Marilyn Manson - Eat Me, Drink Me (2007)

'If I Was Your Vampire' klinkt OK, maar ook niet meer dan dat. Het klinkt me allemaal iets te opgepoetst en in de lijn van 'Personal Jesus' (Cover)

Portrait Of An American Family, Antichrist Superstar en Holy Wood blijven voor mij zijn beste plaaten, Mechanical Animals vind ook ook prima, The Golden Age Of Grotesque daarentegen vind ik direct een STUK minder. Ik hoop dat hij deze stijl een beetje los gaat laten, ben echter bang van niet! we zullen zien op 5 juni of het wachten de moeite waard was...ik verwacht eigenlijk (HELAAS!!) geen wonderen meer van de beste man...ik hoop dat ik er compleet naast zit.

Hoi de nieuwe Manson is gelekt, en ik moet zeggen hij klinkt erg volwassen, geen vullertjes of simpele nummers meer nee hoor pure marilyn manson sound top album

Dit is een hel ander album dan de voorgaande album zoals manson ook al zei: Dit is de persoonlijkste album die hij ooit heeft geschreven. En ook vind ik dat dit meer een Brian Warner album (de echt naam van marilyn manson) dit komt ook omdat dit album meer persoonlijk is.
Mutilation Is the Most Sincere Form of Flattery vind ik tot nu toe nog het leukste numer om te horen. En dat komt ook omdat Manson met iets heel nieuws is gekomen. En daarom geef ik dit album ook een hoof cijfer geven. 4,0

Album al gedownload. Kon niet wachten. Na het enigszins teleurstellende TGAOG hield ik mijn hart vast.
Deze angst blijkt volkomen ongegrond. MM maakt alle verwachtingen waar.
Helaas klinkt het allemaal minder duister dan bijv. Holywood, maar dat mag de pret niet drukken.
In het anders klinken schuilt namelijk ook de kracht.

Dit album is anders dan al zijn voorgangers. Melodieuzer, directer en tegelijkertijd dromeriger. Hier en daar klinkt het zelfs protserig.
Het roept bij mij een soort sprookjesgevoel op.
Dus ook weer typisch Manson. En dat is goed.

Toen Twiggy na Holywood de band verliet en vervangen werd door Skold vreesde ik voor het muzikale leven van MM. Het muzikale genie dat Twiggy is, wordt op TGAOG dan ook duidelijk gemist.
Maar de creativiteit is terug.
Of het nu Skold is die los komt of dat de scheiding met Dita hier verantwoordelijk voor is, Ik heb geen idee, maar Eat me, Dink me rolt en rockt aan alle kanten. Waar TGAOG geforceerd klonk, druipt op EMDM de creativiteit en bevlogenheid er vanaf.
Nergens herhaalt hij zichzelf of doet hij in negatieve zin denken aan POAAF, AS, MA of HW.

Manson is terug!
Luister naar Holes in happiness, Hell's not hot en de prachtige, donkere drums in Evidence en Eat me, Drink me.
Briljant!

De drums op Heart Shaped Glasses mooi!

stem klinkt me toch wel zwaar geproduceerd in mn oren. Ook is het af en toe wel erg catchy, je zou er bijna op kunnen dansen. Nu ben ik geen manson fan en vind dit heel niet tegenvallen, dus dat is eigenlijk al een compliment.

Hmmm...wel mijn bedenkingen bij al die clichématige gitaarsolo's.

Ik sluit me aan bij stemmer. MM weet zichzelf weer te herpakken na een paar misstappen (TGAOG en vreemde covers). Dit album weet mij weer te pakken en dat is lang geleden.

heb nix tegen TGAOG maar holy wood is me favoriet heb het nieuwe album nog niet gehoord ga ik gouw doen ik hoop dat het superrrrrrrr is

Eindelijk weer een album wat de moeite waard is.
Komt een beetje in debuurt van antichrist superstar
Ben benieuwd op pinkpop.

Dit is net als metallica die met st anger kwam.
Nee, de cd boeit me niet.

Vreemde vergelijking. Ik zie totaal geen overeenkomsten.

Zo kan je van iedere nieuwe cd zeggen: Dit is net metallica die met st anger kwam??

Iemand die nog nooit van St.anger gehoort heeft blijkbaar. Laat ik het even uitleggen;

April 2003: ST.ANGER word gerealeased op 4 juli!
--> massahysteria in metalland! De come-back van de eeuw! Elk zichzelf respecterende laatavondpraatshow of muziekprogramma moest in Mei en Juni zeker Metallica intervieuwen.
Tevens werd Metallica nog MTV-icon's. Kwam er een nieuwe Bassist.
Elk muziekblad had Metallica op de voorpagina voor de grootste come-back van de eeuw. Het album was echt fantastisch.

Ook de eerste dagen van de release werd gezegt dat er nogal wat 'power' en 'agressie' in de nummers zat en het album echt verschillend was.
Het duurde niet lang voor de come-back van de eeuw de flop van de eeuw werd. (Behalve wat Slipknotfans vindt iedereen het album nu om te kotsen)

St.anger

Duidelijk nu ?

Ja dus???
Nog steeds begrijp ik niet wat de overeenkomst tussen EM, DM en st Anger is.
Ten eerste is EM,DM geen come-back, en ten tweede is de ophef over EM, DM niet vergelijkbaar met de ophef om st. Anger. Wat wellicht komt omdat het geen come-back is.

Duidelijk nu?

Mss bedoelt de poster in kwestie het gewoon wat kleinschaliger;

Iedereen zit hier namelijk bezig over dat het een goed album is, het beste in lange tijd.
Kwestie dat het binnen enkele maanden z'n slechtste kan zijn.

Okay, zou kunnen. Ik vond het in ieder geval een vreemde vergelijking.

Ik vind (als ik het dan moet vergelijken) EM, DM vele malen doorleefder klinken dan st. Anger.

Maar gelukkig zijn we het wel eens over Iron Maiden.

Nu ben ik niet mee

De muziek is stukken volwassener geworden.

Verrassend lekkere plaat dit, ook interessant voor mensen die normaal gesproken niet zo veel met de heer Manson hebben (zoals ik). Voorlopig een dikke 3,5*

@ xillix:

Ik niet of 'volwassener' het juiste woord is. Het is zoals Manson zelf aangeeft, de meest romantische cd die hij ooit gemaakt heeft, en daar heeft hij volkomen gelijk in.

De muziek heeft niet de continu aanhoudende dreiging die voorheen wel aanwezig was. Wanneer je het ziet als het ontginnen van nieuwe emotionele gronden, dan is hij inderdaad een stap verder gegaan, dus zou je het volwassener kunnen noemen.

Ik vind EMDM geweldig, is niet uit mijn speler te slaan, maar als het volgende album er weer een vol Soddom en Gomorra is, heb ik daar absoluut geen moeite mee!

best leuk album, al heb ik marilyn nooit echt wat gevonden. Dit album slaat toch best aardig aan bij mij.
3.5*

ik was nooit een grote manson-liefhebber , maar het moet worden gezegd.
heart-shaped glasses is een perfect geschreven pop nummer.
het drumwerk in het liedje is ook klasse.

Geweldige artiest; alleen dat uiterlijk. Als ik dat zie, dan heb ik al gegeten en gedronken.

never judge a book by it's cover.....

Niet echt serieus aan toegekomen, dit album. Ben een beetje afgeknapt op de songtitels en het hele gothicsfeertje wat eromheen hangt. Zijn wel wat aardige nummers maar eigenlijk vind ik het allemaal maar matigjes. Als heel wat van de show en shock verdwijnt zie je dat er tegenwoordig nog maar weinig over is van de Manson van 10 jaar geleden. Een 3*.

Halfje eraf, nog eens belusiterd en ik vind het hele sfeertje maar niks. De teksten vallen me vooral erg tegen, en muzikaal is het nou niet bepaald spannend. 2,5*

Je kan mijn reactie hierop wel raden zeker?

Een slap album, als je het mij vraagt.

jammer ik had hier veel van verwacht maar ik vind dit 1 van de minste van de heer manson.ik ben pas bij holywood fan geworden dat is een bijzondere goeie cd maar vergeleken met dit is het een behoorlijk saai werkje