Black Sites - Exile (2019)

Niet helemaal overtuigend tweede album, met songmateriaal dat afwisselend saai en meeslepend is. Gelukkig weet het grootste deel van de plaat wel te boeien, maar door de wisselvallige productie komen de songs niet optimaal uit de verf. Vooral de zang had hier en daar meer prominent in de mix moeten staan. De band weet een lekker retro, zompig geluid neer te zetten, maar het onbreekt hier duidelijk aan memorabele tracks.

Deze plaat overtuigt mij voor de volle 100%. Topplaat die met elke luisterbeurt beter wordt! Zo wil ik mijn hardrock/traditionele heavy metal graag horen. Misschien had de productie/mastering iets helderder gekund, maar ik stoor me er geen moment aan. Het geeft de plaat ook wel wat eigens tussen alle gladgestreken moderne producties van tegenwoordig. Het songmateriaal vind ik het grote pluspunt van deze plaat. Er staat geen zwakker nummer op en de plaat is voorbij voordat je er erg in hebt. Feral Child, Coal City, Dwell Upon The End, ik vind het heerlijke nummers en eigenlijk had ik hier elk ander nummer van de plaat neer kunnen zetten. Maar deze drie springen er wel uit voor mij.

Ik kan hier toch ook maar moeilijk in komen. Het trekt als een boemeltje (dieseltreintje) voorbij. De riffing is allemaal wat gezichtsloos en de zanger weet niet goed wanneer er meer nadruk gelegd moet worden en wanneer het ingetogen wat beter tot zijn recht zou komen. Nou is het bereik ook al niet zijn sterkste punt.
Als voorbeeld het langgerekte proggy Coal City. Bij het eerste couplet had hij het bijna fluisterend kunnen doen, bij het tweede met wat meer kracht en daarna eventjes voluit tot de break. Dat had al wat meer spanning gebracht. De song zelf zit wel ok in elkaar maar weten hun helden (Het is retro metal) niet te benaderen. Waar je mee achterblijft is een gevoel van Nice try. Niet slecht maar ook niet meeslepend. Misschien bij het volgende album.
De laatste 2 songs zijn het best.

Dream Long Dead is hier wel de leukste track met zijn gothic invloeden. De rest van de CD moet het hebben van een retro hardrockgeluid, maar overtuigen doet het nauwelijks. Hoewel de sound prima is, ontbreekt het met name de zanger aan de klasse die nodig is om deze muziek naar een hoger niveau te tillen. Een act als Black Star Riders bijvoorbeeld, heeft in deze stijl mijn voorkeur.