Mustafa Özkent - Gençlik İle Elele (1973)

Ja, soulalbum van de maand dus. In eerste instantie wat huiverig vanwege de taal (en als ik het niet begrijp dat vind ik het lastig luisteren en inleven), maar al snel hoorde ik het dat het volledig muzikaal zou zijn en dat gaf al wat rust. Wat het dan is? Het is muziek en vooral heel funky muziek. Eigenlijk in de meest recht-toe-recht-aan soort van funk die er is. Wellicht met wat minder Oosterse invloeden dan ik van te voren verwacht had. Soms een cool orgel, dan weer wat kiddy. Aan afwisseling geen gebrek, al is de instrumentatie goed vergelijkbaar en vormt het een geheel.

Wie had dat gedacht? Een Turkse funkplaat uit 1973. De eerste grijns is er bij het zien van de cover. De tweede als de plaat begint. Wat een lekkere instrumentale funk is dit. Eerst een lekkere beat met gitaar. Daarna het orgel met vervolgens een elektrische gitaar die wat psychedelisch klinkt. Opvallend goed zijn de drums en de percussie: stilzitten is daardoor moeilijk. Door het gebruik van verschillende instrumenten of vaak op een andere manier en door de verschillen tussen de songs is er voldoende afwisseling. Wel is er een duidelijke overall sound. Dit is een prima instrumentale funkplaat.