Ten Fé - Future Perfect, Present Tense (2019)

Atmosferische gitaren, beheerste zang op een bedje van zacht wiegende synths. Waar hebben we dat ook al weer meer gehoord. Oja, de Drugs Oorlog, waarschijnlijk de meest invloed uitstalende band van afgelopen jaren. Ben helaas geen fan van dat voortkabbelende geluid. Daar waar bijvoorbeeld FUTURE ISLANDS er nog een eigen draai aan geeft, is Ten Fé effe te veel kopiërend en volgend.

2 maanden voor de releasedatum zijn al 5 tracks beschikbaar (1,3,4,5,9). Wel leuke liedjes voor op de achtergrond, maar voor mij oren ontbreekt er toch iets.
Met enige verbazing hoor ik, dat wat ik mis, wel in de enige single die niet op dit album staat. Single, No Return bevat wel een sprankje avontuur, net effe meer ritme. Wonderlijke keuzes.

Vreemd dat Single, No Return buiten de boot valt. Inmiddels is 8 ook uitgebracht. Van alle nummers vind ik Coasting en Not Tonight de voortkabbelende middenmoot overstijgen.

Klinkt wel lekker hoor, ik ga hier zeker even goed de tijd voor nemen.

Bij eerste beluistering zijn er 2 tracks die meest in gehoor springen:
Caught on the Inside : Zeer goedgekeurde opbouw tot klein epos. Gitaren met trompet accent maken dit tot beste track.
Superrich : Toch nog Uptemo drums die we hele album net effe te weinig hoorde. beter laat dan nooit.

Binnen de voortkabbelende sound van deze Britten zitten wel erg fijne popliedjes. 47 minuten is net te veel maar ga nog even expirimenteren met een verkorte playlist. dan volt oordeel.

Net wat te gezapig en monotoon in zijn geheel. Allemaal fillers, geen killers.

Grappig, precies wat ik ook dacht van die twee nummers.

OK. Ten Fé nr.2 effe ontleed: Kernwoord is wel voortkabbelend, geen scherp randje te bekenneen en toch hoor ik links en recht potentie die maakt dat ik het niet direct definitief veroordeel.
Vooral als gitaar beetje spannend dreigt te worden zijn er echt wel goedgekeurd popliedjes.

Hoor 4 tracks op een mid-temo'tje (1,2,3,8,9). Bijna volledig onderling inwisselbaar, niemandallig dus.
3 tracks op tempi slow (5,7,10). Dat het nog trager dan dan vorige groep, Mag je het dodelijk suf noemen, tuurlijk.
Dan blijven er 3 tracks over die wel direct door mogen naar de volgende ronde (4,6,11). Ben milt dus we nemen de 2 aardigste songs van de eerste goep ook mee (Won't Happen & Echo Park). en de prettige single die niet op het album staat (Single,No Return). Al meer dan 1 jaar oud, dus nu niet fris genoeg meer.

Mijn playlist:
Single No Return
Won't Happen
Coasting
Caught on the Inside
Superrich
Echo Park

Dus dat geeft een 6je. Kleine kantekening, Ga wel even kijken in Rotown (17 mei).
Wellicht is het in de juiste life setting veel aardiger.

Toch nog een aardig album geworden met een paar uitschieters. Op Isn’t Ever A Day zingt de leadzanger lager, waardoor het nummer opvalt. Caught On The Inside werkt toe naar een climax van 2 minuten en maakt indruk. Not Tonight heeft hetzelfde intro als Elodie, maar is fijn naar het einde toe met die tweede (vrouwen)stem in de chorus. Coasting is uptempo pop van de betere soort. Goed onderwerp ook. De rest is middelmatig tot aardig.