Paulusma - Somehow Anyhow (2019)

Ik ben benieuwd naar deze, overmorgen meteen eens luisteren.

Mij bevalt hij heel goed koosknook. Heb al mogen luisteren. Prachtige pop/rock.

Tot en met begin maart was ik geen fan van de muziek van Jelle Paulusma. Ondanks dat Daryll Ann in principe alles deed wat ik in indie pop/rock lekker vind, raakte haar muziek mij nooit, zoals veel tijdgenoten dat wel deden en nog steeds doen. Mijn eerste reactie tijdens de beluistering van Somehow Anyhow was dan ook een automatische reflex: daar gaan we weer. Ik zette de plaat halverwege ergens uit.

In de herkansing ging het al een stuk beter. Er begonnen mij aantal fraaie harmonische stukken op te vallen, prachtig gearrangeerde stukken, mooie samenzang en muzikale puzzelstukjes. Ik ga de puzzel hier niet uitleggen, maar een paar hints, vooruit. Een stukje Bowie, Ron Sexsmith, Tim Knol, maar ook iemand als Augie Myers. Jelle Paulusma heeft een aantal prachtige liedjes geschreven en deze van mooie versieringen voorzien, die soms bekend klinken, maar vooral als een heel sterk iemand die muzikaal heerlijk in zijn vel zit. Als er iets doorklinkt in dit album, dan is dat het en een liefde voor perfecte popsongs. Dan weer zachter, subtieler, dan weer steviger aangezet.

Somehow Anyhow kent geen reserves, is gemaakt door iemand die niets meer te bewijzen heeft en op een ogenschijnlijk relaxte manier zijn kunnen tentoonspreidt. Na een Daryll Ann reünietour, de triomftocht met Her Majesty is het nu weer tijd voor Paulusma zelf. En terecht. Het resultaat is weer een prachtig product uit dit land.

Het bovenstaande is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG.

Ik ken de band Daryll Ann natuurlijk wel en heb zelfs een Cd van de band. Daar moet ik bij zeggen dat ik er nooit meer naar luister. Ik heb me niet gerealiseerd dat Jelle Paulusma al zoveel solo platen had uitgebracht. Toch nieuwsgierig genoeg om eens te gaan luisteren en ik moet zeggen....het klinkt niet verkeerd en urgent. Of er na al die jaren nog een klik is weet ik nog niet. Respect heb ik wel voor de man.

Ik begin voorzichtig met een 3.5, wellicht groeit ie nog door? Ambachtelijk is het weer prima voor elkaar; Mooie productie, heerlijke harmonische koortjes, zoekplaatje-klassiekers en prettig subtiele (rinkelpop) liedjes. Niks mis mee. Maar daar zit misschien 'm ook wel de kneep. De vraag dient zich aan: Ga ik hier wel regelmatig naar luisteren? Is het urgent genoeg?
Met het vorige abum 'Pulling Weeds', gebeurde dat wel, omdat onder die mooie Westcoast-sound, wel degelijk iets venijnigs, iets broeierigs zat. Dat maakte het wel boeiend. En waar is de dame gebleven?

De leverancier van het perfecte pop liedje flikt het weer. Hier ga ik deze lente veel plezier aan beleven.

Ik sluit me hier bij aan, die productie is niet zo ff uit de mouw geschud. 1e luisterbeurt was nog niet overweldigend, maar ben inmiddels overtuigd. Zelfde kwaliteit als we gewend zijn van Paulusma. 4 Sterren, hopsakee.

foeililluke hoes wel.

Wat een fijn plaatje is dit, zeg! Ik geniet hier echt van.
Heerlijke eigenzinnige songs, waarbij Neil Young soms best dichtbij is, zeker op Fatherlike. Ik vind het meer dan prima dat hij zich laat inspireren. Dit album heeft voor mij absoluut een eigen identiteit.

Ik ken Jelle Paulusma eigenlijk alleen van Her Majesty en een klein beetje van Daryll Ann (flarden van Daryll Ann Weeps). Zijn zijn overige soloplaten een beetje in het verlengde van dit album?

Voor nu 4 sterren. Groeioptie wordt zeker niet uitgesloten.

Grote fan van Daryll-Ann tot Trailer Tales en daarna de solo platen van Paulusma en Soldaat maar zozo. Pulling Weeds van Paulusma was een aangename en hernieuwde kennismaking. Maar deze nieuwe Paulusma heeft wat mij betreft dezelfde zeggingskracht als de oude Daryll-Ann!

Up on the Roof komt denk ik het dichtstbij. Maar vergeet ook niet iRecord te beluisteren. Veel donkerder van aard maar hele goede plaat. Er daarna Weeps en Happy Traum van DA ?

Jaja, ik ga ze allemaal wel luisteren...
Ik ben zeker benieuwd hoor. Prima artiest, lekker eigenzinnig, met fijne inspiratiebronnen.

LP gekocht (met cd ingesloten) en Waw, ontdekking van de maand voor mij!
Steeds weer zin om te herbeluisteren, gebeurt niet zo dikwijls.

Daryll-Ann nooit gekocht destijds, misschien moet ik dat ook eens opzoeken.

Deze LP lag te stralen in de uitverkoopbak voor 10 euro dus ik kon 'm niet laten liggen. Mooie hoes en een gratis CD erbij, wie doet je wat. Ik heb persoonlijk niet zo veel met de Excelsior stal, verschillende bands geprobeerd (waaronder Daryl Ann) maar telkens afgehaakt. Heb wel veel respect voor hun aanpak en doorzettingsvermogen. Ik moet bekennen dat dit niet tegenvalt, Paulusma heeft een prima stem en vooral het gitaarwerk vind ik erg fraai. Bizar ook dat een Nederlandse band muzikaal ZO Engels kan klinken, Engels uit de jaren 70 en dan de periode van Nick Drake etc. Bijzonder, ik ga 'm deze week wat uitgebreider beluisteren. Ben ook wel weg van de stem van Hulya Kilicaslan, beetje Mazzy Star achtig, prima combinatie met de stem van Paulusma. Voor nu zeker 3,5 ster.

Deze gaat nu al hoger scoren, erg lekker album, een hele grote pluim ook voor JB Meijers. Super goed geproduceerd en gemixed, alles perfect in balans. Iets waar ik als weegschaal erg gevoelig voor ben.

Het grappige aan dit album is dat bij mij de meest verschillende bands als referentie voorbij komen vliegen. Ik hoor bvb The Serenes, Prefab Sprout, Shine (Richard Janssen), Nick Drake, Paul Weller, Pixies

Zojuist een leuke docu gezien over en met Jelle. De rode draad was zijn geboortedorp Ermelo. Hij had er ook speciaal een Nederlandstalig lied over geschreven, het zeer fraaie Heartland.

De Troubadours - Jelle Paulusma - Jelle Paulusma - Omroep Gelderland - gld.nl

Ik ken zijn solo materiaal verder helemaal niet. Ik denk wel iets om me wat verder in te verdiepen

Ik zeg, fijne plaat!

Paulusma - Pulling Weeds (2014) - MusicMeter.nl

En deze vind ik zelfs nog wat beter

Daar kom ik vanzelf