Talib Kweli - Quality (2002)

Jammer dat ik geen 3,75 kan geven, nu worden het eerst 3.5* sterren.

Prachtige nummers worden afgewisseld door nummers die ternauwernood boven de middelmaat uitsteken.

Tot en met dit album is Talib Kweli altijd een van mijn favoriete MC's geweest. Daarna nam het af en ik vind hem op dit moment zo nu en dan nog een redelijk goede rapper. Op Doom, Black Star, Reflection Eternal & dit album straalt er veel meer kracht van Talib Kweli af. Dit is dan ook zijn beste solo werk. Productioneel zit het ook helemaal mee op deze cd. Lyrics zijn op dit album ook erg sterk. En met wat goede gastartiesten is dit toch echt een ijzersterk album geworden. Stem verhoogd naar 4,5*

eerste album dat ik had van Talib, kvond et eerst niet zo goed
maar kvind train of thought en blacksttar van een veel hoger niveau.

Verlaagd van 4* naar 3*... Talib Kweli is hier best slecht.
Zijn flow is nergens te bekennen alleen in refreinen of overgangen van de beat...
De beats zijn iriterend en veel te mobiel achtig. (lage kwaliteit)
Talib zijn teksten zijn wel ongelovelijk goed op dit album, dat dan weer wel... maar ze passen niet bij de beat en ze zijn niet op de beat...
Jammer dat ik dit album origineel heb eigenlijk.

Hier kom ik op terug, met de prachtige nummers is Kweli namelijk nogal zuinig op deze plaat. In mijn optiek komt Quality absoluut niet in de buurt van Train of Thought, ik vind het zelfs een heel matig album. Tekstueel zit het leuk in elkaar en daar is alles ongeveer mee gezegd.

Een aantal dope tracks maar niet een geheel, teveel nummers passen er niet tussen of slaan de plank mis...

Good To You heb ik veel gedraaid, was in de periode dat Kanye's beats hun weg richting verschillende grote namen buiten Roc-A-Fella begonnen te vinden. Get By blijft een classic.

Talib is gewoon niet zo goed in solo albums lijkt het, zoals zoveel MCs.

Dit vind ik zijn beste soloalbum, zit erg dicht tegen de 5* aan want wat kan ik hier van genieten. De variatie van droevige nummers waar ik een vreemd gevoel van krijg (The Proud) en onvervalste feelgood nummers (Put It in the Air) vind ik op deze cd erg sterk. Van elk nummer kan ik wel genieten, daarnaast staan er zelfs flinke uitschieters naar boven op en geniet ik evenzo van de gastartiesten. De bijzondere stem en sterke raps van Talib Kweli stelen natuurlijk de show; met als kanttekening dat de producties het ook erg goed doen, er zit veel soul in deze plaat.

The Proud:

August 4, 2001
A drunken police officer mows down an entire family in Brooklyn
The judge lets him go with no bail
It reminds us, of just how worthless our lives are to the justice system
I struggle, to explain the situation to my son, it's hard

En daarna komt een verse waar Talib Kweli zijn woede prachtig verwoordt; dit is tot op de dag van vandaag wat mij betreft ongeëvenaard; een van de hoogtepunten van de hiphop als je het mij vraagt.

The Proud is inderdaad een prachtig, krachtig nummer. Kweli die zijn kritische blik werpt op de wereld.

Daar kan ik mij enkel bij aansluiten. Dit album kan voor mij evengoed tippen aan Train of Thought. Het album heeft enkel nummer die je keiluid wil zetten, en enkele om rustig op je bed te luisteren naar het verhaal.

Ik begrijp de frustratie niet van sommige critici hier. Dit is Kweli op zijn best. De beats klinken vet en vaak zomers, Kweli rapt with no regard for human life enz. Het hele concept is gewoon top, van de muziek tot de artwork.

Af.

Voel deze plaat niet echt. Producties zijn af en toe wel aardig maar nooit schiet er imo wat uit en het is soms ook wat te druk, ook d.m.v. de vele R&B-refreinen waar ik sowieso niet goed tegen kan. Talib en zijn teksten zijn altijd wel goed maar hij kan de ook niet echt domineren op dit album. Maar het luistert nog vrij aardig weg en vervelend wordt het nooit echt (ondanks de vele R&B-refreinen), dus nog wel 3*.

Die R&B refreintjes (te pas en te onpas) zijn voor mij ook het grote struikelblok.
Beetje vreemd want de producers zijn toch niet van de minsten (onder andere Kanye in z'n early days en J Dilla).

M'n eerste vote hier

Luister dit album weer de laatste dagen. Met nu al een tijdje Won't You Stay op repeat, Heel chill en goed nummer, net als de meeste tracks op dit album. Producties zijn allemaal erg lekker (Get By als toppunt, track is echt tijdloos). En Talib zelf is ook erg sterk, met name op het prachtige The Proud

Wat is die Vinia Mojica trouwens een fijne zangeres om naar te luisteren, jammer dat zij (nog) nooit een solo cd heeft gemaakt!

4*

Dit album wordt maar lauwtjes onthaald ik geef het toch wel 5/5 hoor dit is imo het beste kweli album ooit. Ik vind het nog net beter als reflection eternal. Bijna alle tracks zijn fire en ik ken ze allemaal uit mijn hoofd. Heerlijk is deze

het verbaast me dat ik nog geen stem heb uitgebracht op dit album, Talib Kweli is toch één van mijn favoriete MC's...
dit album is lang niet zo goed als Train Of Thought of Black Star maar er valt zeker nog genoeg te genieten
ik twijfel een beetje tussen een 3,5 en een 4, er staan een aantal hele sterke nummers op dit album maar helaas ook wat middelmatige tracks, zoals Talk To You, Won't You Stay en Stand to the Side

favorieten zijn het fantastische Get By maar ook Guerilla Monsoon Rap, Put It In The Air en The Proud

ik bengin met 3,5 sterren

Wel een goed tussendoor albumpje met goede producties door Dilla en West,Talib maakt goede lyrics en flowt nog eens lekker over de beat ook samen kom ik aan een 3.5* als het maar 45 minuten had geduurd kon dit meer zijn.

Get By wordt flink aangeprezen, maar ik vind het echt een afschuwelijk nummer. Totaal geen Kweli feel.

Talib Kweli's beste album. De producties van o.a. J Dilla, Kanye West en Ayatollah zorgen voor een gevarieerde, maar toch telkens heerlijke sfeer. Het ene moment is het vrolijk en het andere moment triestig en vol emotie. Ook Talib rapt hier vol passie en laat daardoor zien dat hij tot de beste rappers behoort. Beste nummers zijn: Get By, Talk to You, The Proud en Where do We Go. Bilal blijft trouwens ook altijd geweldig om te horen! Helemaal op zijn plaats hier!