Tasavallan Presidentti - Six Complete (2006)

Ok, ik had dit niet verwacht, maar de band keert op Six Complete echt verbazingwekkend sterk terug. Meer gitaar en de herintroductie van oorspronkelijke zanger Frank Robson zorgen voor een sound die mij toch wat meer aanstaat. Extra grappig iets is dat Robson bij vlagen flink klinkt als wijlen Mark Shelton, een zanger uit een compleet ander genre.

Er is een flinke hoeveelheid dreigendere gitaarmuren (Don't Ask Why, Five Leaves Left) die ervoor zorgen dat de blazers als ze te horen zijn minder frivool over komen, maar eerder angstig. Op een track als Dance is de dwarsfluit ook echt fantastisch bezig. Op Chesterfield Blue is er ook een mooie toevoeging van blues, die ik voorheen nog niet echt had gehoord in de sound van de band. Mooie afsluiting zodoende!

Tussenstand:
1. Tasavallan Presidentti II 4.5*
2. Six Complete 4*
3. Magneettimiehen Kuolema 4*
4. Milky Way Moses 3.5*
5. Lambert Land 3.5*
6. Tasavallan Presidentti 3.5*
Eindscore: 3,83*

Grappig, dit vind ik een typische reünieplaat die je in de jaren negentig had kunnen verwachten. Robson is weer terug en daarmee de zanger die ik nooit echt boeiend gevonden heb. Met zijn zeurderige stem is het niet gek dat het lijkt alsof de tijd bij hem stilgestaan heeft. Instrumentaal klinkt het bij vlagen best goed. De muziek is meer gitaargeörienteerd en daardoor klinkt het wat harder en zwaarder. Voor een album waarbij niets meer moet, vind ik het al een hele prestatie dat de Finnen niet teruggevallen zijn op flauwe oudelullenrock die je veel in deze eeuw tegenkomt. Met een goede zanger had ik hier misschien wel 4* gegeven.

Tasavallan Presidentti is in elk geval een band geweest met potentie. Het is er alleen niet helemaal uit gekomen. De plaat met Pekka Streng is de beste en de eigen creatieve piek was met Lambert Land.



Eindstand:
1. Magneettimiehen Kuolema
2. Lambert Land
3. Tasavallan Presidentti
4. Six Complete
5. Milky Way Moses
6. Tasavallan Presidentti II