Patti Smith - Dream of Life (1988)

Patti Smith heb ik vanaf het begin van haar muzikale loopbaan gevolgd, Een eigenzinnig musicus met groot gevoel voor pathetiek en sfeer. in de eerste jaren leverde dat indrukwekkende albums op met Singles die nadien altijd overeind bleven staan als een markeringspunten in de tijd (Because the Night, Frederick, Dancing Barefoot).

Haar eerste schreden voerden haar ook naar CBGB, de duistere club in New York waar meerdere New Wave acts hun oorsprong vonden (o.a. Talking Heads, The Ramones, Television, Blondie). Binnen deze categorie nam Patti Smith zich een speciale plaats toe, ze was fel, redelijk aanmatigend en arrogant, stelde zich soms boven de anderen. Dat leverde soms fricties op die in de loop verjaren wel verdampten.
De artiesten uit die pittige tijd in de jaren zeventig delen toch het New York met de macabere, desolate sfeer die er toen hing, maar die ook aanzette tot grote creativiteit.

Later trok dat wel bij, haar leven is zeker geen 'path of roses' geweest en zij is in staat gebleken om haar droevige periodes om te zetten in hoogstaande artistiek zeer verantwoorde albums. Waarvan het vaak genoemde Gone Again, misschien wel het meest treffende is. Maar soms ging de aangeboden zwaarmoedigheid mij wel tegen staan en nam ik het materiaal gedoseerd tot mij.

Dit ervaar ik als een van haar 'lichtere' albums, zeker niet oppervlakkig, allesbehalve zou ik willen zeggen. Maar een aantal nummers op het album straalt een positiviteit uit, die we niet vaak tegen komen bij La Smith. People Have The Power, vind ik een uiterst krachtige song, met een stevig statement, het nummer verveelt mij nooit. Verder op dit album twee parels die vaak onderbelicht blijven in haar oeuvre: Paths That Cross, echt indrukwekkend en The Jackson Song, geschreven als lullaby voor haar toen kleine zoontje, maar een nummer met eeuwigheidswaarde.

Patti Smith, 77 inmiddels, kan terugkijken op een indrukwekkende collectie albums die ze heeft gemaakt en ik hoop dat er nog toevoegingen bijkomen. Want het blijft een bijzondere bloem langs de kant van de muzikale weg.