menu

Jay Som - Anak Ko (2019)

mijn stem
3,42 (24)
24 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Polyvinyl

  1. If You Want It (3:13)
  2. Superbike (3:53)
  3. Peace Out (4:16)
  4. Devotion (3:32)
  5. Nighttime Drive (3:13)
  6. Tenderness (4:01)
  7. Anak Ko (3:38)
  8. Crown (4:38)
  9. Get Well (3:57)
totale tijdsduur: 34:21
zoeken in:
avatar van E-Clect-Eddy
4,0
geplaatst:
Een nieuwe van Jay Som op komst met als eerste single Superbike vooral het tweede deel is erg lekker. Het effect op de solerende gitaar brengt me terug naar de synthguitar bands van de 70s.

Afgaande op dit nummer lijkt het nieuwe album iets donkerder, meer Rock en minder Folk te worden.

Jay's vorige album Everybody Works (2017) stond op de rand van mijn Top 25's eindlijst.

avatar van coldwarkids
3,5
geplaatst:
Hier heel erg benieuwd naar. Op Spotify met een nummer ontdekt wat geweldig was/is. Nu dus met een nieuw nummer Superbike gaat ze verder waar ze gebleven was.

avatar van Lura
4,0
geplaatst:
Lekker plaatje!

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
geplaatst:
De tweede single Tenderness gaat meer richting de Jazz maar ook hoor ik verwantschap met Natalie Prass

avatar van Lura
4,0
Sinds november 2011 werkt de nu vijfentwintigjarige Melina Duterte onder de artiestennaam Jay Som gestaag aan haar muziekcarrière. De zangeres met Filippijnse wortels verruilde acht jaar geleden de Bay Area voor Los Angeles op zoek naar een andere omgeving voor muzikale inspiratie.

Ze begon daar op haar slaapkamer demo’s op te nemen en begon tevens sessiewerk te doen, maar ging ook aan de slag als producer, geluidstechnicus en mixer voor anderen. In haar tienerjaren verkende ze een groot aantal genres en studeerde jazz trompet en was tevens als de rest van haar familie verzot op karaoke.

Sinds 2015 brengt ze albums uit onder de naam Jay Som, een in eigen beheer, Anak Ko is haar derde reguliere album. Tevens bracht ze onder de naam Melina Mae voor de lol de songs Time Off Work en Song Dump uit.

Haar dreampop is de loop der jaren wat meer opgeschoven naar de rock. De meeste songs schreef ze in eenzame afzondering in Joshua Tree. Zoals gewoonlijk nam ze de liedjes thuis op, wie heel goed luistert hoort in sommige liedjes haar wasmachine en droger op de achtergrond.

Voor de eerste keer kreeg ze hulp van wat vrienden, zoals Vagabon’s Laetitia Tamko, Chastity Belt’s Annie Truscott, Justus Proffitt, Boy Scouts’ Taylor Vick en haar bandleden Zachary Elasser, Oliver Pinnell en Dylan Allard.

Duterte werd vooral geïnspireerd door tachtiger jaren bands als Prefab Sprout, the Cure en Cocteau Twins, maar ook door het furieuze gitaarspel van de hedendaagse Canadese band Weed. Zo hoor je in Tenderness in de zang duidelijk de invloed van Prefab Sprout terug.

De titel Anak Ko is Tagalog voor “mijn kind”. Haar moeder begint in haar sms-berichten aan haar altijd op deze wijze. Anak Ko is een album wat langzaam maar heel zeker onder de huid kruipt, zonder enige twijfel haar mooiste en meest ambitieuze tot nu toe. In november toert ze door Europa en doet daarbij Nederland en België aan.

Jay Som live:

16-11 BRUSSEL: Botanique
17-11 AMSTRDAM: Bitterzoet

avatar van coldwarkids
3,5
Helaas kan ik alleen met Superbike enthousiast zijn.

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
Ondertussen is ook Nighttime Drive uit.

avatar van coldwarkids
3,5
Beetje vergelijkbaar met Waxahatchee! Vooral de opener. Devotion is trouwens pure schoonheid!

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
Ik hou me in na de eerste beluistering en ga niet meteen voor 4*

avatar van WoNa
3,5
Anak Ko is een album dat bij de eerste beluistering direct charmeert, maar nog niet heeft weten door te pakken. Daarvoor is het album mij iets te zoetsappig, misschien zelfs vaag. Daar komt bij dat het album zijn onderhuidse lagen alleen prijs geeft als ik het a) op de koptelefoon afspeel of b) hard door de huiskamer laat schallen. Voor beide situaties is nu eenmaal niet altijd de ruimte.

Het geeft wel aan dat Anak Ko groeipotentieel heeft. Vrijwel alle nummers zijn opgebouwd in diverse lagen van instrumenten en melodieën, die je niet hoort als de plaat tijdens het eten op de achtergrond afspeelt. Dat is wel een van de manieren om de impact af te meten. Blijft het overeind en hoe reageert de rest op een plaat. De nieuwe van Jay Som verdween deels naar de achtergrond, om af te schrikken als het gas er wel even op gaat.

Op het eerste gehoor deel ik Anak Ko in bij de dreampop. Op het tweede en derde zitten er teveel stekeligheden in de muziek om dat met droge ogen te kunnen beweren. Elementen uit de alternatieve rock zitten duidelijk verweven in de muziek, maar weggestopt. Geef jezelf een kans om die onderdelen te ontsluiten en er komt een veel rijkere plaat naar voren, met groeipotentieel. Nu een 3,5*, maar wie weet....

Het bovenstaande is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG.

avatar van erwinz
4,5
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Jay Som - Anak Ko - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Jay Som - Anak Ko
Jay Som betovert met knap in elkaar geknutselde popliedjes vol invloeden die steeds meer geheimen en schoonheid prijsgeven

Ik keek met hooggespannen verwachtingen uit naar het nieuwe album van Jay Som en Anak Ko maakt ze gelukkig meer dan waar. Jay Som kiest wederom voor een lo-fi aanpak, maar wat zitten haar popsongs knap in elkaar. Het zijn ook dit keer popsongs vol invloeden, waardoor het album meerdere kanten op schiet. Anak Ko bevat de dromerige songs die we kennen van het vorige album van de Amerikaanse singer-songwriter, maar ook een aantal wat directere en stekeligere songs. Het zijn songs die het verdienen om tot op de laatste noot uitgeplozen te worden, want wat valt er veel te ontdekken op dit album. Niet iedereen zal gevoelig zijn voor de vaak ook wat dromerige en zweverige muziek van Jay Som, maar voor mij is het volstrekt onweerstaanbaar.

Everybody Works, het tweede album Jay Som, zag ik in 2017 nog bijna over het hoofd, net als haar een jaar eerder verschenen debuut overigens, maar haar deze week verschenen tweede album was voor mij op voorhand een van de meest interessante nieuwe releases van deze week.

Everybody Works ontdekte ik uiteindelijk omdat het album opdook in een aantal jaarlijstjes over 2017 en daarin hoorde het debuut van het alter ego van de uit Los Angeles opererende Melina Duterte absoluut thuis. Het in haar eigen huis opgenomen en grotendeels zelf ingespeelde en geproduceerde Everybody Works sleepte je mee door een aantal decennia popmuziek en een veelheid aan invloeden en verraste met popliedjes die niet alleen avontuurlijk en eigenzinnig waren, maar ook onweerstaanbaar lekker.

Everybody Works was zo knap in elkaar gesleuteld dat Melina Duterte niet alleen werd geprezen voor de productie van haar eigen album, maar ook als producer aan de slag kon voor anderen (waaronder het laatste album van Chastity Belt). Voor het derde album van Jay Som waren daarom wat meer middelen beschikbaar, maar Melina Duterte heeft (gelukkig) vastgehouden aan het beproefde concept.

Anak Ko werd binnen een week opgenomen in een thuisstudio in het Californische Joshua Tree en wederom door Melina Duterte zelf geproduceerd. De jonge Amerikaanse singer-songwriter met Filippijnse wortels nodigde dit keer wel een aantal gastmuzikanten uit in haar thuisstudio, waardoor Anak Ko net wat anders en voller klinkt dan zijn terecht zo geprezen voorganger. Everybody Works klonk vaak loom en dromerig en liet flink wat invloeden uit de jaren 80 horen. Op haar nieuwe album klinkt Jay Som vaak wat directer en net wat steviger, al is er ook nog steeds volop ruimte voor songs met invloeden uit de dreampop.

Ook Anak Ko is weer een album dat bij aandachtige beluistering bol staat van de invloeden. Melina Duterte heeft een hoorbaar zwak voor popmuziek uit de jaren 80 en heeft absoluut geluisterd naar de albums van de Cocteau Twins. De dromerige en zweverige klanken van deze band combineert ze met eigenzinnige popsongs met een kop en een staart. Anak Ko laat veel meer invloeden uit de jaren 80 horen, maar citeert ook nadrukkelijk uit de omliggende decennia.

Boven alles is Melina Duterte echter een kind van deze tijd. Anak Ko sluit aan op de prachtige albums van onder andere Julien Baker en Phoebe Bridgers, maar laat een veelzijdiger geluid horen. Jay Som lijkt hierdoor soms wat van de hak op de tak te springen, maar desondanks dringen vrijwel alle songs op Anak Ko zich genadeloos op. Liefhebbers van dreampop zullen nog altijd zeer gecharmeerd zijn van de muziek van Jay Som, maar de Californische singer-songwriter weet op haar nieuwe album ook liefhebbers van indie-rock aan zich te binden en sleept er bijna achteloos nog flink wat andere genres bij.

Anak Ko is een album dat bijzonder aangenaam voortkabbelt en uitnodigt tot luieren, maar ik adviseer om het album eens met de koptelefoon en met volledige aandacht te beluisteren. Dan pas hoor je immers hoe knap de songs van Jay Som in elkaar steken en hoeveel moois ze in haar songs verstopt heeft.

Anak Ko blijkt dan al snel een vat vol tegenstrijdigheden. In muzikaal opzicht schiet het album meerdere kanten op en hoewel Jay Som onbetwist heeft gekozen voor een lo-fi aanpak is er ongelooflijk veel zorg besteed aan het uitwerken van haar songs. Everybody Works ontdekte ik twee jaar geleden net wat te laat voor mijn eigen jaarlijstje, maar Anak Ko is een zeer serieuze kandidaat voor het lijstje van dit jaar. Erwin Zijleman

avatar van Zwaagje
Ik heb het album een aantal keren beluisterd en ik denk dat het hem niet gaat worden. Waar het aan schort is moeilijk aan te geven; het genre ligt me wel.
Ik vind de productie/geluid van de plaat erg mooi en dat is knap, want ik begrijp dat het is opgenomen in een thuisstudio in een week. Verder doet het me niet zoveel; ik snap het verhaal niet en ervaar het soms als "misplaatste moeilijk doenerij"; zeker op momenten dat er op de achtergrond een jengelend vals orgel mee doet of andere (valse) accenten zijn. Wat is de boodschap? Mij irriteert het alleen maar. Mogelijk valt het kwartje nog en stem ik alsnog. Voor nu geloof ik het wel.

avatar van Zwaagje
coldwarkids schreef:
Helaas kan ik alleen met Superbike enthousiast zijn.

En ik dacht al dat het aan mij lag....

4,0
Een hoop dreampop gaat ongemerkt aan me voorbij, maar ik vind dit echt een oorstrelend mooie plaat. Als geheel klinkt dit album warm, knus, direct, maar tegelijk ook dromerig en met de blik op het oneindige. Vooral ook heel speels, met mooie melodieën en instrumentatie. Bekommer me meestal niet zo heel veel om teksten en meer om het gevoel dat het schept, en ik heb hier ook weer geen enkel idee waar de nummers over gaan. Dikke prima.

Gast
geplaatst: vandaag om 07:58 uur

geplaatst: vandaag om 07:58 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.