A Swarm of the Sun - The Woods (2019)

A Swarm of the Sun bedient zich van typerende songstructuren binnen de post-rock en post-metal. Drie nummers van 12/13 minuten die langzaamaan opbouwen naar een crescendo. Goed uitgevoerd met goed uitgewerkte composities, maar het is dodelijk saai om naar te luisteren. Ik heb het gevoel drie keer naar hetzelfde soort nummer geluisterd te hebben, maar dan met een iets andere invalshoek: Blackout is minimalistisch met melancholische cleane gitaren en strijkers, terwijl de andere twee tracks wat meer doom-invloeden hebben.

Bij mij leeft hetzelfde gevoel als bij mijn voorganger bij dit album: saaiheid troef!

Het zal ongetwijfeld de intentie geweest zijn van deze band om van The Woods een spannende brok muziek te maken (het minimalisme waarover Don Cappuccino het heeft herken ik vooral in de albumhoes), maar dat is wat mij betreft jammer genoeg niet gelukt. Zeker als je dit vergelijkt met pak 'm beet F♯A♯∞ van Godspeed You Black Emperor (ik geef echter toe: niet echt een eerlijke vergelijking), steekt dit erg bleek af. Gelukkig duurt het plaatje niet al te lang.

Het is allemaal wel prima verder, maar de troefkaarten van dit genre zijn net intensiteit en spanning in de opbouw, en hoewel het compositorisch goed ineen zit, ontbreekt die intensiteit volledig. Ik word nergens weggeblazen door episch geweld, noch meegezogen in een vortex van emotie. Een zeer krappe voldoende dringt zich dus op voor dit album.

2,5 sterren

Ik tegenstelling tot de twee schrijvers voor mij ben ik wel enthousiast over The Woods en vind ik het album zeker niet saai. De nummers kennen alle drie een zorgvuldige opbouw waarin continu details worden toegevoegd waardoor ik als luisteraar geboeid blijf. Ja, de band bedient zich van de gebruikelijke songstructuren in dit genre maar geeft er wel een bijzonder ge(s)laagde invulling aan. Het nodig mij in ieder geval uit om het eerdere werk van de band te verkennen.

Score: 78/100

Ook hier een groot liefhebber van deze plaat. Drie lang uitgesponnen post-rock nummers met gelukkig weinig zang. Prachtige opbouw en verstilde momenten.