The Rope - Lillian (2019)

Ja, zat er al op te wachten! ??

*De voetjes niet stil kan houden* ?

We hebben er even op moeten wachten, maar The Rope gooit nu eindelijk de trossen los.

Het eerste wat de luisteraar opvalt is het mooie, galmende gitaarspel van Michael Browning, ondersteund door de vinnige drumslagen van Ben Rickel én... 'last but not least' de schorre, soms zelfs schreeuwerige bariton van zanger Jesse Hagon. En dat laatste gaat eveneens met redelijk veel echo en galm gepaard. Overigens storen deze effecten op de zang niet. De echo's versterken zelfs het plaatje dat hij over wil brengen. Jesse heeft bovendien een krachtige, diepe en indringende stem. Hij 'verzuipt' er in ieder geval niet in. Een beetje in toom gehouden door bassist Sam Richardson misschien?

Als ik al taferelen bij de muziek zou kunnen schetsen, hoewel gekwalificeerd op Bandcamp als zijnde 'deathrock' of 'gothic rock', dan zie ik er dit keer geen spannende, aardedonkere of droeve beelden bij. Wat ik echter wel ervaar is woede. Jesse klinkt soms zelfs heel erg boos. Het voelt gelukkig wel aan als ongeveinsd boos, want hij lijkt zich duidelijk af te vragen: 'in wat voor een wereld leven wij eigenlijk'?

En toch zijn niet alle liedjes op dit debuut even onstuimig of bitter klinkend. Aan de andere kant staan er ook geen onmiddellijk pakkende songs op. Je weet wel, liedjes die je na drie keer horen niet meer uit je hoofd kunt slaan. Of die je makkelijk mee kunt fluiten. Waarschijnlijk zal je dit album dus wat vaker moeten beluisteren. Maar de intensiteit waarmee muziek op de plaat is gezet, de oprechtheid in Jesse en het prachtige gitaarspel maken dat het beluisteren van Lillian absoluut de moeite waard is.

Voor de ‘gothic’ rock/post-punk met rafelige randjes liefhebber!

Wat een geweldig debuut zeg!

“Vrees hier toch spotify geinstalleerd moet worden”. Ben zeer benieuwd, anders gelijk hard copy bestellen/shoppen

Dit is een waar meesterwerk en zal in de scene spoedig de geschiedenisboekjes ingaan; mei 2019, de definitieve herrijzenis van de postpunk en gothic rock uit de hoogtijdagen van weleer.

Daar heb ik niets meer aan toe te voegen!

Ik vind de zang ook erg goed, doet me heel erg denken aan Nosferatu hoewel deze zanger (Jesse Hagon) nog veel beter bij stem is vind ik, komt ook in de buurt van Garden of Delight. En die combinatie van postpunk met gothic rock is om kippenvel van te krijgen...zo mooi!

Besteld

Cd vandaag binnengekomen in een doos! (niet zo goed voor het milieu!) Ik dacht; wat is dit? Bleek het dit album te zijn, de eerste release van 500 kopieën. Staat nu even op en ik krijg spontaan zin om te gaan dansen...wat een album! Vanavond eens even goed voor gaan zitten..als dat lukt!

Gaat niet lukken! Dat 'zitten'...

Dit is inderdaad genieten!

Voorlopig staat deze 'Lillian' bij mij met stip op nummer 1 en op repeat...en repeat!

WEERGALOOS debuutalbum! Wat mij betreft het beste debuut dat ik gehoord heb dit jaar. De productie is hier ook weer geweldig. Hele fijne ontdekking deze band.

Kwartje valt maar niet voor mij ondanks meerdere beluisteringen van de singles en die wel kan waarderen... die klinken als The Psychedelic Furs maar dan met een meer donker sfeertje.

Hoor ik daar iemand The Chameleons noemen? Jazeker, de heren hebben hier ook goed naar geluisterd...héél goed! Het album staat bij mij mede ook om deze reden voorlopig nog steeds op non-stop. Heerlijk!

@Eddy, luister het hele album eens op hun Bandcamp. Dit is een uitzonderlijk goed debuut dat zich kan meten met de 'groten' van weleer.

Grote gedeeltes van de teksten komen niet aan of zijn niet verstaanbaar, ook al heeft deze zanger een lekkere stem.

Muzikaal is het wel lekker... maar lokt bij mij geen reactie uit om dit spontaan op te zetten.

Jean-Maurice bedoel je hun eerste EP?

Ik bedoelde dit album Eddy. Als het je niet 'pakt' dan houdt het op. Ik moet ook wel toegeven dat deze band natuurlijk helemaal in mijn straatje past dus zo heel gek is het niet dat ik enthousiast ben over dit debuut. Wat ons in elk geval verbindt is de liefde voor de (pop)muziek. Ik heb eens naar jouw aantal berichten gekeken en wat dat betreft ben je net zo'n muziekfreak als ik.

Ik vind de zang juist vaak een minpunt. Kan er niet de vinger op leggen maar termen als gespeeld gekweld, hijgerig en iemand die zit te kakken terwijl hij zingt, schieten dan door mijn hoofd. Ook vind ik de vergelijking met The Chameleons net iets teveel van het goede. Desondanks is het echt wel een sterk album en is de zang bij tijd en wijle wel te pruimen.

Ik vind de zang juist erg goed. Jesse Hagon heeft een eigen sound die inderdaad moeilijk met anderen te vergelijken is. Live klinken ze ook goed van wat ik er tot nu toe van gehoord heb.

Ik heb vanavond eens wat live opnames geluisterd op YouTube die uiteraard niet professioneel zijn opgenomen. Zelfs die klinken best wel goed! Dit is een van die bands in het lange rijtje van hedendaagse revival bands die er voor mij toch bovenuit steekt. Op plaat halen ze het niveau van bands als The Chameleons of zelfs The Sound wat mij betreft. Naarmate ik dit debuut vaker draai hoe beter het wordt voornamelijk vanwege de consistentie van dit album. Een hoogvlieger in wording is deze band zeer zeker. Met deze band heeft het kleine label 'Swiss Dark Nights' een goudhaantje binnengehaald.

Ik sluit me aan bij bovenstaande lovende reacties, een absolute voltreffer dit debuut!

CD afgelopen weekend binnengekregen. Eerste indruk zeer positief. Dit is een groeier.

Ik vind de muziek mooi. Maar de zang vind ik toch iets minder. Daarom geen 4*. Lilian vind ik wel een heel goed nummer overigens.

The Rope - Viper nieuwe single

Ha ja... Jesse klinkt nu helemaal niet (meer) boos. Erg is dat natuurlijk niet, maar ik vind Viper helaas ook geen echt sterk nummer.

The Rope - Trenches Hun nieuwe werk klinkt een stuk rustiger.

Voor de liefhebber: Het nieuwe album Nightbird van The Rope spoelt aan in de herfst van 2024!

En hier de nieuwe single en titeltrack, klinkt lekker!

Nightbird