Baptiste W. Hamon - Soleil, Soleil Bleu (2019)
mijn stem
10 stemmen
Frankrijk
Folk
Label: Manassas
-
Soleil, Soleil Bleu (3:52)
-
Je Brûle (3:05)
-
Coming Home (3:11)
-
Hervé (3:27)
met Miossec
-
Bloody Mary (4:20)
-
J'aimerais Tant Que Tu Reviennes (3:54)
-
Comme on Est Bien (4:22)
-
Mon Capitaine (3:52)
met Will Oldham
-
Le Visage des Anges (2:57)
1
geplaatst: 30 maart 2019, 10:02 uur
Het debuutalbum L'Insouciance van Parijzenaar Baptiste W. Hamon uit 2016 bevatte een heerlijke mix van Franse chanson en americana en fraaie duetten met Caitlin Rose en Will Oldham (Bonnie 'Prince' Billy).
Het album bleef niet onopgemerkt in Nederland, hij was te zien in De Avondetappe en Vrije Geluiden, maar ook onder anderen op TakeRoot en Into The Great Wide Open. Vorige maand toerde hij trouwens ter promotie van de komende release door Nederland.
Op Soleil, Soleil Blue kiest hij voor een iets meer moderner geluid, door het gebruik van de drumcomputer. Ondanks mijn hartgrondige afkeer van dit instrument stoort het me hier totaal niet. De nadruk ligt deze keer meer op zijn Franstalige achtergrond, omdat het album is opgenomen in Frankrijk met Franse producers.
Maar anderzijds is zijn muziek ook nog steeds erg Amerikaans, omdat bijna alle nummers in de VS zijn geschreven tijdens zijn trips daar en bijna alle muziek die hij recent beluisterd en hem beïnvloed heeft Amerikaans is.
Met opener en titelnummer Soleil, Soleil Blue heeft hij een speciale band. Hij schreef het in een soort roes, hij had het idee dat het geschreven moest worden. Het is waarschijnlijk zijn meest persoonlijke en mysterieuze liedje wat hij ooit schreef.
Je Brûle bevat mooie jeugdherinneringen aan een landhuis in Chablis, bekend van de wijn. Nog steeds keert hij geregeld terug naar dat plaatsje. Heel recent geschreven is het Engelstalige Coming Home, wat hij schreef op de eerste dag dat in hij Austin, Texas vertoefde. Een duet overigens met partner Alma Forrer.
Tevens zingt hij duetten met Miossec en wederom met Will Oldham in Mon Capitaine. Het is een fraaie Franse adaptatie van Oldhams Black Captain. Bloody Mary zou niet misstaan in het repertoire van Benjamin Biolay.
De afsluiter Le Visage Des Anges gaat over de tragedie in de Bataclan. Het is gebaseerd op de persoonlijke ervaring van een goede vriend, die de aanslag wist te overleven. Met het fraaie Soleil, Soleil Blue gaat Hamon ongetwijfeld veel nieuwe muziekliefhebbers aan zich binden.
Het album bleef niet onopgemerkt in Nederland, hij was te zien in De Avondetappe en Vrije Geluiden, maar ook onder anderen op TakeRoot en Into The Great Wide Open. Vorige maand toerde hij trouwens ter promotie van de komende release door Nederland.
Op Soleil, Soleil Blue kiest hij voor een iets meer moderner geluid, door het gebruik van de drumcomputer. Ondanks mijn hartgrondige afkeer van dit instrument stoort het me hier totaal niet. De nadruk ligt deze keer meer op zijn Franstalige achtergrond, omdat het album is opgenomen in Frankrijk met Franse producers.
Maar anderzijds is zijn muziek ook nog steeds erg Amerikaans, omdat bijna alle nummers in de VS zijn geschreven tijdens zijn trips daar en bijna alle muziek die hij recent beluisterd en hem beïnvloed heeft Amerikaans is.
Met opener en titelnummer Soleil, Soleil Blue heeft hij een speciale band. Hij schreef het in een soort roes, hij had het idee dat het geschreven moest worden. Het is waarschijnlijk zijn meest persoonlijke en mysterieuze liedje wat hij ooit schreef.
Je Brûle bevat mooie jeugdherinneringen aan een landhuis in Chablis, bekend van de wijn. Nog steeds keert hij geregeld terug naar dat plaatsje. Heel recent geschreven is het Engelstalige Coming Home, wat hij schreef op de eerste dag dat in hij Austin, Texas vertoefde. Een duet overigens met partner Alma Forrer.
Tevens zingt hij duetten met Miossec en wederom met Will Oldham in Mon Capitaine. Het is een fraaie Franse adaptatie van Oldhams Black Captain. Bloody Mary zou niet misstaan in het repertoire van Benjamin Biolay.
De afsluiter Le Visage Des Anges gaat over de tragedie in de Bataclan. Het is gebaseerd op de persoonlijke ervaring van een goede vriend, die de aanslag wist te overleven. Met het fraaie Soleil, Soleil Blue gaat Hamon ongetwijfeld veel nieuwe muziekliefhebbers aan zich binden.
0
geplaatst: 29 augustus 2019, 11:55 uur
Zag hem afgelopen weekend op het Once in a blue moon festival, wat tevens mijn kennismaking met Baptiste W. Harmon was, want ik had hiervoor nog nooit van 'm gehoord. Overtuigend optreden met kleine bezetting, een mooie mix van Franse chansons en Amerikaanse (roots)invloeden. Dat hoor je ook terug op het album, al overtuigde het mij live nog meer.
Het album had wat mij betreft qua instrumentatie nog iets soberder gemogen. Met 9 nummers is dit album aan de korte kant, maar lang genoeg: het is nu ook weer niet zo afwisselend dat ik nog meer nummers had gewild, en zo wordt eentonigheid in ieder geval voorkomen.
Afsluiter Le Visage des Anges vind ik het hoogtepunt van de plaat. Kippenvel zowel vanwege het muzikale als het inhoudelijke gedeelte. Andere highlights zijn wat mij betreft het titelnummer en Comme on est bien. Eindstand: een ruime voldoende, 3,5 ster.
Het album had wat mij betreft qua instrumentatie nog iets soberder gemogen. Met 9 nummers is dit album aan de korte kant, maar lang genoeg: het is nu ook weer niet zo afwisselend dat ik nog meer nummers had gewild, en zo wordt eentonigheid in ieder geval voorkomen.
Afsluiter Le Visage des Anges vind ik het hoogtepunt van de plaat. Kippenvel zowel vanwege het muzikale als het inhoudelijke gedeelte. Andere highlights zijn wat mij betreft het titelnummer en Comme on est bien. Eindstand: een ruime voldoende, 3,5 ster.
* denotes required fields.
* denotes required fields.