Angelo Branduardi - Angelo Branduardi (1974)

Blijkbaar kent er niemand de ingenieuze Italiaan Angelo Branduardi.
Maar dit album is het debuut van de toen 24-jarige violist.
Branduardi heeft met al zijn albums wel gescoord, hij is een groot artiest, alhoewel hij niet zo gekend is.

Viool? Die man speelde toch harp?

Natuurlijk, kennen we deze meneer! Met name van de hit
Cogli la Prima Mela

Gitarist & violist inderdaad, de harpist was Andreas Vollenweider of zo.

Inderdaad. Dat nummer ken ik nog wel. Andreas Vollenweider was natuurlijk die man met die harp. Had die ook zo'n kapsel?
Volgens mij allebei redelijk duf. Maar die Branduardi kan wel spelen

Ziehier het kapsel

Hij had een mooie song genaamd 'The Stag', dat was een hit ook geloof ik. Geinig plaatje, of de rest van zijn muziek ook zo was , weet ik niet meer.

De eersteling van Angelo, de man die zoveel variatie in zijn muziek stopt. Van middeleeuws, folk, pop, improvisatie, experimenteel, klassiek, jazz en ja wat niet eigenlijk. Het lijdt geen twijfel dat Angelo een begnadigd muzikant en liedjesschrijver is. Op dit album is in potentie hoorbaar waar Branduardi toe in staat is. Het is echter niet zijn beste album en voor wie de muziek van deze man wil ontdekken zou ik zeggen, als je de hand kan leggen op zijn Concerto, onmiddelijk aanschaffen en je laten verrassen.
Naturlijk staat op dit album ook mooie muziek, zeker wel. Het liefelijke Lentamente bijvoorbeeld. Of het lang uitgesponnen E Domani Arriverà.(alleen dit nummer zou al reden voor aanschaf kunnen zijn .Toch zijn het slechts voorboden van de gigantische hoeveelheid muziek die Angelo nog zou maken en het vele moois dat hij de mensheid zou schenken.

Een experimenteel debuut dat weinig gelijkenis vertoont met zijn latere werk, maar het bewijst wel dat Branduardi van veel genres op de hoogte is en dat zijn muzikaliteit geen grenzen kent.

Het debuut van Angelo en ook direct een belofte voor alles wat daarna nog zou komen. De eerste platen werden in drie talen uitgegeven, Italiaans , Frans en Engels. IK heb van deze plaat de Engelse versie op vinyl en de Italiaanse cd. Het lijkt of Angelo op deze plaat nog wat zoekende is, maar dat stoort me absoluut niet. De plaat komt ten slotte uit in 1974, waarin door veel groepen volop wordt geëxperimenteerd en op deze plaat staan ook een paar experimentele nummers. Maar ook wat muziek waar hij later beroemd is geworden. Het is absoluut niet commercieel, waardoor ik de cd nog vaak opzet. Het is anders dan de rest van het repertoire, maar ik vind het een verrassend goed debuut.