Night Ranger - Midnight Madness (1983)
mijn stem
29 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: MCA
-
(You Can Still) Rock in America (4:14)
-
Rumours in the Air (4:31)
-
Why Does Love Have to Change (3:47)
-
Sister Christian (4:59)
-
Touch of Madness (4:58)
-
Passion Play (4:41)
-
When You Close Your Eyes (4:16)
-
Chippin' Away (4:10)
-
Let Him Run (3:20)
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 25 april 2009, 14:36 uur
Men neme vijf muzikanten: Jack Blades (bass en leadzang), Kelly Keagy (drums en zang), Alan Gerald (keyboards en zang), Brad Gillis (gitaar en zang) en Jeff Watson (gitaar, de luierik 
) en een flinke dosis AOR, een snuifje hardrock met flink uit de kluiten gewassen solo’s en je krijgt Night Ranger: melodieuze (soms wel softe) hardrock met flink veel aandacht voor de song in het geheel, de zanglijnen en ferme gitaarpartijen (elk op zijn beurt, twinsolo’s) waarop de heren gitaristen lekker de handjes laten wapperen. Night Ranger is hier blijkbaar een groep die niet zo gekend is op deze site, maar vergis u niet, het is wel aangenaam luisteren. Klappers op dit album vind ik: Rock in America, Rumours in the Air en Touch of Madness. Touch of Madness begint met het bekende “Broeder Jacob”-melodietje, maar verandert snel in een lekkere rocker. Ik geef toe: Sister Christian is niet slecht maar valt een beetje uit de toon, maar ik ben nooit zo’n liefhebber van ballads geweest, de uptempo nummers daarentegen zijn wel degelijk delicatessen om duimen en vingers af te likken. Destijds in mijn jonge jaren op vinyl gekocht. Vergelijkingspunt? Dan denk ik spontaan aan het eveneens schitterende House of Lords.
) en een flinke dosis AOR, een snuifje hardrock met flink uit de kluiten gewassen solo’s en je krijgt Night Ranger: melodieuze (soms wel softe) hardrock met flink veel aandacht voor de song in het geheel, de zanglijnen en ferme gitaarpartijen (elk op zijn beurt, twinsolo’s) waarop de heren gitaristen lekker de handjes laten wapperen. Night Ranger is hier blijkbaar een groep die niet zo gekend is op deze site, maar vergis u niet, het is wel aangenaam luisteren. Klappers op dit album vind ik: Rock in America, Rumours in the Air en Touch of Madness. Touch of Madness begint met het bekende “Broeder Jacob”-melodietje, maar verandert snel in een lekkere rocker. Ik geef toe: Sister Christian is niet slecht maar valt een beetje uit de toon, maar ik ben nooit zo’n liefhebber van ballads geweest, de uptempo nummers daarentegen zijn wel degelijk delicatessen om duimen en vingers af te likken. Destijds in mijn jonge jaren op vinyl gekocht. Vergelijkingspunt? Dan denk ik spontaan aan het eveneens schitterende House of Lords.* denotes required fields.
* denotes required fields.