menu

Frankie Lee - Stillwater (2019)

mijn stem
3,93 (34)
34 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Country
Label: Loose

  1. Speakeasy (5:20)
  2. Only She Knows (4:04)
  3. Downtown Lights (4:33)
  4. In the Blue (4:21)
  5. (I Don't Wanna Know) John (4:54)
  6. Blinds (5:28)
  7. One Wild Bird (4:31)
  8. Broken Arrow (2:50)
  9. Ventura (4:16)
totale tijdsduur: 40:17
zoeken in:
avatar van erwinz
4,5
geplaatst:
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Frankie Lee - Stillwater - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Frankie Lee - Stillwater
Frankie debuteerde eind 2015 met een heuse jaarlijstjesplaat en maakt er nu nog een met het nog mooiere Stillwater dat van de eerste tot de laatste noot betovert en imponeert

Wat raakte ik alweer drieënhalf jaar geleden verslingerd aan American Dreamer, het debuut van de Amerikaanse muzikant Frankie Lee. Opvolger Stillwater is misschien nog wel mooier. Het nieuwe album van Frankie Lee valt op door een gloedvol en bijzonder fraai geluid, door songs die je na één keer horen niet meer wilt vergeten en wordt vervolgens naar grote hoogten getild door de prachtige stem van de Amerikaanse muzikant. Stillwater is een album om hopeloos verliefd op te worden en het is ook nog eens een zwaar verslavend album, dat bij iedere nieuwe beluistering weer net wat mooier en indrukwekkender is.

De Amerikaanse singer-songwriter Frankie Lee leverde aan het eind van 2015 vrijwel uit het niets een debuut af dat het uiteindelijk schopte tot de jaarlijstjes.

Na twaalf ambachten (waaronder een baan als timmerman voor het bedrijf van de zoon van Townes van Zandt) en dertien ongelukken, keerde Frankie Lee in 2015 terug naar zijn thuisstaat Minnesota, waar het geweldige American Dreamer werd opgenomen.

Ik beschreef het album destijds als een rootsy cocktail die bestaat uit twee delen Bob Dylan, een deel Bruce Springsteen, een deel Ryan Adams en een deel Frankie Lee. Op het deze week verschenen Stillwater wordt een vergelijkbare cocktail geserveerd, maar dit keer domineert het aandeel van Frankie Lee.

Ook Stillwater is opgenomen in Minnesota, waar Frankie Lee dit keer zijn ouderlijk huis ombouwde tot studio. Net als American Dreamer heeft ook Stillwater niet veel tijd nodig om te overtuigen. De bijna vijfenhalve minuut durende openingstrack Speakeasy is direct van een bijzondere schoonheid. Na een paar akoestische gitaarakkoorden vallen de pedal steel en de geweldige stem van Frankie Lee in en was ik verkocht.

Frankie Lee is een uitstekend zanger en beschikt over een karakteristiek stemgeluid vol gevoel. Ook in muzikaal opzicht weet de Amerikaanse muzikant zich verrassend makkelijk te onderscheiden. In de openingstrack laat hij een prachtig ruimtelijk geluid horen, waarin steeds fraaie accenten opduiken. In eerste instantie is dit de pedal steel, maar later eisen ook gitaren, piano en aan het eind een fluit de aandacht op. Het zorgt voor een warm bad en het is een warm bad waarin de mooie stem van Frankie Lee uitstekend gedijt.

Stillwater dringt zich door de mooie stem van de Amerikaan en het sfeervolle en gloedvolle geluid op het album makkelijk op, maar Frankie Lee is ook nog eens een zeer getalenteerd songwriter. De songs op Stillwater klinken volstrekt tijdloos, maar het zijn ook songs die je vanaf de eerste keer horen dierbaar zijn.

Frankie Lee citeert op Stillwater uit de archieven van met name de countryrock en de folk en dat gaat hem uitstekend af. In de meer folky tracks schuift de Amerikaanse muzikant voorzichtig op richting Bob Dylan, maar in de meer country getinte tracks horen we weer een ander geluid, wat van Stillwater een veelzijdig album maakt, ook omdat de instrumentatie steeds weer net wat andere accenten legt en zich steeds weer als een warme deken om je heen slaat.

American Dreamer drong zich aan het eind van 2015 uiteindelijk zo op dat de plaat mijn persoonlijke jaarlijstje haalde en ik weet nu al dat Stillwater niet zal misstaan in het jaarlijstje over 2019. Frankie Lee heeft een rootsalbum vol gevoel, met prachtige songs en met een bijzonder aangenaam geluid gemaakt, dat hier nog heel vaak uit de speakers gaat komen. Zomaar een van de mooiste rootsalbums van de eerste helft van 2019 en misschien wel de mooiste. Erwin Zijleman

avatar van Zwaagje
4,0
geplaatst:
Wat een prachtige ontdekking is dit. Nog een paar keer genieten voor ik stem.

avatar van Tonio
4,5
geplaatst:
Fantastisch album.Frankie heeft zich geweldig ontwikkeld sinds zijn - ook al fraaie - debuut.

avatar van Ri3n
4,5
geplaatst:
Prachtig album, live gezien in Utrecht. Geweldig album laat de zomeravonden maar komen.

avatar van Hendrik68
4,5
Dit is me een ontdekking zeg. Kende het debuut vooraf niet (inmiddels wel natuurlijk) dus dit was de eerste kennismaking voor mij. Grappig dat Erwin Minnesota noemt, want bij het horen van deze muziek en de naam Minnesota moet ik spontaan aan Ben Bullington denken die er ook vandaan kwam. Kan niet anders dan dat Lee ook door hem beïnvloed is. Verder weinig toe te voegen aan de stukjes van de heren hierboven. Valt me wel op dat vele users die qua roots toch redelijk in hetzelfde interesse gebied liggen dit aanmerkelijk minder waarderen dan ik. Ik kan maar 1 minpuntje ontdekken op deze plaat en dat is dat ik een enkel uptempo liedje wel een beetje mis. Maar ook weer niet heel erg. Op zijn voorganger staan wel een paar uptempo nummers en die vallen daar juist net wat tegen, dus ja. Hoe dan ook: Frankie mag nog wel even blijven wat mij betreft.

.......edit: Ben Bullington kwam natuurlijk uit Montana......blundertje van dit topografische wonder.....Toch doet de muziek van Lee me wel aan hem denken.......

avatar van blaauwtje
4,5
Kennis mee gemaakt in de platenshop, onder het afrekenen werd mijn aandacht getrokken door deze elpee die door de winkel klonk, getwijfeld om hem mee te nemen, toen niet gedaan, mede door de hoge prijs, vinyl is toch wel erg prijzig vandaar dat ik met vinyl kopen redelijk kieskeurig ben.

Thuis gekomen via het net toch nog maar eens geluisterd, ik bleef gekluisterd aan mijn boxen, uiteindelijk toch aangeschaft.
Absoluut geen spijt van, wat een aangename verrassing, heerlijk wegluisterende plaat van deze man uit Minnesota, mooi begeleidende steelgitaar, de fluit op de achtergrond, de stem van Lee, het geeft je een lekkere laid back feeling, ik hou hier van, op mooi wit vinyl

avatar van Tonio
4,5
Veel albums, waar ik in het begin van het jaar zeer lovend over ben, zakken na een half jaar of zo toch wat weg. Zo niet Frankie. Die blijft ondanks de zware concurrentie van dit jaar toch vrij hoog op mijn jaarlijstje staan. Chapeau!

avatar van Hendrik68
4,5
Tonio schreef:
Die blijft ondanks de zware concurrentie van dit jaar toch vrij hoog op mijn jaarlijstje staan.!
Hier idem dito en ik denk dat Downtown Lights als los nummer een goede kans maakt. Die hoor je een keer en krijg je nooit meer je systeem uit. En dat is bepaald geen straf in dit geval.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:01 uur

geplaatst: vandaag om 03:01 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.