Shlohmo - The End (2019)

Heel veel zin in deze nieuwe release, enkele nummers zijn al verschenen op de Rock Music EP

Ik kijk zo hard uit naar dit album, die EP is alvast geweldig.

Moddervette plaat, het tolt, schuurt en beukt aan alle kanten. Erg sterk in elkaar gezet, geen minuut wordt het saai.

Als je 'em nog niet kent zou ik zeker deze Shlohmo - Dark Red (2015) eens proberen of deze, ook lekker vrolijk Hecq - Horror Vacui (2013)

...vind ik wel wat vergezocht. ??

Als we willen kunnen we natuurlijk ook zeggen dat dit gewoon een Jackson Pollock is. Maar goed, na een eerste luisterbeurt ben ik zeer enthousiast. Vooral de eerste helft is fenomenaal, en wat is Still Life betoverend mooi.

Dat is ook het eerste waar ik aan moest denken toen ik hem op de voorpagina zag.. zo ver gezocht isie niet.

Goed lezen! IK vind het ietwat vergezocht. ?

Een wat ander geluid dan de albums uit de beginperiode van Shlohmo's oeuvre.
Het album start erg sterk met Rock Music en The End.
Er gebeurt erg veel en productioneel is het erg genieten.
Naar het einde toe vind ik het soms wel doorbijten, sommige tracks duren iets te lang en een song als Panic Attack doet mij bijzonder weinig.

Ik ben een groot liefhebber van het oeuvre van deze man. Shlohmo heeft een eigen herkenbare signature in zijn werk, van zijn melancholische dromerige beats in het begin van zijn carrière tot het deprimerende industriële geluid van Dark Red. Deze plaat heeft meer live invloeden zoals je dat ook ziet tijdens zijn optredens, al moet ik bekennen dat zijn gitaarspel geen hele spannende technische complexiteit opleveren. Het complimenteert bij uitstek dit album en zijn voorganger wel en heeft wat behoud van consistentie vanaf Bad Vibes (meer akoestische invloeden).

Er zijn een paar nummers die met kop en schouder voor mij uitsteken boven de rest van het album, ik mis de experimentele gewaagde fusion tussen verschillende elektronische subgenres op deze plaat, dat geen wat Dark Red een onderscheidend geluid gaf. Het duistere geluid dat Shlohmo sinds zijn Laid Out EP is gaan omarmen zet nog steeds de toon van dit nieuwe werk, echter met name het einde van de plaat ebt wat weg in ambient en kalmte. Al met al wel tevreden met deze release, maar niet stijl achterover geslagen door het gebrek aan vernieuwing. Die teleurstelling komt waarschijnlijk doordat het eindresultaat onvoldoende in lijn lag met mijn verwachtingen van deze plaat.

Niet alle nummers komen even goed uit de verf, maar er ligt een fijn duistere sfeer over de hele plaat, waardoor het een bijzonder aangename luisterervaring is.