Pottery - No. 1 (2019)

Toch weer een verrassende PostPunk variant uit Montreal. Punk element is eigenlijk alleen de zang.
Muziek zijn hoekige Grooves met riffs die zelfs Rockabilly aanraken. Talking Heads meets Stray Cats, of zo iets.
Zeer dansbaar zo te horen. Staan op IntoTheGreatWideOpen. Dus dat gaan we zeker even testen.
Uitgesponnen Lifeline Costume is wel erg goedgekeurd.

Het is weer gebeurd. Eerste liveconfrontatie helemaal plat.
Super aardige gasten die vol verbazing door de bijval vanuit de zaal een zeer geinspireerde show neerzetten. De 3 gitaren hebben bewust een andere klank, samenzang, een kei van een drummer. Super strak gespeeld , alle breaks zijn perfect. Dansbare, aanstekende songs waar ik wel wat mee kan. Inspiratie ook van Divo, maar eigenlijk een smeltkroes van zo veel stijlen dat het er toch weer een eigen sounds is. Helemaal goed gekeurd. Meerdere Nieuwe songs met nog meer dynamiek, die hier nog niet op staan, verraden dat ze lekker bezig zijn. Groeiplan is duidelijk.

Ze hebben een klassiek geschoolde zanger begrijp ik Il Divo - Il Divo (2004)

Maar even serieus, je enthousiasme werkt aanstekelijk, hoewel ik wat huiverig ben voor je rockabilly vergelijking hierboven ga ik dit binnenkort toch maar eens een kans geven.

slecht klein element rockabilly die het alleen maar feestelijker maakt. enige puntje wellicht: dat wat ik life gehoord en gezien heb, nog niet tot volle was op deze EP staat. Maar.... to be continued

Dankzij BKS op mijn radar gekomen. Erg lekker EP'tje van deze gasten uit Canada. Vrolijk en aanstekelijk zijn wel termen die passen. Instrumentaal zit het ook allemaal erg lekker in elkaar. Single Lady Solinas sprong er in eerste instantie uit. Maar Lifeline Costume is denk ik toch wel het prijsnummer op deze EP.