Sammy Hagar & The Circle - Space Between (2019)

vindt je dat ik het teveel doe?.. hmmm... ok. Bij albums die retegoed zijn kan je inderdaad er nog van alles op aanmerken maar als iets goed is dan ben je eerder klaar dan wanneer iets minder of echt slecht is.

Maar ik geniet dus niet zo van dit album. Bevlogenheid zit er zeker nog wel in ja... maar er is wel wat meer nodig dan dat. Ik vind sowieso dat Sammy beter tot zn recht komt in een rockband dan solo. Hagar is werelds in Montrose, Van halen en Chickenfoot. Maar daarbuiten is het allemaal een stuk minder. Alhoewel de eerste soloplaten na de break met VH wel van beter niveau zijn.

De zogenoemde supergroepen: ik kan er meestal niet veel mee omdat ze te vaak vergeten dat een sterke compositie de basis is, niet de spelvaardigheid. Verstandig van Sammy Hagar en The Circle om na live-coverdebuut At Your Service vier jaar de tijd te nemen voor eigen werk, wat zich uitbetaalt in een plaat met sterk werk.

Een langzame prelude genaamd Devil Came to Philly trapt af, waarna het lekker losgaat bij Full Circle Jam (Chump Change). Daarna midtempo met een vleugje blues in Can't Hang, fijn dat Hagar en Vic Johnson hier tevens akoestische gitaren gebruiken. Dat gebeurt ook in de wat saaie ballade Wide Open Space, waarna Free Man robuust rockt, het tweede uptempo nummer en geschreven door drummer Jason Bonham.

In popsfeer maar met lekkere shuffle en weer net iets sneller is Bottom Line. No Worries heeft een vrij cleane gitaar én de koortjes van Michael Anthony: stevig maar niet heavy én uptempo: heerlijk zomers, passend bij het weer van vandaag.
In Trust Fund Baby herken ik zowaar de Sammy Hagar van vóór Van Halen. Het kan zich meten met zijn felste solowerk uit de jaren 1977 - 1984, nummers als Urban Guerilla ('77), Red en Transam. Voor het eerst sinds VOA ('84) hoor ik Hagar op deze rechttoe manier knallen!
Met de synthbas in Affirmation klinkt iets van de periode Van Hagar terug, alweer een sterk en vlot nummer. Dan volgt het laatste "chapter", zoals de nummers worden genoemd. Hey Hey (Without Greed) vormt een kalm slot van het verhaal.

Ja, verhaal. Een sticker op de hoes vertelt ons dat dit een conceptalbum is, het beste in zijn geheel te beluisteren. Maar wat is dan dat verhaal?
Gelukkig geeft de red rocker uitleg in deze fraaie film van 36 minuten. Over zijn carrière, keuzevrijheid of juist gebondenheid, geld en de muziekindustrie met daarin veel geldzwijntjes. Met fragmenten van de nummers tussendoor op volgorde van de tracklist. Meer uitleg in dit interview.

Maar vooral is dit een verzameling sterke liedjes, op vinyl en cd verschenen.