Night Ranger - Midnight Madness (1983)

Men neme vijf muzikanten: Jack Blades (bass en leadzang), Kelly Keagy (drums en zang), Alan Gerald (keyboards en zang), Brad Gillis (gitaar en zang) en Jeff Watson (gitaar, de luierik ) en een flinke dosis AOR, een snuifje hardrock met flink uit de kluiten gewassen solo’s en je krijgt Night Ranger: melodieuze (soms wel softe) hardrock met flink veel aandacht voor de song in het geheel, de zanglijnen en ferme gitaarpartijen (elk op zijn beurt, twinsolo’s) waarop de heren gitaristen lekker de handjes laten wapperen. Night Ranger is hier blijkbaar een groep die niet zo gekend is op deze site, maar vergis u niet, het is wel aangenaam luisteren. Klappers op dit album vind ik: Rock in America, Rumours in the Air en Touch of Madness. Touch of Madness begint met het bekende “Broeder Jacob”-melodietje, maar verandert snel in een lekkere rocker. Ik geef toe: Sister Christian is niet slecht maar valt een beetje uit de toon, maar ik ben nooit zo’n liefhebber van ballads geweest, de uptempo nummers daarentegen zijn wel degelijk delicatessen om duimen en vingers af te likken. Destijds in mijn jonge jaren op vinyl gekocht. Vergelijkingspunt? Dan denk ik spontaan aan het eveneens schitterende House of Lords.

Mooi toch! Samen met House of Lords mijn fave melodic rock band. Het prettige is dat binnenkort alles van Night Ranger geremastered uitgebracht wordt, kan ik eindelijk eens Big Life terughalen in mijn verzameling. Ooit op lp gehad maar op onverklaarbare manier verdwenen.

Alles wordt geremastered? Nou, ik vind ze prima klinken zo, ik beluister 99% van mijn muziek via mijn hoofdtelefoon, kwestie van het gebouw niet te doen instorten. Eventuele bonustracks zijn meestal ook als niet de moeite waard. Het geluid vind ik hierop kraakhelder en moeilijk voor verbetering vatbaar, maar ik houd het in het oogje. Bedankt voor de tip! PS: ik heb Big Life ook op vinyl en deze krijgt binnenkort ook een draaibeurt.

Ik ben bij een inbraak in 1992 mijn cd's tussen de K en de T (de u ontbreekt om mijn gevoel van destijds uit te drukken) kwijtgeraakt, en Night Ranger is bij tijd en wijle moeilijk te vinden dus die remasters komen mij wel goed uit om gelijk weer alles aan te schaffen voor ene redelijke prijs, ná 1992 heb ik wel alles van Night Ranger in huis gehaald.

Tsja het wordt eentonig maar ook dit album is weer een topper! Sister christian behoort tot de beste rockballads ooit vind ik! Rock in America, Eddie's coming out, Rumours in the air, Touch of madness en When you close your eyes zijn heerlijke rockers.

Ik heb een smartphone, een Nokia. Daarop had ik een lijst met al mijn albums opgezet, om zeker te zijn dat ik geen dubbele koop. Ben ik er gisteren tijdens de mini-meeting in Antwerpen toch wel in geslaagd om deze voor de tweede maal op vinyl te kopen . Waar is de tijd dat ik uit het hoofd kon opsommen wat ik liggen had . Het album blijft een geweldige luisterervaring .

Ik vind aan Sister Christian niet zoveel aan. De rest daarentegen is te gek.

Ook hier weer ligt symfonische hardrock met veel aandacht voor songstructuren. Lijkt me behoorlijk ingewikkelde nummers. En toch liggen ze allemaal erg lekker in het gehoor. En dat is knap.

Ik vind de keyboardpartijen van Alan Fitzgerald echt erg goed. En natuurlijk de twinleads van Gillis/Watson. Vooral één van die twee die lekker jengelt aan die whammie-bar (tremelo).

Ik meen trouwens dat Keagy en Blades om-en-om de leadzang voor hun rekening nemen. Welke van de twee heeft nu die rauwe stem?!?

Mijn favoriet hier is overigens Passion Play.

Volgens mij heeft Keagy de meer rauwe stem.

1. Dat is Brad Gilles denk ik
2. Dat is Keagy denk ik

Die Brad jengelt ook zo lekker op Speak of the devil van Ozzy

Dit album staat in Classic Rocks Magazine genoteerd in de top 10 aller tijden van beste AOR albums (nr 5).Night Ranger is zeker op hun eerste albums zo ongeveer het beste wat AOR te bieden heeft. Absolute krakers van deze plaat natuurlijk (You can still) Rock in America en uiteraard Sister Christian, de moeder van alle rockballads, ook mooi geëtaleerd in de film Boogie Nights, een geweldige, iconische powerrocksong, de ultieme strippers song, tegelijk wellicht met Def Leppards Pour some sugar on me, die krachtig samenvat waarom AOR, op haar beste momenten , zulke geweldige muziek is.