Geoff Palmer - Pulling Out All the Stops (2019)
mijn stem
4 stemmen
Verenigde Staten
Rock / Pop
Label: Rum Bar
-
This One's Gonna Be Hot (2:08)
-
Cha-Ching (2:04)
-
I Like Murder Too (3:13)
-
Giving In (2:58)
-
Got the Skinny (2:06)
-
We Can't Do It (1:45)
-
Everything Is Cool (2:28)
-
All the Hits (2:21)
-
Velcro Shoes (2:08)
-
Walk Through (2:55)
-
Paper Heart (2:33)
-
Donut (2:09)
-
Speed (1:59)
-
Make It (2:12)
-
Punker Than Me * (1:49)
-
That's What You Do * (2:41)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
32:59
(37:29)
0
geplaatst: 24 mei 2019, 22:00 uur
Als deze plaat net zo fijn is als die van zijn maatje Brad Marino, dan heeft Rum Bar weer een winnaar op zijn palmares staan. Ben benieuwd.
0
geplaatst: 3 juni 2019, 15:01 uur
In de zomer van 1989 zat ik achterin een gehuurde Volvo met achter het stuur iemand die besloten had te kijken of hij ons allemaal te pletter kon rijden in de lokale avondspits. Ondanks verzoeken om normaal te gaan rijden, ging hij rustig door met zich overal tussen door wurmen en als een gek remmen en optrekken. Ik besloot genoeg gezien te hebben en werd getrakteerd op een prachtige zonsondergang door de achterruit.
Deze herinnering kwam bij me boven terwijl ik naar de golven van energie zat te luisteren die in een kleine 40 minuten zijn samengebald op deze solo plaat van Geoff Palmer. Een plaat waar het beste van jaren 60 pop melodieën, garage rock, The Ramones en late jaren 70 punk- en powerpop wordt samengebracht in een groot aantal geweldige melodieën.
Samen met Brad Marino speelt Palmer in The Conversation. Beiden hebben dit voorjaar een soloplaat uitgebracht. Marino 'Extra Credit' afgelopen april. Wat een plaat zou de samenvoeging van de beste nummers opgeleverd hebben. Marino's plaat heeft meer diepgang, door een veelheid aan stijlen waarmee hij uit de voeten kan. Palmer wint toch op punten. Weliswaar is zijn plaat eendimensionaler, de energie is onklopbaar. Het is eigenlijk pas helemaal tegen het einde dat ik denk: help, het is genoeg. Het kan ook de enige zwakke broeder op Pulling Out All The Stops zijn. Een prachtige titel trouwens. Het doet alle recht aan de plaat, want dat lijkt wel gebeurt te zijn. Een grote stroom inspiratie die hoorbaar met enorm veel plezier is opgenomen door Palmer c.s. Kortom, een echt feestje deze plaat.
Dit is een bewerking van een Engelstalig post op WoNoBloG.
Deze herinnering kwam bij me boven terwijl ik naar de golven van energie zat te luisteren die in een kleine 40 minuten zijn samengebald op deze solo plaat van Geoff Palmer. Een plaat waar het beste van jaren 60 pop melodieën, garage rock, The Ramones en late jaren 70 punk- en powerpop wordt samengebracht in een groot aantal geweldige melodieën.
Samen met Brad Marino speelt Palmer in The Conversation. Beiden hebben dit voorjaar een soloplaat uitgebracht. Marino 'Extra Credit' afgelopen april. Wat een plaat zou de samenvoeging van de beste nummers opgeleverd hebben. Marino's plaat heeft meer diepgang, door een veelheid aan stijlen waarmee hij uit de voeten kan. Palmer wint toch op punten. Weliswaar is zijn plaat eendimensionaler, de energie is onklopbaar. Het is eigenlijk pas helemaal tegen het einde dat ik denk: help, het is genoeg. Het kan ook de enige zwakke broeder op Pulling Out All The Stops zijn. Een prachtige titel trouwens. Het doet alle recht aan de plaat, want dat lijkt wel gebeurt te zijn. Een grote stroom inspiratie die hoorbaar met enorm veel plezier is opgenomen door Palmer c.s. Kortom, een echt feestje deze plaat.
Dit is een bewerking van een Engelstalig post op WoNoBloG.
* denotes required fields.
* denotes required fields.