Bertolf - Big Shadows of Small Things (2019)

De afgelopen jaren stond de solocarrière van Bertolf Lentink op een laag pitje, omdat hij in die periode veel toerde met de coverband Her Majesty. Samen met onder anderen Jelle Paulusma en Diedrik Nomden werden covers van Crosby, Stills, Nash & Young gebracht.

Beide collega’s werkten mee, en in enkele gevallen schreven zij mee, aan intussen Bertolfs vijfde soloalbum Big Shadows of Small Things. De meeste songs werden geschreven in zijn achtertuin, in zijn gloednieuwe thuisstudio. Deze is volledig geluidsdicht, zodat hij daar in alle rust naar hartenlust kan componeren en experimenteren zonder dat anderen daar last van hebben.

De titel van het album is een verwijzing naar een Zweeds gezegde : worrying often gives small things a big shadow. Volgens Bertolf draait het op het album om het volgende : “het gaat over zorgen maken, bang zijn, nooit tevreden kunnen zijn en de schaduwen die dat over mijn leven werpt. Maar het mooie aan de titel vind ik dat het er tegelijk iets relativerends in zit. Want het zijn ook maar kleine dingen, kleine ongemakken die ik ondervind.”.

Tijdens een optreden met Her Majesty in De Kleine Komedie kreeg hij last van hyperventilatie en bij een ander optreden last van oogmigraine. Deze voorvallen maakten hem angstig tijdens optredens, waardoor hij hiertegen ging opkijken.

Opener Only Love handelt hierover. Eind november verscheen al het uptempo en aanstekelijke Already Down als eerste single. Het bezit een ijzersterk refrein en is voorzien van een fraai arrangement, de blazers gearrangeerd door Bertolf zelf en de strijkers door Reyer Zwart.

Laatstgenoemde arrangeerde trouwens vorig jaar voor onder anderen het voor een Edison genomineerde The Jester van Yorick van Norden. Er is nog een parallel met dat album, op beiden is Dutch String Collective te horen. Dit klassiek geschoolde strijkkwartet werkt regelmatig samen met popmuzikanten. Op de helft van de songs op Big Shadows of Small Things drukken zij een belangrijke stempel.

Mede door de voortreffelijke arrangementen levert dit hoogstaande composities op als Shadows en Passover. Laatstgenoemde associeerde ik meteen met Radiohead, Bertolf zelf met singer-songwriter Andy Shauf.

Buiten de gearrangeerde stukken waagt Bertolf zich ook aan een zeer geslaagd country uitstapje in het heerlijk lome Awake, Rewind met fraai pedal steel spel van hemzelf. Maar is er ook plaats voor een wat steviger nummer als Please Come Back In My Life.

Wintertime #1 en Wintertime #2 doen hun naam alle eer aan en ademen een winterse sfeer uit. De titels zijn trouwens een knipoog naar Waltz #1 en Waltz #2 van de betreurde singer-songwriter Elliott Smith.

Het album werd mede geproduceerd door Frans Hagenaars, wiens visie hij deelt om zoveel mogelijk instrumenten tegelijkertijd op te nemen én om zoveel mogelijk te werken zonder click (metronoom). De releaseshows vinden plaats op 25 januari in Odeon, Zwolle en op 27 januari in De Kleine Komedie, Amsterdam. De overige theatershows onder de titel Soelaas kun je op zijn webste vinden.

Met Big Shadows of Small Things bewijst Bertolf andermaal tot de beste songschrijvers van Nederland te behoren en blijkt het album ook nog eens zwaar verslavend te zijn. Absolute aanrader.

Eigenzinnig en uniek; dat kenmerkt de muziek van Bertolf. Ook op deze weer knappe songs en bijzondere arrangementen. Toch kan ik het op de één of andere manier niet vinden in zijn muziek. Ik ga dit zeker nog een kans geven, want dat verdient hij/zijn muziek. Nog even geen stem.

Bertolf is een begenadigd songwriter. de een na andere fijne luisterpopsong. Heel veel beatles , maar dan wel creatief genoeg om niet negatief uit te vallen. De country uitstapjes hoeven van mij niet. Dat zijn de skippers, helaas. De songs zijn op zn best in de Koper arrangementen, liefst in combi met string.
Meest geslaagd in Only Love en Hungry Hearts.

Bertolf steekt het niet onder stoelen of banken dat hij een songsmit van de oude stempel is. Gaan voor het ultieme liedje, zoals McCartney, Neil Finn en Elliott Smith. En ook op zijn 5e soloalbum strooit Bertolf wederom met fraaie melodieën en harmonieën. Deze keer bijgestaan door z'n muzikale broeders van Her Majesty en het Dutch String Collective.

Dit album is duidelijk een verlengde van de Her Majesty tours van de laatste jaren, ik hoor er veel CSN&Y in. Maar ook Midlake en natuurlijk McCartney. Persoonlijke favorieten zijn Passover, Already Down, Heavy Heart, Hills, Awake Rewind en het wonderschone Hungry Hearts.

Wederom een klasse plaat van Bertolf.

Op 2 juli 1980 werd Bertolf Lentink geboren in Dronten en in 2009 verscheen zijn debuutalbum “FOR LIFE”, dat eind 2008 voorafgegaan werd door zijn grootste hit tot nu toe, “ANOTHER DAY”. Sindsdien brengt Bertolf regelmatig albums uit, die allemaal uitblinken in mooie ambachtelijke popliedjes, waarin de geest van The Beatles regelmatig rondwaart. Bertolfs grote liefde voor de sixties werd de afgelopen paar jaar door hem op het podium gebracht als Her Majesty, waarin hij samen met onder andere Bauke Bakker en Jelle Paulesma een werkelijk briljante ode brengen aan Crosby, Stills, Nash & Young. Gelukkig heeft hij weer tijd om een album onder zijn eigen naam uit te brengen en dat is “BIG SHADOWS OF SMALL THINGS”. Met 12 prachtige liedjes, die in stijl uiteenlopen van sixties pop naar country, ballad en dromerige, licht psychedelische Beatleske “WINTERTIME #2”. Maar ook staan er op dit album uptempo songs, zoals “PLEASE COME BACK IN MY LIFE”, met een prachtige bijdrage door blazers. “BIG SHADOWS OF SMALL THINGS” is passend in deze tijd van het jaar, heerlijke melancholische herfst/winter muziek. Bertolf blijft één van de meest getalenteerde muzikanten en componisten van Nederland.

Het heeft even geduurd voordat ik dit album op waarde ging schatten. Terwijl de plaat wel interessant genoeg bleef om bij terug te komen. Dat heeft deels te maken met de artiesten die veel nummers op de plaat bij mij in herinnering brengen. Dat klinkt als een zwakte bod, maar dat is het niet. Bertolf heeft voldoende van zichzelf om er uit te springen.

Ik kwam er wel achter waarom mijn acceptatie proces zo moeizaam verliep. Deze nummers zijn meer The Moody Blues dan The Beatles, meer Crosby en Nash dan Neil Young, meer Midlake dan Supergrass en vandaag de dag in Nederland meer Bertolf dan The Maureens of Maggie Brown. Kortom, net moeilijker in het gehoor liggend. Zijn stem is een tweede dingetje voor mij. Die valt niet altijd goed, zoals die van Paul McCartney dat in sommige nummers bij mij ook heeft. Het verschil is dat laatstgenoemde vele stemmen en stemmingen ter beschikking heeft.

Zoals ik al schreef, toch kwam ik telkens terug bij de plaat. Zoals ik ook albums van al die eerst genoemde bands/artiesten bezit, maar zelden als eerste op zal zetten.

De liedjes op Big Shadows Of Small Things hebben bijna allemaal iets bijzonders, momenten om als muziekliefhebber de vingers bij af te likken. Niet in het minst vanwege de mooie samenzang en arrangementen. (Waarbij ik het met blur8 eens ben, dat de country-uitstapjes achterwege hadden mogen blijven.)

Ik haal er een uit om aan te tonen hoe vernuftig de muziek van Bertolf in elkaar zit. In 'Hills' komen diverse invloeden prachtig samen. In de coupletten hoor ik Ron Sexsmith, in de refreinen Midlake, terwijl de overall mood en de gitaarsolo Elliot Smith oproepen. En toch is 'Hills' een volkomen organisch geheel. Kortom, razend knap in elkaar gezet en dat geldt voor meer nummers. Zo is Big Shadows Of Small Things toch een aanrader voor de ware popliefhebber.

Dit is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG.

Wat een mooie plaat van Bertolf. Het is van alles wat qua genre/invloeden, maar absoluut geen allegaartje geworden. Dus die country-uitstapjes zijn aan mij zeker besteed, maakte juist dat ik het album ging beluisteren. Gek genoeg had ik diverse vooroordelen in mijn hoofd waardoor ik nooit een album van Bertolf heb beluisterd. Die vooroordelen heeft hij compleet ontkracht en ga mijn best doen om hem live te zien.

Wat heeft Nederland toch een schat aan onbekende groepjes en zangers..
Ik ontdek deze Bertolf nu pas, 12 jaar na zijn eerste worp…
En dan nog gewoon omdat de cd zo goedkoop stond bij Excelsior.
Ik lees hier verwijzingen naar Midlake, en inderdaad!
Tevens krijg ik na beluistering van deze plaat zin in Ron Sexsmith. De muziek van Bertolf vertoont namelijk dezelfde slome melancholie.
En laat ik nu zelf toevallig heel erg sloom en melancholisch zijn.

Dik verdiende 4*