Sting - My Songs (2019)

Reïnterpretaties/heropgenomen versies van oude Sting nummers.

Het album met Shaggy zal niet genoeg in het laatje gebracht hebben. Dan maar weer op de recycletoer.

Is dit dan een regulier album?

Tja... wederom een zwaktebod van de eens zo grote Sting.
Herkauwen van oude nummers deed hij bij het einde van the Police al (alleen dont stand so close to me zag toen het daglicht) daarna meerdere malen met wat rapmeneren en ook symofinicities was al zo'n plaat.
Het mag een wonder heten dat ie überhaupt nog een normale plaat heeft kunnen maken 2 jaar geleden.

Nee, dit nodigt niet echt uit tot een enthousiast 'ik kan niet wachten'

Releases met heropgenomen versies plaatsen we hier onder regulier.

Ongelooflijk, wat een armoe.....

Slim verkoopverhaal over een " haunted house " in Londen bij Jimmy Fallon . Het is het oude wijn in nieuwe zakken , rijp voor de kringloopwinkel .

Het is oude wijn in nieuwe zakken vullen! Dit geld Stingt!

Deze nieuwe interpretaties zijn zeker geen verbetering t.o.v. de originele. Sterker nog deze versies passen geheel in zijn ongeïnspireerde stijl van de laatste 15 jaar. Sacred love was m.i. zijn laatste echt geïnspireerde plaat.

Niet eens een poging om enig nieuw licht op deze afgezaagde keuze te laten schijnen. Slechts beroerd gespeelde slappe aftreksels. Intens treurig.

Voor dit album, rest maar één conclusie:

Waarom?!

Ik ga mij er niet eens in verdiepen. Totaal geen noodzaak en een Sting die kennelijk geen inspiratie meer heeft om iets nieuws te maken.
9 van de 10 keer leggen dit soort type albums het af tegen de originele versies.
Wellicht tijd om maar eens van zijn pensioen te gaan genieten. Mooie carrière gehad, maar te lang niet meer iets echt fatsoenlijks uitgebracht.

Ik vond de eerdere berichtjes zo negatief. Ik was vroeger een groot Police fan. Daarom toch een poging gewaagd. Het is echt dramatisch. Wat is die man diep gezakt. Geen enkele versie heeft toegevoegde waarde. In tegendeel, het zijn vaak zwakke imitaties van het origineel. En dan die arrogantie: ‘my songs’. Dat terwijl ongeveer de helft van songs van The Police zijn. Ja daar zat meneer in en heeft waarschijnlijk alles gecomponeerd. Maar dit zijn songs van The Police. Het ‘my songs’ vind ik daarom ongepast. Waarom wind ik me zo op?

Lastig te beoordelen deze. Is de volledige overbodige van de plaat voldoende reden om enen of lager uit te dalen? Per slot van rekening blijft het liedmateriaal goed tot briljant en ligt de uitvoering van ieder nummer zonder uitzondering gênant dicht bij het origineel. Een compilatie liedjes dus die heerlijk wegluistert - de ergernis die uit de berichten hierboven spreekt begrijp ik echter maar al te goed. Ik onthoud me nog maar even van een stem.

Ik vermoedde aanvankelijk een kramp van de puristen, onder andere omdat het concept niet alleen maar slechte platen voortgebracht heeft. Helaas kan ik mij alleen maar aansluiten bij de commentaren hierboven en concluderen dat deze "plaat" getuigt van een totale en dwaze overbodigheid, om nog te zwijgen van het dramatische niveau. Kortom: wie hier zijn ding in vindt: prima, maar zolang dat nog kan besluit ik alvast om nooit nog uit uit vrije wil naar dit album te luisteren...

Bovendien: Sting had zoiets toch al eens eerder gedaan? Toen in een live-setting en jazzier arrangementen, maar het uitgangspunt is hetzelfde. Dat maakt het tot een dubbel overbodige herhalingsoefening.

Sting is een van die artiesten die, net zoals Phil Collins, ondanks zijn geschonden reputatie bij mij weinigkwaad kan doen. De man heeft zoveel mooie, tijdloze stukken geschreven, zowel solo als met The Police, dat-ie bij mij niet echt uit de gratie kan raken. Al is Sacred love het laatste album dat ik interessant genoeg vond om aan te schaffen. Daarna werd het toch voornamelijk zwalken en recyclen...

Ook ik begon dus met niet al te hooggestemde verwachtingen aan dit album. En ook ik treed jullie bij: het valt allemaal niet mee. Zelfs als je over het bezwaar heenstapt dat nieuwe opnames van oude nummers meestal tegenvallen, onder meer omdat 's mans stem anders is gaan klinken, dan blijft dit een tegenvaller. Zijn benadering van het materiaal - dat op zichzelf niet heel anders wordt gespeeld dan de originelen, met uitzondering van de Hendrix-achtige gitaarpartijen in Demolition man - werkt nog het beste bij de nummers die van nature al wat rustiger klonken. Zoals Fragile, dat hier, ontdaan van zijn wat klinische jaren tachtigproductie, wat meer naturel klinkt en nog best aardig tot zijn recht komt.
Maar met name de Police-songs, met een veel springeriger, opwindender karakter, slaan hier helemaal dood. Dan blijkt ook dat hij het relatief hoge stemgeluid dat hij in de originele versies opzette, echt niet meer kan benaderen. Maar misschien was dat ook wel niet zijn bedoeling...

Ik ben het met Kramer eens: het songmateriaal is an sich gewoon vijf sterren waard. Maar ik zeg het met pijn in het hart: geen enkel nummer overtreft het origineel; het merendeel blijft er zelfs ver onder, terwijl de arrangementen niet echt veel anders zijn. En in aanmerking genomen dat hij dus al eens eerder een album met nieuwe versies heeft opgenomen, vind ik dit een ongelofelijk zwaktebod.

Van de tracks die ik hoor weet ik bijna zeker dat ook niet eens opnieuw zijn ingezongen. Het zijn gewoon dezelfde vocalen en de nummers hebben een nieuw jasje gekregen.

Dan is het dus gewoon een ordinaire remix plaat.

En als t dan wel nieuwe vocalen zijn (every breath) dan hoor je dat ook meteen. En dat is geen verbetering.

Pfoe, nou zover had ik nog niet eens doorgeluisterd. Maar nu je het zegt: in elk geval If you love somebody lijkt de originele vocalen te hebben, als ik eens goed naar dat nummer luister. Maar de muziek klinkt als een soort lelijke dance-remix. En waarom zou je Omar Hakim willen vervangen door een drummachine?

Dit album roept steeds meer vraagtekens op, want ik hoor ook nummers die hij wel degelijk opnieuw heeft ingezongen. En ik ben het met lennon eens: dat is doorgaans geen verbetering. Het klinkt allemaal wat ruwer, moeizamer en vooral: ouder. Op zich geen schande, maar het voegt allemaal zo weinig toe aan de originelen. Het doet er eerder afbreuk aan.

Ook in de muzikale begeleiding denk ik nu vertrouwde elementen uit de originele opnamen te horen in sommige nummers. En in de Police-nummers is het wel duidelijk dat het zijn bedoeling was om de bijdragen van Andy Summers en Stewart Copeland grondig weg te poetsen.

Tja, een soort remix-project, maar soms met toegevoegde elementen, opnieuw opgenomen nummers, dan weer met de originele vocalen en dan weer nieuwe. Ik krijg maar niet helder op mijn netvlies wat Sting hier nou precies mee wil...

Ik heb sommige tracks beluisterd en Sting heeft veel van zijn stem verloren en de songs klinken veel meer bezadigd. Overigens had hij eerder zijn songs in een ander jasje gestoken (met symfonie-orkest). Wat mij betreft een totaal overbodig album maar de Police-albums en zijn eerste 4 solo plus zijn live-album in de jaren '80 kun je wel blindelings aanschaffen.

Tja dan kan hij tijdens zijn tour zeggen dat hij weer een nieuw album heeft. In juni ga ik hem in Groningen bekijken en het zal vast wel prima zijn. Spotify maakt me alvast extra nieuwsgierig door zo ongeveer elke week een nummer van dit album in mijn 'Release Radar' playlist te plaatsen.

Het gemiddelde van 0.81 is nu wel een mooie proteststem tegen deze schaamteloze uitmelkplaat.

Beste muziekliefhebbers. Ik ben ook niet enthousiast over de nieuwe schijf van Sting. Maar wat me wel verbaast is de hoogoplopende kritiek erop. Sting mag toch -net als ieder ander- op CD zetten wat hij maar wil? Al zou hij een album produceren met enkel winden en boeren, het staat hem vrij. Net als dat het ons vrij staat er wel of niet naar te luisteren.
We hadden natuurlijk gehoopt op een plaat die ons net zo enthousiast maakt als de eerste platen van The Police en/of de beste van Sting solo, dus misschien schrijven we hier de teleurstelling van ons af?

Dus maak je niet druk, zet een andere (Sting?) CD op die je wel mooi vindt.

Heb je serieus een account aangemaakt om te vertellen dat men geen kritiek mag hebben? Verkeerde forum, vriend

En er positieve of negatieve kritiek op geven. Ook daar zijn wij vrij in ?. Waarom niet ?

Met andere woorden; liefhebbers van Sting die het 'nieuwe' album matig tot zeer slecht vinden moeten dit album niet ver- of beoordelen maar gewoon een andere plaat van de beste man opzetten. Wij moeten ons niet druk maken en zeker geen oordeel vellen over dit album. Het heeft niks te maken met teleurstelling maar puur te maken met het gebodene. Als je een schijf niet goed vindt en je probeert dat objectief te beoordelen krijg je een goed beeld van wat mede musicmeter gebuikers ervan vinden. Kortom, laat het vrije woord (het liefst beargumenteerd en in nette bewoordingen) zegevieren op deze site.

Voegt als studio album niets toe. Had mi beter een live album geweest. De man laatst live in Groningen gezien waar hij deze nummers deed en dat was geweldig.

Ja, een live-aanpak had natuurlijk beter gewerkt. Maar dat had Sting al eens eerder gedaan, op deze bijvoorbeeld. En dat is dan weer best een mooi album.

Ik beschouw dit album meer als een verzamelaar waarop veel van de grootste hits opnieuw gespeeld worden.
Chris Rea deed dit met 'New Light Through Old Windows'. Het verschil is wel dat ik Chris Rea met dit album echt leerde kennen en de originele versies pas later ontdekte. Sommige nummers waren minder en andere beter geslaagd.
Bij Sting lijken haast alle versies minder.
Toch vind ik de kritieken overdreven.

Dat van die opnieuw ingezongen nummers ervaar ik ook. Sommige klinken precies hetzelfde terwijl we bijvoorbeeld op Cant stand losing you een wat oude verkouden Sting horen. Bijzondere plaat dit. Er gaat wat mij betreft niks boven the police en Sting in zijn solo beginjaren.

Stop de man even in een Duitse Stube, gooi er een biertje in, zet er nog Eine Schone Mädl naast (die links met die knoopjes open..) en dan kan hij het best nog wel prima.. Sting live