Mike Tramp - Stray from the Flock (2019)

Totaal niet verwacht dat dit zo goed zou zijn. Mijn idee was dat Mike zijn beste werk in de jaren 80 had gemaakt en nu aan het teren is op vergane glorie. Maar dit is een heel lekker album. One last mission en Live it out springen er wat mij betreft uit maar de rest is ook heel genietbaar. Mike is nog uitstekend bij stem en zijn lome timing past perfect op het song materiaal dat een stuk rustiger is dan bij White Lion. Aanrader.

Als er één artiest is die probeert niet teveel op het verleden te teren dan is het Mike Tramp. Aan de ene kant vind ik dat dapper en moedig. Maar aan de andere kant jammer. Want zoveel echt goeds heeft hij sinds het ter ziele gaan van White Lion niet uitgebracht vind ik. Op elk album staan wel een handvol goeie tracks maar ook teveel vullertjes. Al blijft dat uiteraard iets persoonlijks. Het album dat hij met Rock 'n roll circus heeft gemaakt vind ik wat dat betreft nog het beste. En die grijpt ironisch genoeg terug op de White Lion sound.

Met Freak of Nature heeft Tramp toch wel een aantal aardige platen uitgebracht? Oke, geen wereldschokkende albums maar de beste man liet nog wel enkele bij vlagen swingende rock plaatjes op ons los. Op sologebied ben ik het wel met je eens, dat is een en al gezapigheid troef.

Ja je hebt gelijk! Was ik even compleet vergeten. Met name het debuut is een prima plaat. En de derde (Outcasts) mag er ook zijn. Al bestaat die dan weer uit left overs en unplugged uitvoeringen. Maar wel hele goeie!

Oké, maar wat een afschuwelijke hoes.