Baroness - Gold & Grey (2019)

Cold blooded angels; mooiste nummer. Album ligt duidelijk in het verlengde van de laatste albums.

Het heeft me enige tijd gekost om dit album te kunnen waarderen. Waar Purple me overrompelde en vanaf de eerste seconde greep, is dit album toch een stuk subtieler. Aanvankelijk stoorde de productie, met name de vervormde drums, me enorm. Klonk Purple al erg overstuurd, dan is de band met Gold & Grey nog een stap verder gegaan. Niet op elk nummer klinkt dit even geslaagd.

Qua nummers is het album helaas wat wisselvallig. Hoogtepunten zijn voor mij Front Towards Enemy, Tourniquet, Blankets Of Ash, Cold Blooded Angels, Broken Halo en Borderlines. Daarentegen halen nummers als I'm Already Gone en I'd Do Anything het gemiddelde niveau aardig naar beneden. Ook de vele intermezzo's voegen mijns inziens niet veel toe aan het album en halen teveel de vaart eruit.

Score: 81/100

Misschien een minder mooie hoes dan voorganger Purple maar muzikaal gezien vind ik Gold and grey,de nieuwe plaat van de uit Georgia afkomstige band Baroness toch een stap voorwaarts.
Dat had overigens wel even tijd nodig want het grootste deel van de nummers blijft niet 1-2-3 hangen en ook moest ik wel even wennen aan de productie.
Maar nu ,na een aanzienlijk aantal draaibeurten komen de sterke nummers als Cold-Blooded Angels,Seasons,Broken Halo en Borderline steeds meer bovendrijven en winnen ze ook steeds meer aan kracht en Kwaliteit.En ook het geluid begint me steeds meer te bevallen.Het geeft Baroness in ieder geval iets eigens en herkenbaars.
Dat geldt min of meer ook voor de zang van John Baizley,geen geweldige vocalist maar die lange uithalen geven het kwartet wel iets origineels.
De eigenzinnige (hard)rock van Baroness levert met Gold & Grey dan ook een sterk album op,ééntje dat nog weleens een lange adem zou kunnen hebben.