Suicidal Tendencies - Join the Army (1987)
mijn stem
59 stemmen
Verenigde Staten
Metal / Punk
Label: Caroline
-
Suicidal Maniac (2:57)
-
Join the Army (3:37)
-
You Got, I Want (2:55)
-
A Little Each Day (4:08)
-
The Prisoner (2:53)
-
War Inside My Head (3:51)
-
I Feel Your Pain... and I Survive (3:27)
-
Human Guinea Pig * (2:05)
-
Possessed to Skate (2:34)
-
No Name, No Words (2:35)
-
Cyco (2:13)
-
Two Wrongs Don't Make a Right (But They Make Me Feel a Whole Lot Better) (2:49)
-
Looking in Your Eyes (2:52)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
36:51
(38:56)
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 17 augustus 2011, 20:46 uur
ST! Dit is een plaat die ik ooit heb gekocht van Suicidal Tendencies, na How Will I Laugh…, Lights… Camera… en The Art of Rebellion. Ondertussen al een beetje bekend, mijn geliefde uitverkoopbakken in Oost- en West-Vlaanderen. Ik heb deze op de geliefde geluidsdrager voor een schappelijke prijs.
ST! Het is ietsje ruwer dan voornoemde platen en het gaspedaal blijft diep ingetrapt maar dat mag geen bezwaar zijn want de zaadjes voor de almachtige opvolger werden hier al gezaaid. Het is een album met twaalf nummers in nauwelijks een dik half uur met veel mooie herinneringen. ST is een geval apart getuige het aparte stemgeluid en introspectieve teksten van Mike Muir, zijn stem blijft nog altijd ietwat verlegen klinken maar de muziek. Tarara, topgitarist Rocky George deelt hier de lakens uit, een waterval aan vette riffs en solo’s. Ik kan hiervan nog met volle teugen genieten (Suicidal Maniac, het fantastische War Inside My Head, I Feel Your Pain... and I Survive, Possessed to Skate, het felle No Name, No Words en nu ben ik buiten adem) maar de ware en ultrazware mokerslag werd uitgedeeld met How Will I Laugh Tomorrow When I Can't Even Smile Today. Klasse en klassieker van de opperste orde.
ST! Laat u niet tegenhouden door de naam van de groep en zeker niet hun imago (bandana’s en gangs) maar durf eens een plaat van die mannen vast te pakken. Er zit hier heel wat in, beschouw dit als een opstap naar de fenomenale klassieker How Will I Laugh Tomorrow When I Can't Even Smile Today. ST!
ST! Het is ietsje ruwer dan voornoemde platen en het gaspedaal blijft diep ingetrapt maar dat mag geen bezwaar zijn want de zaadjes voor de almachtige opvolger werden hier al gezaaid. Het is een album met twaalf nummers in nauwelijks een dik half uur met veel mooie herinneringen. ST is een geval apart getuige het aparte stemgeluid en introspectieve teksten van Mike Muir, zijn stem blijft nog altijd ietwat verlegen klinken maar de muziek. Tarara, topgitarist Rocky George deelt hier de lakens uit, een waterval aan vette riffs en solo’s. Ik kan hiervan nog met volle teugen genieten (Suicidal Maniac, het fantastische War Inside My Head, I Feel Your Pain... and I Survive, Possessed to Skate, het felle No Name, No Words en nu ben ik buiten adem) maar de ware en ultrazware mokerslag werd uitgedeeld met How Will I Laugh Tomorrow When I Can't Even Smile Today. Klasse en klassieker van de opperste orde.
ST! Laat u niet tegenhouden door de naam van de groep en zeker niet hun imago (bandana’s en gangs) maar durf eens een plaat van die mannen vast te pakken. Er zit hier heel wat in, beschouw dit als een opstap naar de fenomenale klassieker How Will I Laugh Tomorrow When I Can't Even Smile Today. ST!
0
geplaatst: 8 april 2023, 11:46 uur
Het debuut van Suicidal Tendencies was weliswaar prima, maar met de komst van Rocky George kreeg het geluid van ST een flinke upgrade. Daarom kan ik dit album beter waarderen dan het debuut. Enige missers op dit album zijn A Little Each Day (zang opgenomen in de badkamer?) en de bonustrack Human Guinea Pig. Verder is het een heerlijke energieke plaat!
* denotes required fields.
* denotes required fields.