The Moth Gatherer - Esoteric Oppression (2019)

Pfoe, 't is een hele poos geleden dat ik deze heb beluisterd. Dit is werkelijk een schitterende, krachtige plaat post-metal plaat en zal zeker in het straatje passen van liefhebbers van The Ocean en Cult of Luna. Enerzijds natuurlijk loeihard, maar anderzijds zit in deze plaat ook een soort melancholische schoonheid verstopt. Alle elementen die bij de post-metal horen; de gelaagde songstructuren, lange composities, veel herhalingen (maar toch met nét voldoende afwisseling) om zo de juiste sfeer neer te zetten, etc. zijn aanwezig op Esoteric Oppression.

Ik wil kort een aantal pluspunten benoemen die maken dat deze plaat het zo goed bij me doet. Ten eerste is The Moth Gatherer een band met een vrij eigen geluid en niet 'slechts' een kopie van één van de hierboven genoemde bands. Ten tweede bevalt het me ook zeer dat de plaat 42 minuten klokt. Een Cult of Luna plaat van een dik uur vind ik eigenlijk te vermoeiend, waardoor ik vaak maar lastig m'n aandacht er volledig bij kan houden. Deze 42 minuten durende plaat vliegt echter zomaar om. De ideale plaatlengte voor dergelijke zwaar-op-de-maag-liggende muziek. Ten derde vind ik dat de zanger hier meer dan uitstekend werk verricht. Wat een ongelooflijke strot heeft deze jongen, met grunts die zeer diep, rauw en 'echt' overkomen (dus niet kapot geproduceerd) en daarnaast ook nog eens verstaanbaar zijn. Ten slotte spreken de composities me erg aan. Alle composities zijn erg sterk, maar opener The Drone Kingdom is denk ik mijn favoriet. Er wordt in dat nummer fantastisch gebruik gemaakt van blazers, er wordt op het juiste moment gas terug genomen en er wordt afgesloten met een geweldige climax uit (met die vrouwenstem à la The Great Gig in the Sky van Pink Floyd!).

Al met al is dit dus gewoon een geweldige plaat, ondanks het feit dat ik niet zo thuis ben in de wereld van de post-metal. Het is niet echt het genre waar ik van houd, maar als ik eens in de stemming ben, dan is Esoteric Oppression zeker een plaat die ik met veel plezier opzet. Ik denk wel één van de beste post-metal albums die ik ken (maar neem dat alsjeblieft met een korrel zout, want ik ben geen ervaringsdeskundige ). Ik zit wat te schipperen tussen 4* of 4.5*, maar toch geef Esoteric Oppression het voordeel van een afronding omhoog, omdat het één van de weinige post-metal albums is die het écht goed bij mij weet te doen.

ProGNerD en legian, jullie moeten dit zeker eens gaan beluisteren. Ook denk ik dat dit wel iets voor Ayreonfreak is, maar ik ben wat minder bekend met zijn smaak. Maar gauw luisteren in ieder geval, want dit is zonder meer een uitstekende plaat! Ik ben benieuwd naar jullie bevindingen, heren!