The Cranberries - In the End (2019)

De ontstaansgeschiedenis van het zevende (achtste als het unplugged album “SOMETHING ELSE” uit 2017 meegeteld wordt) studioalbum van The Cranberries. De band die in Limerick Ierland in 1989 werd opgericht, was begin 2018 bezig met werk aan een nieuw album toen het noodlot toesloeg. Zangeres Dolores O’Riordan werd op 15 januari 2018 levenloos aangetroffen in de badkuip van het London Hilton On Park Lane hotel in Mayfair, West End London. In september van dat jaar werd bekendgemaakt dat ze door alcoholgebruik verdronken is en haar door als een ongeluk beschouwd zal worden. De maanden na de dood van het boegbeeld en de stem van The Cranberries werden door de overgebleven leden van de band gebruikt om te rouwen, alvorens ze naar het reeds opgenomen materiaal gingen luisteren. Dat bleek goed genoeg voor een nieuwe en tevens afscheidsplaat. Het eerste album van The Cranberries verscheen in 1993 en is getiteld “EVERYBODY ELSE IS DOING IT, SO WHY CAN’T WE”. Opvolger “NO NEED TO ARGUE” werd de internationale doorbraak, vooral dankzij de klassieke single “ZOMBIE”, onder andere nummer 1 in Australië, Frankrijk en Duitsland. In 2012 was het laatste album van de Ieren verschenen, “ROSES”. De kracht van de band zit hem in de melodieën, Ierse invloeden en de zang van O’Riordan, die een geheel eigen, zeer karakteristiek stemgeluid heeft. Dat is ook weer de kracht van “IN THE END”, het definitieve einde van The Cranberries. Het album gaat vrolijk van start met “ALL OVER NOW”, maar als je de eerste tekstregel goed beluisterd, is het ook weer heel luguber. Ze zingt namelijk “Do You Remember? Remember The Night? At A Hotel In London They Started To Fight” en je vraagt je dan meteen af of zij een vooruitziende blik heeft gehad. De song ontwikkelt zich al een heerlijke opener van een album dat het niveau goed weet vast te houden. Mike Hogan (basgitaar), Noel Hogan (gitaar) en Fergal Lawler (drum) hebben een moeilijk karwei goed weten af te maken. Elf prima songs die allemaal in de traditie van The Cranberries passen en een mooie aanvulling zijn op de catalogus van de band. Met het titelnummer en het dus zeer toepasselijke “IN THE END” komt emotionele luisterervaring van 43 minuten tot een einde. Het zou mij niet verbazen dat de meeste luisteraars, en zeker de fans, meteen weer op play drukken. Een meer dan indrukwekkend album!