Gesaffelstein - Hyperion (2019)

Jongens, jongens wat moet ik hier nou mee. Dit moet je niet willen vergelijken met Gesaffelstein's oude werk, want ja hij is totaal een nieuwe richting in geslagen. Hij wil binnen zijn eigen stijl eigenlijk een poppy toegankelijk album maken. Beetje a la Daft Punk of misschien wel een Calvin Harris.

Ik moet toch voor dit album toch een duidelijke scheiding maken tussen de tracks met de gastartiesten en de instrumentele tracks. De poppy liedjes met de gastartiesten zijn best aardig. Als je compleet nieuw bent met Gesaffelstein's werk dan zijn dit best prima popliedjes met een subtiele electronische ondertoon. Toch vind ik met name de instrumentele tracks waarin hij tekort schiet. Het hele rauwe is er helemaal van af. Het voelt een beetje als "gesaffelstein light".

En op zich zit het muziek nog best oké in elkaar. Alleen tot nu toe doet het me vrij weinig. Al vind ik de hitjes met Haim, Pharrell & The Weeknd nog best geinig. Maar komt het niet in de buurt bij het oude werk van gesaffelstein. Een magere 3*