menu

Rosie Carney - Bare (2019)

mijn stem
3,85 (13)
13 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Folk / Pop
Label: Akira

  1. What You've Been Looking For (3:10)
  2. Bare (3:54)
  3. Thousand (3:26)

    met Lisa Hannigan

  4. Winter (3:54)
  5. Humans (4:25)
  6. Awake Me (4:17)
  7. Zoey (3:20)
  8. Orchid (4:04)
  9. Your Love Is Holy (4:25)
  10. 7 (3:33)
  11. Bud (Rose) (3:20)
totale tijdsduur: 41:48
zoeken in:
avatar van WoNa
4,0
Dit bevalt echt heel goed. Een jong talent mag Rosie Carney zeker genoemd worden.

avatar van WoNa
4,0
"My orchid has died", zingt Rosie Carney ergens op Bare. Als dat haar ergste misdaad is tot op heden in haar 20 jarige leven, dan duidt dit op een stabiele jeugd en heel weinig last van teenage angst en andere zorgen. Natuurlijk, ik ken Ms. Carney niet en heb dus geen idee, maar dat is wel hoe Bare klinkt. Als een uitzonderlijk evenwichtig folk/singer-songwriter debuut. Een plaat vol met zachtmoedige luisterliedjes, die door de arrangementen een zekere diepgang meekrijgen. Het soort plaat dat het heel goed doet op de late avond wanneer het brein voorbereid moet worden op de komende slaap. Dit is overigens volkomen oprecht en zonder negatieve bijbedoelingen opgeschreven.

Bare laat Rosie Carney precies zo horen. Er is weinig overbodige opsmuk. Haar aangename stem en akoestische gitaar vormen de boventoon. Daar omheen zijn accenten gelegd, die haar sterker maken en juist niet afleiden. Nick Drake mag zeker, heel voorzichtig als referentie genoemd worden. Over een aantal jaren zou Bare een dergelijke status kunnen hebben, vergezeld van de opmerking dat ik Rosie Carney een lang en gelukkig leven toewens.

Bare is een plaat vol mooie luisterliedjes waar geen rottigheid inzit en toch weet te boeien van begin tot eind. Met één plaat heeft Carney zich al een heel bescheiden plaatsje in het singer-songwriter pantheon toegeëigend. Ik sluit niet uit dat dat plaatsje een stuk groter kan worden.

Dit is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG.

avatar van Lura
4,5
WoNa schreef:
"My orchid has died", zingt Rosie Carney ergens op Bare. Als dat haar ergste misdaad is tot op heden in haar 20 jarige leven, dan duidt dit op een stabiele jeugd en heel weinig last van teenage angst en andere zorgen. Natuurlijk, ik ken Ms. Carney niet en heb dus geen idee, maar dat is wel hoe Bare klinkt.


Helaas is haar leven minder zorgeloos en probleemloos dan jij je voorstelt. In mijn recensie over dit album schrijf ik daarover : "Rosie heeft de nodige obstakels te verwerken gehad in haar nog jonge leven, ze had last van depressies en eetstoornissen. Bovendien trekt haar dementerende oma een grote wissel op het leven van haar moeder (mantelzorger) en haar.".

avatar van WoNa
4,0
Zo zie je maar hoe muziek over kan komen Lura.

avatar van deric raven
4,0
Toch ook problemen die vaak rond de puberteit terug komen. Verlies van oma, onzekerheid over je lichaam wat zich ontwikkelt. De eerste echte keuzes maken in je leven met betrekking tot werk en opleiding. De fase tot volwassenheid is vaak een lastige periode, maar wel bepaalde voor je latere zelfbeeld.

avatar van erwinz
4,5
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Rosie Carney - Bare - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Uiterst ingetogen singer-songwriter plaat vol gevoel, doorleving en zeggingskracht, die me dierbaarder en dierbaarder wordt

Rosie Carney is pas 21, maar heeft al de nodige ellende achter zich. Het is de voedingsbodem voor een aantal intieme songs vol melancholie, maar het zijn ook songs die vooruit kijken. Heel veel heeft Rosie Carney niet nodig voor het inkleuren van haar songs. Soms een piano, soms wat versiersels, maar meestal alleen een akoestische gitaar, die vervolgens gezelschap krijgt van haar bijzondere stem. Het is een stem die volwassener klinkt dan de 21 jaren die Rosie Carney inmiddels telt. Bare is een intieme en indringende plaat vol mooie, folky songs, die worden vertolkt met hart en ziel. En het is ook nog eens een eersteklas groeiplaat.

Bare, het debuut van de Britse singer-songwriter Rosie Carney, had ik al een paar maal beluisterd, voordat ik op zoek ging naar meer informatie over de persoon achter de plaat.

Bare klinkt als een licht melancholische maar verder redelijk zorgeloze plaat van een jonge twintiger, maar schijn bedriegt. De singer-songwriter uit het Britse Hampshire kreeg in haar jeugd te maken met pesten en zelfs met seksueel geweld en schreef haar eerste songs min of meer op therapeutische basis.

Op haar zestiende werd ze binnengehaald door een platenmaatschappij en gekoppeld aan songwriters van formaat. De jonge Rosie Carney kon de druk echter niet aan en maakte kennis met de harde kanten van de muziekwereld. Zonder ook maar een single te hebben uitgebracht werd het eerder nog zo vurig omarmde talent gedumpt door haar platenmaatschappij en zat er nog een extra kras op de ziel van Rosie Carney.

De jonge Britse singer-songwriter is inmiddels 21 en probeert het nog eens met haar debuut Bare. Bare is een uiterst ingetogen singer-songwriter plaat, die moet concurreren met stapels andere platen in het genre. Dat valt niet mee, maar het debuut van Rosie Carney heeft iets bijzonders. Iets heel bijzonders.

De instrumentatie op het debuut van de Britse singer-songwriter is uiterst sober. In de meeste songs moeten we het doen met de akoestische gitaar of de piano van Rosie Carney en natuurlijk met haar stem. Incidenteel worden nog wat strijkers en wat elektronica toegevoegd, maar uitbundig wordt het nooit.

Het stelt hoge eisen aan de zang op de plaat en die is werkelijk prachtig. Rosie Carney beschikt over een mooie stem, maar het is vooral een stem vol emotie. Hier en daar klinkt ze net zo melancholisch als bijvoorbeeld Birdy, maar de Britse muzikante verrast ook met prachtig heldere vocalen die raken aan die van grote folkzangeressen uit het verleden of met vocalen van een Kate Bush achtige schoonheid en intensiteit. Ook het duet met Lisa Hannigan is van grote schoonheid.

Ze is misschien pas 21, maar Rosie Carney slaagt er op Bare in om haar songs te voorzien van gevoel, doorleving en zeggingskracht. Het geeft de intieme songs op de plaat een bijzondere lading en het is een lading die ervoor zorgt dat Bare zich steeds nadrukkelijker opdringt en steeds mooier en indrukwekkender wordt.

De ingetogen songs van Rosie Carney, die zich overigens lang niet allemaal wentelen in het ongeluk uit haar jeugd, zijn door de sobere instrumentatie en de emotievolle zang voorzien van een enorme urgentie. Dit is geen plaat die je moet laten voortkabbelen op de achtergrond, maar een plaat die je moet beleven en voelen. Vervolgens groeit Bare maar door. Tot grote hoogten. Erwin Zijleman

Gast
geplaatst: vandaag om 16:04 uur

geplaatst: vandaag om 16:04 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.