Brad Marino - Extra Credit (2019)

Een heerlijke plaat voor wie van een mix van rock and roll, garage rock en powerpoprock uit de V.S. late jaren 70 houdt. Brad Marino houdt van een lekker stuk gitaar herrie met een goede melodie en puntige solo's. Er staat geen misser op deze plaat, wel enkele heel positieve uitschieters. Deze plaat is 40 jaar te laat gemaakt, maar wel zo geslaagd dat ik alleen maar blij ben dat ik hem in bezit heb. Waarschijnlijk vind ik hem nu leuker en beter dan ik hem toen gevonden zou hebben. Ik merk dat ik de output van Rum Bar records enorm waardeer. Zo ook Extra Credit. Het album is onbedaarlijk energiek, neemt zichzelf niet geheel serieus en de band is op dreef.

Deze liedjes komen mijn oren binnen, draaien daar wat rond en zonder uitzondering komen ze via mijn mond naar buiten omdat ik hard mee sta te zingen. Gewoon enorm lekker en weinig gecompliceerd. Tegelijkertijd weet Marino een paar soorten muziek prima te mixen. Ongeveer zoals Dave Edmonds en Nick Lowe dat in de 70s deden. Een vleugje punk door de rock en roll, The Ramones light met een veel betere zanger. Bovendien heeft het er alle schijn van dat de soloplaat van zijn The Connection maatje Geoff Palmer, 'Pulling Out All The Stops', nog leuker is.

Dit is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG.