Max Romeo - Words from the Brave (2019)
mijn stem
2 stemmen
Jamaica
Reggae
Label: Baco
-
The World Is on Fire (4:23)
-
Have You Ever Hit Rock Bottom? (5:01)
-
Heaven (3:25)
-
Words from the Brave (3:25)
-
Eve of Destruction (4:23)
-
Penguin (5:22)
met Azizzi Romeo
-
Too Many (4:28)
-
The Farmer's Story (4:19)
-
Say Yes (4:25)
-
Thank God (4:26)
0
geplaatst: 6 juli 2019, 08:15 uur
Prima plaat van Max Romeo.
Niet zo goed als 'Horror Zone', om maar over zijn 70s werk te zwijgen. Het resultaat valt me alleszins mee. Het gevaar dat bij dit soort artiesten op de loer ligt is dat het allemaal net even te mooi gaat klinken, waardoor het 'plastic' gehalte hoog wordt.
Max Romeo weet zich daar omheen te werken, maar komt op 'World is On Fire' aardig dichtbij met een enorm gedateerd, cheesy 60s Bossanova blazerslijntje in de intro wat allemaal wel kan en past.. maar op het randje is.
Wat mijn commentaar is, is dat Max bijzonder preachy is op deze plaat. Natuurlijk hadden we altijd al wel met een soort klokkenluider of protestzanger te maken, maar hier schijnt ook hij het langzaam aan op te geven en zijn de thema's aardig af gestemd op de wereld waarin wij nu leven. Enerzijds maakt dat het allemaal actueel, anderzijds wat naïef en dus een beetje preachy.
'Eve of Destruction' past ook wel in een reggae jasje, maar was niet echt nodig geweest.. want Max'eigen werk is sterk genoeg. Past vervolgens wel weer goed bij het 'i've seen the sun set and know where it ends' sfeer die hier hangt, want de toekomst is niet mooi. Max luidt de noodklok.
Niet zo goed als 'Horror Zone', om maar over zijn 70s werk te zwijgen. Het resultaat valt me alleszins mee. Het gevaar dat bij dit soort artiesten op de loer ligt is dat het allemaal net even te mooi gaat klinken, waardoor het 'plastic' gehalte hoog wordt.
Max Romeo weet zich daar omheen te werken, maar komt op 'World is On Fire' aardig dichtbij met een enorm gedateerd, cheesy 60s Bossanova blazerslijntje in de intro wat allemaal wel kan en past.. maar op het randje is.
Wat mijn commentaar is, is dat Max bijzonder preachy is op deze plaat. Natuurlijk hadden we altijd al wel met een soort klokkenluider of protestzanger te maken, maar hier schijnt ook hij het langzaam aan op te geven en zijn de thema's aardig af gestemd op de wereld waarin wij nu leven. Enerzijds maakt dat het allemaal actueel, anderzijds wat naïef en dus een beetje preachy.
'Eve of Destruction' past ook wel in een reggae jasje, maar was niet echt nodig geweest.. want Max'eigen werk is sterk genoeg. Past vervolgens wel weer goed bij het 'i've seen the sun set and know where it ends' sfeer die hier hangt, want de toekomst is niet mooi. Max luidt de noodklok.
* denotes required fields.
* denotes required fields.