Soundwalk Collective with Patti Smith - The Peyote Dance (2019)

Volgens sommige het 500.000ste album op MUME, eentje met een bijdrage van levende legende Patti Smith.

Zij had al eerder een bijdrage geleverd aan een release van Soundwalk Collective, op het voor mij onbekende Soundwalk Collective with Patti & Jesse Paris Smith - Killer Road (2016)

Soundwalk Collective is volgens hun Wiki-pagina een experimenteel collectief uit New York City die zich artistiek niet beperken tot slechts muziek.

Op de single The New Revelations of Being levert Patti Smith grotendeels een voorgedragen bijdrage. Muzikaal opent het Lo-Fi / Experimenteel / Roots / Wereld en ontwikkelt het zich verder tot iets dat duidelijker herkenbaar is als een lied. Zo te horen zit er naast Patti nog een zangeres die dan het nummer naar zich toe trekt.

Ook het ingetogen Ivry is als single uitgebracht, prachtig 'klein' gehouden ondanks dat het rijkelijk is ingekleurd. Folk / Roots en subtiele Native American invloeden.

Een album waar ik naar uitkijk.

Soundwalk Collective with Patti Smith - Ivry (Official Audio) - YouTube

Soundwalk Collective with Patti Smith - The New Revelations Of Being - YouTube

Het is niet een gemakkelijk album ondanks dat het boeit en er prima musici bezig zijn.

Het staat gewoon ver weg van reguliere Folk laat staan Pop / Rock. Het is een soort interpretatie van Native American (shaman) cultuur. Roots past al beter ook al worden daar vaak acts met een West-Europese achtergrond mee geduid. Dit valt misschien nog iets meer onder Wereld Muziek al geeft Soundwalk Collective daar dus een fijn subtiele draai aan.

Veel gesproken woord passages met de krakende stem van Patti Smith die op zich wel goed een duister / mystiek sfeertje weet neer te zetten, als ware zij een zelf een priesteres die de rituelen van een andere cultuur beschrijft.

Peyote is de (steen-)cactus (die half onder de grond groeit op de hoogvlaktes van de Sierra Madre) die in staat is om psychedelische visioenen op te wekken oorspronkelijk door Noord Amerikaanse (en Mexicaanse) inheemse volken. Zelf nooit getript dus in hoeverre die album een dergelijke trip nabootst kan ik niet zeggen, maar ik kan me voorstellen dat dit de uitkomst zou kunnen zijn. Echt psychedelisch zou ik de nummers niet noemen al schurkt het daar wel tegen aan maar eerder mystiek zonder zweverig te worden.

De singles waren de meest toegankelijke nummers van het album waar nog melodieën en zanglijnen in te herkennen zijn.

Meer een album om in het holst van de nacht te draaien, zonder daar nachtmerries van te krijgen.

Dit is best wel een interessant en boeiend album en naarmate je het wat vaker draait ook niet meer zo heel vreemd.