The Teskey Brothers - Run Home Slow (2019)

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: The Teskey Brothers - Run Home Slow - dekrentenuitdepop.blogspot.com

The Teskey Brothers - Run Home Slow
Wat een fantastische, nee weergaloze soulplaat van de Australische band The Teskey Brothers, die de gloriedagen van de Southern Soul op indrukwekkende wijze doen herleven

Liefhebbers van goede soulmuziek hadden dit jaar al niets te klagen, maar de uit het Australische Melbourne afkomstige band The Teskey Brothers doet er nog een schepje bovenop. De instrumentatie en productie zijn prachtig, de songs blijven stuk voor stuk lekker hangen en hier en daar sleept de Australische band er bijzondere invloeden bij, maar de meeste indruk maakt zanger Josh Teskey, die beschikt over een soulstrot waarop heel wat soulzangers stikjaloers zullen zijn. Het levert een soulplaat op die direct zorgt voor broeierige temperaturen, maar het is ook een soulplaat die de fantasie maar blijft prikkelen. Jaarlijstjesmateriaal, dat zal inmiddels duidelijk zijn.

Er zijn dit jaar al heel veel goede soulplaten verschenen, maar na het fenomenale debuut van Black Pumas, dat weer net wat beter was dan het ook al zo goede debuut van Los Coast of de prachtplaat van Carlton Jumel Smith, lag de lat wat mij betreft wel erg hoog.

Ik begon dan ook met enige reserves aan de beluistering van het nieuwe album van de Australische band The Teskey Brothers, want wat kunnen deze blanke Australiërs nu weten van pure soul. Heel wat blijkt bij beluistering van Run Home Slow, want heeft deze band uit Melbourne veel soul.

The Teskey Brothers is een band rond de broers Josh en Sam Teskey. De eerste tekent voor een heerlijk soulvolle strot, terwijl de tweede heerlijk soulvolle gitaarlijnen uit de speakers laat komen. De band wordt aangevuld met een soepel spelende ritmesectie, terwijl voor de gelegenheid ook nog flink wat blazers en toetsen werden aangerukt.

Run Home Slow is een album dat je binnen een paar noten meesleurt naar de hoogtijdagen van de soul zoals die aan het eind van de jaren 60 in het diepe zuiden van de Verenigde Staten werd gemaakt. The Teskey hebben een goed gevoel voor tijdloze soulsongs en voeren deze op bijzonder fraaie wijze uit, waarbij ook nog wat invloeden uit onder andere de blues en de gospel worden meegepikt.

De instrumentatie op Run Home Slow is verrassend gevarieerd. De Australische band kan het authentieke Southern soul geluid uit de jaren 60 prachtig reproduceren, maar kan ook moeiteloos omschakelen richting zwoele soulpop of richting wat meer psychedelisch getinte klanken, zeker wanneer de orgels aanzwengelen en de gitaren mogen kiezen voor langer aanhoudende akkoorden. Het heeft dan opeens wel wat van de blue-eyed soul van Joe Cocker in zijn allerbeste dagen, maar op het grootste deel van Run Home Slow klinken The Teskey Brothers gitzwart.

De band uit Melbourne overtuigt bijzonder makkelijk met soulvolle muziek uit vervlogen tijden, met songs vol vuur en passie en met een instrumentatie die steeds weer de juiste snaar weet te raken, maar het sterkste wapen van de Australische band is zonder enige twijfel de fantastische stem van Josh Teskey. De Australische zanger heeft in zijn kleine teen al veel meer soul dan de meeste blue-eyed soulzangers van het moment en herinnert meer dan eens aan de allergrootsten uit het genre.

Ik was er een week of wat geleden nog 100% zeker van dat Black Pumas aan het einde van het jaar tekent voor met afstand de beste soulplaat van 2019, maar hoe vaker ik Run Home Slow van The Teskey Brothers hoor, hoe meer ik ervan overtuigt raak dat het zeker nog geen gelopen race is en dat de hoofdprijs in december net zo makkelijk naar een band uit Australië kan gaan.

Voor de liefhebbers van goede soulmuziek is er alleen maar winst, want na het overlijden van soulsterren als Sharon Jones en Charles Bradley staan er deze zomer gelukkig flink wat nieuwe soulsterren op. Natuurlijk helpt het dat ik Run Home Slow beluister op een prachtige en zomerse locatie, maar ik weet bijna zeker dat dit album ook de rest van het jaar wonderen gaat verrichten. Erwin Zijleman

The Teskey Brothers zijn bezig om hun naam langzaam maar zeker te vestigen in de muziekwereld. De band uit Melbourne Australië is vernoemd naar de 2 broers Josh en Sam Teskey en werd in 2008 geformeerd. Aangevuld met een aantal klasse muzikanten werd in 2017 het album “HALF MILE HARVEST” uitgebracht en waren de reacties zeer positief. Soul met een rocksausje en de geest van Wilson Pickett, Arthur Conley en Otis Redding die waart rond in elke track die de heren maken. Sinds een paar weken ligt album #2 in de winkels, “RUN HOME SLOW” en weer is het die geweldige rasperige stem van Josh Teskey die soms door merg en been gaat. Hij zingt alsof het zijn laatste kunstje is, met power en emotie. De songs zijn stuk voor stuk van een hoog niveau en beklijven vrijwel meteen. In iets meer dan 45 minuten komen 11 tracks voorbij die perfect in balans zijn met elkaar. Ballads, midtempo en dan weer een uptempo track, waarbij de blazers het geheel een heerlijke Memphis feel geven. Toch komt dus gewoon uit “Down Under”, maar het heeft dezelfde geweldige kwaliteit. Aanrader voor soulfans en muziekliefhebbers die avontuurlijk ingesteld zijn, je wordt volgens mij niet teleurgesteld.

Fijne plaat van de Teksey Brothers. Helemaal idolaat wordt ik vooralsnog niet, maar het zit allemaal wel erg goed in elkaar en ligt wel erg prettig in het gehoor. Bij deze van mij een korte impressie per nummer:
* Let me let you down - fijne rasp in de stem zeg. Ritmisch en muzikaal fijn. Lekkere opener
* Carry you - prima ballad
* Man of the universe - prima song
* Hold me - traditional, gospel blues ritme
* Paint my heart - het alternatieve psychedelische sfeertje brengt wel wat extra's
* Rain - prima gezongen ballad
* So caught up - prima
* San Francisco - ontspannen
* Sunshine baby - onbekommerd
* Sun come ease me in - aardig
* That bird - ook prima