurlijk

Dit is trouwens wel een leuk projectje waarbij Jimi Cauty een KLF achtergrondzangeres en Klling Joke's Youth bij betrokken waren.

Brilliant - Kiss the Lips of Life (1986)