Lambchop - Nixon (2000)

Wat zie ik??? Hoe is het mogelijk dat bij dit prima album nog geen berichten staan. Vul mij aan svp...

Ken dit album dus niet, maar wel ontzettend benieuwd naar. Damaged is mijn kennismaking met Lambchop en deze schijnt samen met Is A Woman zelfs nog beter te zijn. Ga ik absoluut nog luisteren en wellicht aanschaffen.

ben deze plaat nu aan het luisteren. moest erg lachen om de titel van Petrified Florist. Deze zomer was ik in de VS waar je een park met versteende boomresten kan bekijken. Dat heet Petrified Forest. Geestige woordspeling dus van Lambchop

Mooi gearrangeerde muziek, fijne stem en lekker relaxed. Zo zou ik mijn eerste bevindingen van deze band en cd willen noemen. Ik vind het hier en daar sprookjesachtig klinken en dat artwork bevestigd dat voor mij, mooi!

En vandaag de 5 sterren bereikt. Prachtig album die me keer op keer weet te pakken. Nu Is A Woman nog

De late loodjes van de tienertijd zijn hard. Dat kan ik als late twintiger rustig stellen. Niet omwille van het feit dat je die ene prinses niet meekrijgt op een afspraakje. Niet omwille van het gegeven dat je verplicht bent je te verplaatsen met een fiets, terwijl je ene vriend rondrijdt in een stevige Volvo en de andere in een vlotte Opel.

Ook ondervond je weinig hinder van de tonnen wegende syllabi die je mee diende te torsen richting treinstation. Neen - het probleem stelde zich op het financiële gedeelte. Ik kon me simpelweg "Nixon" van Lambchop niet aanschaffen - omdat ik die maand al té veel zilverlingen gespendeerd had aan het verzameld werk van The Beatles (want dat diende ik toch tevens op ceedee te bezitten).

Ik keek reikhalzend uit naar het moment dat ik "Nixon" broederlijk kon plaatsen naast mijn andere fel gekoesterde langspelers. Ik had Lambchop's Kurt Wagner aan het werk gezien & gehoord in Lolademusica, ergens in 2000. Je zag hem aan het werk met zijn groepje in een Godvergeten armtierige schuur - de groepsleden sijpelden gezapig binnen, alsof ze present dienden te tekenen op het plaatselijke barbecuefeestje.

Maar soul hadden die Wagner & Co. wél, en met hopen. Zelden had ik zo'n somptueuze muziek gehoord - of het was bij Tindersticks. Het verschil met Tindersticks is dat het hier meer down-to-earth & ongedwonger klinkt - naar mijn gevoel.

Dat down-to-earth aspect van Lambchop werd trouwens tekenend geïllustreerd door Kurt Wagner zelf. Bij aanvang zag je hem rustig een keukenvloer aanbrengen (is Kurt die job nog steeds meester? vraag ik me af). Kalmpjes, met een traagheid die niet van deze tijd leek.

Zo ook deze muziek. Ik meen er een soort rijkelijk Curtis Mayfield-geluid terug in te horen.

Na de documentaire informeerde ik of ik eventueel een "kleine lening" kon bekomen om me "Nixon" aan te schaffen. Dat draaide uit op een njet. Dus mocht ik naar de plaatselijke bibliotheek fietsen en de hele zwik op Minidisc kopiëren.

Maar - kijk, vader & moeder - zoveel jaren later heb ik 'em toch (én ik vind het nog steeds subliem klinken)

The guy on the cross
Is holier than i
But then again he's made from plastic

En zo is het maar net.

Was toendertijd een mooie ontdekking. Bij mij ook dankzij Loladamusica.

The Book I Haven't Read bevat inderdaad elementen van een Curtis Mayfield-nummer en op hun vorige album stond een cover van Curtis' Give Me Your Love.

schitterend album met ' up with people ' als hoogtepunt , prachtige americana voor bij het kampvuur.

Vermakelijke, anecdotische recensie. Al met al genoeg om mij uiteindelijk te overtuigen Nixon binnenkort, als beginnende dertiger, te gaan beluisteren.

Wat een heerlijke music. Onderweg na een stressvolle dag is de ultieme ontstresser.

Perfecte plaat, wat mij betreft.
Waar mij Lambchop ooit werd aanbevolen als 'te vergelijken met Tindersticks' ten tijde van 'How I Quit Smoking' - met dank aan de helaas allang verloren gegane cd-winkel Pumpkin in Leuven - waren ze plots geevolueerd naar een groep met een eigen geluid, dat terzelfdertijd heel fragiel en heel viriel was.
Lambchop bestaat op deze cd uit 13 vaste leden en nog een vijftal gastmuzikanten. En toch slagen ze erin heel muziek te maken die heel eenvoudig lijkt. En die heel erg warm klinkt. Het zal allicht te maken hebben met de intrede van soul-invloeden in de muziek van Lambchop (al sinds 'Thriller') en met de hoge uithalen van de stem van Kurt Wagner.
Meesterwerk !

Van de week e.e.a van deze band beluisterd van dit album en dit smaakt naar meer.

Samen met Is a Woman de mooiste van Lambchop.
Perfect als opwarmer voor Kerstavond.