The Rolling Stones - Bridges to Bremen (2019)

Weer een zonder het From the Vaullt stempel. Daar lijken ze nu vanaf te stappen.

Mooie tour was dit, en ook dit is dus het beluisteren waard.

het nadeel van deze overload aan live releases is natuurlijk wel de vele versies van de verplicht te spelen nummers zoals het eeuwige Jumping Jack Flash of Start me up.

En... daar kan ik geen genoeg van krijgen!!!

Vorige week hier al weer een boel bestellingen voor gedaan:

Op de Japanse blu ray staat een extra nummer, Little Queenie (Chuck Berry cover), dus in ieder geval de Japanse blu ray en 2cd+blu ray aangeschaft en de Amerikaanse gold/brons gekleurde LP.

Wanneer ze in de mix niet te veel aan het geluid verknallen, dan wordt dit een zeer goede opname, de bootleg op het Japanse VGP was altijd heel erg helder en van zeer goede kwaliteit.

Dit concert ooit nog door een vriend van een vriend op laten nemen, die werkte bij de brandweer en die hadden daar filmnet, waar dit concert op zou worden uitgezonden. Stond het begin er niet op en het geluid was in matig mono.
Werd het een paar weken later herhaald, (stom!) dezelfde videoband meegegeven: bleek het nu een samenvatting te zijn, dus een aantal nummers hierdoor kwijt, maar wel in veel beter stereo geluid. Later goedgemaakt door diverse bootleg dvd's, maar die waren allen van videobanden overgenomen, dus nooit in super kwaliteit.

Hopelijk eindelijk na al die jaren nu een werkelijk goede versie straks in huis!

Lekker origineel allemaal. De Rolling Stone fan zal het toch wel kopen. Kom eens met een nieuw album..

Het originele van deze live uitgave Bridges to Bremen van the Rolling Stones zit 'm vooral in de setlist die zij spelen. Tot aan Symphathy for the Devil spelen ze tien songs die minder vaak of niet op live albums zijn verschenen. Voor mij zijn veel van deze songs daarom al de hoogtepunten van deze plaat, maar ook omdat je daar vaak ook het beste spel op terug hoort. En spelen kunnen ze natuurlijk the Stones, zeker ook op the Bridges to Babylon World Tour uit 97/98. En na een wat wisselvallig begin zingt Mick erg goed op dit Bremen concert.

Mijn favorieten van de minder vaak gespeelde songs zijn Flip the Switch, het trio Saint of Me, Out of Control & Memory Motel en Like A Rolling Stone. Van de klassiekers mag de hele lange versie van Miss You een speciale vermelding krijgen. Die is echt geweldig. Ook de 'pianoversie' van Symphathy For the Devil is prachtig mooi en afsluiter Brown Sugar is overheerlijk. En zo zijn er natuurlijk zoals altijd nog meer prima uitvoeringen van krakers. Soms is het wat mat, zoals deze live versie van Gimme Shelter. Maar door de vele minder bekende nummers en (hele) goede uitvoeringen is dit toch weer een must voor the Stones fans.

Aardig

Dit concert maakt deel uit van de tour Bridges to Babylon, die The Stones inzetten rond de release van de gelijknamige studioplaat eind september 1997, en die zo'n jaar in beslag nam. Het concert in Bremen vond plaats op 2 september 1998, en was één van de laatste optredens uit de tour. We horen dan ook een band die uitermate goed functioneert en samenspeelt (dit geldt zowel voor de vaste leden als tourmuzikanten). Ook worden er nogal wat songs gespeeld van de (destijds) nieuwe studioplaat, en enkele daarvan bevallen me wel in deze live-versie!

Zo worden Saint of Me in Out of Control hier weergaloos opgevoerd, en scoort ook Flip the Switch niet slecht. Verder krijgen we nog enkele minder bekende (en gespeelde) songs van The Stones, en met name Memory Motel (afkomstig van het album Black and Blue uit 1976) is erg sterk gebracht.

Naast die minder bekende songs vinden we ook een cover terug van Like a Rolling Stone, de overbekende song van Bob Dylan (die tijdens de twee shows in Brazilië tijdens deze tour trouwens als opener fungeerde, en daar ook met The Stones zijn hit bracht, als ik me niet vergis), al hoor ik 'm liever door Dylan zelf ten beste gebracht worden. En natuurlijk mogen een hele resem hits van de charismatische Britten zelf niet ontbreken! Aan het begin van het concert klinken The Stones nog niet volledig overtuigend (zie ook de review van west, die het terecht over een mat Gimme Shelter heeft), maar dat wordt meer dan goedgemaakt, door het heerlijke Miss You in een lange versie (gevolgd door de voorstelling van de band), en grof geschat het laatste kwartier (te beginnen met Sympathy for the Devil), waarin het niveau torenhoog is.

4 sterren

Ik vind dit ook een meer dan prima live plaat. Uiteraard komen alle bekende warhorses weer voorbij in prima versies. Vooral de eerste helft van het concert is verrassend en erg sterk. Daar waar de nummers van eerdere studioplaten live vaak matig tot slecht werkten (zie Voodoo Lounge Uncut), behoren enkele van de nummers van Bridges to Babylon tot de hoogtepunten van dit concert. Vooral Out of Control en Saint of Me ontpopten zich tot geweldige livenummers en ik heb het altijd onbegrijpelijk gevonden dat deze nummers na deze tour nog maar zelden zijn gespeeld. Gelukkig trekken de heren Out of Control de laatste jaren zo nu en dan weer eens uit de kast.

Verder vind ik de versie van Miss You op deze plaat persoonlijk veel en veel te lang duren. Tijdens deze tour werd het middendeel van dit nummer zo ver opgerekt dat ze het voor mij definitief kapot gespeeld hebben. Nu heb ik Miss You nooit een erg sterk nummer gevonden, dus dat zal ook meespelen.

Barre tijden voor de Stones fan, 8 november komt Bridges to Buenos Aires uit....