Ik heb Danny Vera al diverse malen live aan het werk gezien en iedere keer was dat een feest. De man heeft geweldig stemgeluid en een vermogen om pakkende, tijdloze nummers te schrijven. Gek genoeg heb ik nog geen album van hem aangeschaft, hoewel ik door zijn live-optredens en dankzij internet wel bekend met het grootste deel van zijn oeuvre.
Groot was mijn verrassing toen ik in mijn auto onlangs het nummer Roller Coaster voorbij hoorde komen op de radio. Misschien maakte het wel zo’n indruk op mij omdat het zo vreemd afsteekt tegen de plastic popzangeresjes en zielloze dance remixes die de top-40 teisteren en die je dag in, dag uit op de mainstream radio hoort. Eenmaal thuisgekomen beluisterde ik Roller Coaster nog eens, en nog eens, en nog eens... En eigenlijk vind ik het nummer steeds beter worden, hoe cliché dat misschien mag klinken.
Vol verwachting ben ik vervolgens deze EP gaan beluisteren, waarbij ook nummers als Pompadour Hippie en Oblivious Desire me erg aanspreken. Voor iemand die stug zijn eigen weg blijft volgen en zich niets aantrekt van de huidige trends, kan ik alleen maar respect en waardering hebben: 4,5*