RPWL - Tales from Outer Space (2019)

Wat schrijf je over een album waar je al zo lang op wacht en waarvan de verwachtingen dan ook hoog zijn. Als enorme fan kan ik eigenlijk bij voorbaat niets "slechts" schrijven over deze geweldige band. Dat betekend niet dat er niet kritisch wordt geluisterd en gelezen. Maar ik betrap me erop dat ik steeds weer terug grijp op hun albums. Muziek die blijft kleven aan gebeurtenissen of herinneringen. Je komt er niet los van. Inmiddels ruim 19 jaar lang.
Wederom pakken de heren van RPWL me helemaal in met hun warme eigen sound, en thema van het album. Dit keer geen echt concept album maar wel een overkoepeld thema waarmee je heerlijk kunt uitpakken op verschillende manieren. RPWL ontwikkelt zich steeds meer tot een band die visueel heel veel te bieden heeft. De kwaliteit van de video van A New World is buitenaards. Eerder deden ze dit al met theater (Wanted en A New Dawn) op het podium en verkleedpartijen bij Beyond Man and Time.
De single "A New Day" was 11 januari al op YouTube verschenen met een prachtig gemaakte video erbij. Eind februari verschijnt er nog een track op YouTube met video. Echt de moeite waard om te kijken!
Een heerlijk nummer met zeer stuwende gitaar en dito Moogsolo (zoals altijd!) Onmiskenbaar hoor je hier RPWL.
De tracks op dit album doen me terugdenken aan de songopbouw van de "vroegere RPWL". De langste track: "Light of the World" doet me denken aan een combinatie van Hole in the sky, Home Again en 3 Lights. De gitaarpartijen van Kalle op dit nummer gaan diep onder de huid! Terwijl "Give Birth to the Sun" herinneringen oproept aan "Gentle Art of Swimming".
Op de eerste albums van RPWL konden de heren je nog al eens op het verkeerde been zetten. Je hort het nummer, denkt dat het een bepaalde kant op gaat maar wordt toch weer anders dan je dacht. Deze muziek verveelt me nooit! Bekende sounds als mellotron en moog zijn terugkerend maar zeker ook op dit album weer nieuwe geluiden.
"What I really Need" is meer uptempo en toegankelijk. Je moet dan denken aan tracks als: Unchain the Earth en "Perfect Day" van de laatste 2 studio albums.
Het album sluit af met een heerlijk melancholische track: "Far Away from Home". Een echte afsluiter.
Tales From Outer Space is te koop in 4 verschillende kleuren vinyl: rood, groen, blauw en oranje. Op CD uiteraard en als Collector Box met een heuse korte "Comic" van het album, getekend door een Colombiaanse tekenaar en nog wat extra's dingetjes.
Het is lang wachten tot het 22 maart is, maar zeker de moeite waard! Hou de video's op YouTube in de gaten om alvast een goede impressie te krijgen! Dit is wederom een TOP Album!

A New World is in ieder geval alvast een ijzersterke kennismaking met dit nieuwe album. Volgende week uit zie ik, dus wat wordt weer iets om naar uit te kijken.

Beste album tot nu toe wat mij betreft ! Vreselijke hoes (wederom).

Eerste luisterbeurt stemt mij ook optimistisch. RPWL leren kennen toen ik in 2005 het livealbum RPWL - Live - Start the Fire (2005) te horen kreeg. Gepakt door het enthousiasme en de Pink Floyd connectie (ooit begonnen als PF coverband) Ook dit album heeft weer de nodige rifjes die verwijzen naar het gitaarspel van David Gilmour. Niks mis mee. Album laat de nodige afwisseling horen en verveelt geen moment. Lekker. Hoes doet mij overigens aan het artwork van The Flaming Lips denken.

Een croissantje, wat roomboter en een zachtgekookt eitje op de zondagochtend. Niet echt bijzonder, maar wel erg lekker! En... zeker niet onbelangrijk: ik luister nu ook naar hele mooie melodieën!

De Duitse progressieve rockband RPWL komt voort uit Violet District en was een Pink Floyd tribute band. De helft van de oprichters van de uit Beieren afkomstige band maakt nog deel uit van RPWL, namelijk de laatste 2 letters, gitarist Kalle Wallner en zanger/toetsenist Yogi Lang. Tevens zijn dit de belangrijkste leden van de band, ze schrijven alle songs, produceren en mixen het in hun eigen studio, de Gentle Art Of Music studio. Het eerste album van RPWL verschijnt in 2000 en het vorige 5 jaar geleden. “TALES FROM OUTER SPACE” is het achtste studio album en is in tegenstelling tot de 2 voorgaande albums, geen conceptalbum. De geest van Pink Floyd zweeft door de muziek van het 4-tal, maar ze hebben wel een eigen geluid gecreëerd. Dat komt voornamelijk door de stem van Lang, die een geheel eigen warme klank heeft en ook een niet storend licht accent. De gitaarpartijen van Wallner zijn een genot om naar te luisteren, sferisch, soms iets agressief, maar altijd melodieus. De 7 songs zijn van een enorm hoog niveau en gezamenlijk klinken ze als een geheel. Opener “A NEW DAWN” heeft een heerlijke toetsensolo die het nummer iets extra’s geeft, “WELCOME TO THE FREAK SHOW” klinkt als Pink Floyd in het begin van de jaren ’70, maar ook hier weer met een eigen inbreng, want RPWL is absoluut geen Floyd kloon. “LIGHT OF THE WORLD” is het hoogtepunt met prachtige melodieën en gitaarpartijen. “NOT OUT PLACE TO BE” begint met opwindend, wat volgt is een mooie song met een psychedelisch/oosters einde. Bassist bij de live concerten van Pink Floyd in de eind jaren ’80 en eerste helft van de jaren ’90 Guy Pratt zorgt voor de baspartijen bij dit nummer. “WHAT I REALLY NEED” heeft hetzelfde ritme/sfeer als Pink Floyds album “THE DIVISION BELL” uit 1994 met ook hier weer smakelijke gitaarwerk. Het mooie gebruik van de Moog Roque synthesizer in “GIVE BIRTH TO THE SONG” zorgt ervoor dat deze track het 2e hoogtepunt van “TALES FROM OUTER SPACE” is. Slotakkoord is het kortste nummer van de plaat, “FAR AWAY FROM THE SUN”. Een mooie popsong. Met dit nieuwe album heeft RPWL zijn al indrukwekkende oeuvre uitgebreid met één van de beste platen uit hun carrière, een album die ongetwijfeld in veel jaarlijstjes over 2019 zal staan, bij mij in ieder geval…wereldplaat!!!

Toffe plaat. Ongedwongen en warme symfo. Pink Floyd'achtig gitaarwerk, lekker weids toetsenwerk en strakke composities. Ik heb geen slecht nummer kunnen ontdekken. Misschien had ik nog iets meer variatie gelust, maar dat is spijkers op laag water zoeken bij een relatief kort album dat nergens verveelt. Tales from Outer Space is een kandidaat voor mijn eindejaarslijst.

Schitterend voorstuwende symfo-rock. Wat mij betreft genoeg eigen smoel, ook al zijn er overduidelijke invloeden van, natuurlijk, Pink Floyd en enkele flarden van Camel, Eloy en Manfred Mann's Earth Band (moog-solo's) hoorbaar.
Dit is het achtste reguliere album alweer van de heren, maar om deze kon ik toch echt niet meer omheen. Ga ik vaker naar luisteren.

Heerlijk sympho album.50 min genieten. Lekker knalhard uit de speakers. KOPEN!!

Kopen? Jazeker! Om dit te blijven luisteren op bijvoorbeeld Spotify is echt zonde!
Wat een mooi album!

L:uistert heerlijk weg, zang-gitaar-synths alles klopt, hulde..

Gisterenavond live in een uitverkocht Zentrum Altenberg, Oberhausen. Wat een geluid daar, wat een sfeer. In November 2x live in Nederland: Helmond, Cacaofabriek en Alphen, Park theater!

Fantastisch album. Beter dan het wat knullige en wat mij betreft ontspoorde "Wanted".
Hopelijk groeit hij nog naar het niveau van Beyond Man And Time, maar dat zit er tot dusver nog wel in!!~
Goede solo's ook!

Die hoes heeft mij net over de streep getrokken om het album te gaan beluisteren. ^^

Toch wel een lekker album weer. Ook live staat de band haar/zijn mannetje. Afgelopen zaterdag in de Cacaofabriek werd dit album integraal opgevoerd. Van de eerste tot de laatste noot genieten. Heerlijke gitaar- en toetsensolo's. Enige minpuntje is het toch wel erg Duitse accent van Yogi Lang. Maar he een kniesoor die daar op Let

In het bestelde pakketje cd's ( in Corona crisis), had ik ook deze besteld. Via Prog wereld kreeg deze cd lovende kritieken. En terecht. Mooi album en natuurlijk is Pink Floyd nooit ver weg, maar toch geeft deze band er een eigen touch aan. Een mooie aanwinst in mijn collectie alvast.

Goed album, heerlijke sound. Dit is een plaat die ik met plezier keer op keer kan draaien.
Alleen dan sla ik 1 nummer over: Not Our Place To Be. Om de een of andere reden een bloedirritant nummer. Ik denk door die herhalende strijkertjes op de achtergrond. Als ze dit nummer er niet op hadden gezet was het een voor mij 5 sterren. Nu een 4,5.

misschien leuk om te weten: die strijkers is de sound uit oude Sf films met Ufo's. Dat hebben ze nagebootst. Als de spanning toenam in de film hoorde je dit soort strijkers.
Hierdoor hoef je het niet opeens een beter nummer te vinden, maar wel verklaarbaarder...Live overigens vind ik het nummer sterker: luister op Live from Outer Space