The Amazons - Future Dust (2019)

Mother klinkt erg goed!

Niks mis mee idd!

Dit gaat echt een klasse album worden

Hoop het, ben nog niet heel erg overtuigd op basis van de uitgebrachte nummers.

Prachtig album geworden. Ze zijn echt gegroeid na het vorige album. Georgia is echt een heerlijke afsluiter. Ik vind eigenlijk alle nummers goed, wellicht had de 25 reprise van mij niet gehoeven. Deze gaat voor mij wel vechten voor album van het jaar!

De uit Reading afkomstige The Amazons zitten erg dicht bij het naar hun geboorteplaats genoemde festival. Via de daar neergezette Dixie toiletten zullen de afvalstoffen zich wel in het plaatselijke grondwater vermengd hebben. Deze heavy indieband ademt het rock & roll gevoel in, welke zich vanuit de poriën al zwetend weet te presenteren aan het geamuseerde publiek. Met frontman Matt Thomson op gitaar en zang, gitarist Chris Alderton, bassist Elliot Briggs en op drums Joe Emmett gaan ze terug naar de basisopstelling van een rockband. Net als op het debuut, welke de groepsnaam draagt, wordt er flink geshopt tussen de invloedrijke andere acts. Niet geheel origineel dus, maar dat maakt geen bal uit, als het maar goed gespeeld wordt. Future Dust is de lastige tweede plaat, die voor de definitieve sterrenstatus en doorbraak moet zorgen. Met producer Alan Moulder achter de mengtafel moet dit principieel eenvoudig haalbaar zijn.

Mother knalt er direct lekker in. Gevoed door Oosterse druggy invloeden gaat het al snel de stoffige zompige stoner kant op. Het is de wat nette zang die verraad dat het hier geen stoere woestijncowboys betreft, maar een Britse jonge groep gestylde muzikanten. Neemt niet weg dat het gitaarwerk een aangenaam visitekaartje achter laat met al direct doordringend te zuigen en te soleren. Het is de stem van Matt Thomson die er een te toegankelijke sound aan toevoegt. Waardoor ze in Nederland al snel ondergebracht zouden worden in de Serious Talent hoek. Een koosnaam waar je hedendaags niet trots meer op hoeft te zijn, vanwege het mainstream karakter. Fuzzy Tree ramt er tevens compromisloos hard op los, stevige gitaarakkoorden dragen krachtig de lekkere track. Helaas passeren hier ook de toegankelijke tussenstukken, die daardoor het tempo drastisch omlaag schroeven.

Vanaf het swingende 25 wordt het avontuurlijke ruwe geluid naar de achtergrond verdrongen. Daarvoor in de plaats komt een brok toegankelijkheid, die perfect in evenwicht is met de vocalen van Matt Thomson. De heerlijke uitbarstingen zijn minder dominant op de voorgrond, maar ontbreken gelukkig niet. Ondanks het verrassend sterk gespeelde startpunt van Future Dust, is dit wel de richting die ze hopelijk vervolgen. Niet alles is uiteraard even goed. De vrolijke juichende zang van Dark Vision is net een te commerciële overtreffende stap. Daar tegenover staat wel de duistere postpunk vermengt die zich met lichte Nu Metal in het aangename Warning Sign. Met het symfonische hoogtepunt Georgia willen The Amazons nogmaals hun veelzijdigheid tonen. Erg mooi, maar in het vervolg verwacht ik een eenduidige richting. The Amazons leveren een puike plaat af voor de muziekliefhebber die gezellig met het hele gezin een zomerfestival wil bezoeken.

The Amazons - Future Dust | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com