menu

The Young Gods - Data Mirage Tangram (2019)

mijn stem
3,80 (22)
22 stemmen

Zwitserland
Rock / Electronic
Label: Two Gentlemen

  1. Entre en Matière (7:11)
  2. Tear Up the Red Sky (7:28)
  3. Figure sans Nom (6:08)
  4. Moon Above (6:01)
  5. All My Skin Standing (11:10)
  6. You Gave Me a Name (7:57)
  7. Everythem (7:31)
totale tijdsduur: 53:26
zoeken in:
avatar van Lura
3,5
geplaatst:
De leden van de Zwitserse industriële rockband The Young Gods zijn intussen van middelbare leeftijd. Deze band uit de middeleeuwse stad Fribourg vernoemde zich halverwege de jaren tachtig naar de gelijknamige EP van Swans. Een van de pioniers op het gebied van sequencers en samples. In de jaren tachtig en negentig waren ze heel invloedrijk. Artiesten als Nine Inch Nails, The Edge en David Bowie op diens album Outside haalden duidelijk hun mosterd bij de Zwitserse band. Anno 2019 maken Franz Treichler (zang, harmonica, gitaar en elektronica), Bernard Trontin (drums en percussie) en Cesare Pizzi (elektronica) nog steeds relevante muziek. Na een stilte van maar liefst negen jaar verscheen vorige maand hun elfde album Data Mirage Tangram. Op het intrigerende album heersen vooral ambient soundscapes en pulserende elektronica. Een leuke toevoeging is de Supertramp- en Ennio Morricone-achtige mondharmonica in Moon Above. De zeven composities variëren in lengte van zes tot elf minuten. Dat het trio nog springlevend is gaat het op 27 maart bewijzen in Paradiso.

avatar van WoNa
4,0
geplaatst:
Er zijn van die decennia, zoals de jaren 80, dat ik mijn interesse voor nieuwe muziek totaal verloor en nog zelden iets hoorde waarvan ik dacht dit boeit me een heel album lang. Dat was het dan, had ik wel eens het idee en toen brak 1989 aan en al snel de jaren 90. The Young Gods, totaal langs me heen gegaan, tot 2019 en ik een plaat hoor waarop heel veel van die jaren 80, maar ook van daarna samenkomt. Een mix waarop ik niet snel uitgeluisterd raak.

Op sommige momenten hoor ik alleen mijn eigen verbazing. Wat gebeurt hier nu eigenlijk? Muziek alsof die gemaakt is door AI of robots, zo kil, clean (en een repeterend, afwijkend ritme) waarover heen een mondharmonica zo desolaat speelt, iid Lura, ik had de 'Once Upon A Time In The West associatie ook, alsof de laatste mens in dit post-industriële geweld om hulp roept en weet dat niemand hem meer gaat horen. 'Moon Above' is soort van niet om aan te horen en toch niet uit te zetten.

Daartegenover staat het antwoord op 'Bullet The Blue Sky'. 'Tear Up The Red Sky' heeft misschien wel teveel raakpunten met het U2 refrein. De enorm knallende gitaren accentueren de pijn. Treichler doet een Mark Lanegan en met succes.

De hardheid van dit nummer, maar ook latere nummers vormen een groot contrast met de meer elektronische kant van The Young Gods. Dit laatste had vreemd genoeg de overhand toen ik de plaat voor het eerst speelde, zacht op de achtergrond. de harde accenten vielen weg en mijn indruk was, gebeurt er wel iets op Data Mirage Tangram? Na herbeluistering werd dat wel bevestigd. Er gebeurt meer dan genoeg, maar het advies is wel speel dit album in ieder geval harder af. Pas dan komt de volledige volheid, pracht, als dat het goede woord is in deze context en kracht tot wasdom.

Dit is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:51 uur

geplaatst: vandaag om 15:51 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.