Steve Morse - The Sessions (2016)

Steve Morse – The Sessions: mp3 download compilation with tracks featuring Steve and various artists, which appeared on several different tribute albums before.

Op iTunes welteverstaan en in 2018 op CD uitgebracht. Steve Morse heeft tussen 1977 en heden heel wat gastoptredens verzorgd en/of op tribute-albums meegedaan. Het laatste Steve Morse (Band) album is alweer tien jaar geleden; daarna kwamen zijn samenwerking met Sarah Spencer en deelname aan Flying Colors.

Anders dan het verzamelde werk van Steve Morse bij label Magna Carta (Prime Cuts en Prime Cuts 2 ) laat The Sessions zich niet als een samenhangend geheel beluisteren. Geeft niks, variatie is er daarmee volop en dát kon op zijn solowerk en dat met de Steve Morse Band weleens een manco zijn.

Steve Morse, de liefhebber, de veelspeler, de guitarholic. In 2016 de man bij Deep Purple, Flying Colors, gitaarclinics en te gast bij anderen. Op dit laatste aspect ligt de nadruk bij The Sessions, dat bovendien de nodige covers bevat, nieuw voor hem.
Blijkens de hoestekst kwam het album voort uit sessies met zanger Joe Lynn Turner van voorheen Rainbow, Deep Purple, Yngwie Malmsteen en veel meer namen. De ritmesectie is dezelfde als die bij de Steve Morse Band, te weten bassist Dave LaRue en drummer Van Romaine.

De ingetogen instrumentale opener Freedom is een samenwerking met gitarist Brian Tarquin en lekker voor wie van shredden houdt. Van Pink Floyd wordt de hit Another Brick in the Wall, Pt. 1 gecoverd, naast Turner gitarist Billy Sherwood die onder meer bij Yes werkte.
Heartbreaker is een cover van Led Zeppelin waar Turner de zanger zou zijn, maar dan vermoed ik dat hij doping heeft gebruikt... Op The Beatles' Here Comes the Sun horen we Richard Page zingen, vooral bekend van Mr. Mister.
Verrassenderwijs zingt op The Doors' Touch Me rock 'n' rollzanger Robert Gordon, die van de hit Red Hot (1978) met Link Wray. Hier zingt hij echter met diepe stem, bijgestaan door Jordan Rudess van Dream Theater en saxofonist Nik Turner van Hawkwind, die een knallende solo neerzet. Verrassend buitenbeentje in het oeuvre van Morse!

Bij Supertramps The Logical Song zing ik vanzelf mee met Mickey Thomas van (Jefferson) Starship, terwijl toetsenist Tony Kaye van onder meer het vroege Yes die heerlijke partij op elektrische piano doet.
De stem van Jimmy Hall klinkt in Whipping Post bekend in de oren, maar wie is die man toch? Van het mij onbekende Wet Willie, succesvol in de jaren '70, leert een korte koekelzoektocht. Ik vermoed dat ik hem van andere muziek ken, maar wát een lekkere stem! Het nummer is oorspronkelijk van The Allman Brothers Band.

Aan het instrumentale jazznummer At the Edge of the Middle doen mee pianist Jim Beard, trompettist Randy Brecker en bassist (hoorbaar op een fretloos exemplaar) Percy Jones. Morse laat zich hier van zijn shreddende kant horen. Mijn grootste favoriet van dit album. Van blueslegende Stevie Ray Vaughan wordt met Kevin Curry het eveneens instrumentale Travis Walk gespeeld.

Op Jungle Love van de Steve Miller Band horen we Joe Lynn Turner en vreemde eend in de bijt is afsluiter New Year's Day van U2. De enige keer dat Morse en zijn collega's een nummer níet naar zich toe weten te trekken, al kan dat ook een kwestie van wennen zijn. Het lijkt een soort van té rond met op zang wederom Turner, afgaande op de genoemde hoestekst...

Nimmer hoorde ik Morse zó buiten zijn comfortzone als op The Sessions het geval is. Zijn lichtst verteerbare werk dat ik ken.
De bezige bij nam in deze jaren studioalbums op met Flying Colors en Deep Purple én tourde met die groepen, waarvan één en ander terechtkwam op diverse livealbums. Die laat ik voor wat ze zijn, maar nadat in 2017 met Deep Purple Infinite was verschenen, volgde in '19 de derde studioplaat van Flying Colors, Third Degree geheten.